INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2012 r. (data wpływu 29 lutego 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 22 maja 2012 r. (data wpływu 22 maja 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży samochodu – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 29 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży samochodu.
Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 22 maja 2012 r. poprzez przyporządkowanie zadanych pytań do odpowiednich stanów. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka jest autoryzowaną stacją dealerską zajmującą się sprzedażą samochodów nowych, a także skupem i sprzedażą samochodów używanych. Przy sprzedaży nowego samochodu klient często oddaje stary samochód w rozliczeniu. Zakupione samochody od osób fizycznych (umowa kupna-sprzedaży) i od podmiotów gospodarczych będących czynnymi podatnikami VAT (faktura VAT ze stawką „zw” na podstawie art. 43), są następnie odsprzedawane przez Spółkę w systemie VAT marża.
Z uwagi na to, że samochody z upływem czasu tracą na wartości zachodzą sytuacje, że są sprzedawane poniżej ceny zakupu. Oprócz tego Spółka dostarcza pojazdy do WORD (Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego) na podstawie wygranego przetargu. Zgodnie z zawartą umową po dwuletnim okresie użytkowania przez WORD Spółka zobowiązana jest odkupić samochody po cenie sprzedaży. WORD w zależności od regionu wystawia rachunek lub fakturę ze stawką zwolniona – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2. Odkupione od WORD samochody firma przyjęła na magazyn, a następnie sprzedała do leasingu.
Na podstawie zawartej umowy o leasing finansowy stały się one środkiem trwałym Spółki i są w niej używane na własne potrzeby lub wynajmowane klientom. Po zakończeniu leasingu będą przeznaczone do sprzedaży. Na mocy zawartej umowy do WORD zostały ponownie dostarczone nowe pojazdy, które także po dwóch latach Spółką będzie musiała odkupić. Spółka planuje przyjąć je na magazyn i sprzedać na fakturę VAT marża. Prawdopodobnie będą one sprzedawane po cenie odkupu lub poniżej wartości. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy wykupując samochód z leasingu finansowego (leasing wystawia faktury VAT marża) Spółka będzie mogła po półrocznym okresie użytkowania sprzedać go dalej ze stawką zwolnioną na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy? Czy okres leasingu wlicza się do półrocznego okresu użytkowania? Zdaniem Wnioskodawcy, z leasingu finansowego odkupuje on pojazdy na podstawie faktury VAT marża. Zgodnie z art. 43 ust. 2 towary używane to rzeczy ruchome, których okres użytkowania przez podatnika dokonującego dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jako właściciel.
Mimo, że przez okres leasingu finansowego były one środkiem trwałym firmy to zgodnie z zawartą umową Spółka staje się ich faktycznym właścicielem dopiero w momencie zakończenia umowy. Dlatego też odkupione z leasingu pojazdy firma może sprzedać dalej ze stawką zwolnioną na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, ale po półrocznym okresie użytkowania od zakończenia umowy leasingowej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii (art. 2 pkt 6 ustawy).
Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie; wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione; wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej; wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta; ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego; oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6. Art. 7 ust. 9 ustawy stanowi, iż przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy w wyniku których, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których przedmiotami są grunty.
Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać iż zawarcie umowy leasingu finansowego prowadzi do przeniesienia na korzystającego prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel w rozumieniu ustawy VAT, (szerokie rozumienie definicji ustawowej), tj. przechodzi na korzystającego ekonomiczne władztwo nad rzeczą (przejawiające się w swobodnym dysponowaniu przedmiotem leasingu w trakcie trwania umowy) z dniem podpisania umowy leasingu finansowego, w której zawarto uprawnienie do definitywnego przeniesienia własności w sensie cywilnoprawnym.
Tym samym przejście ekonomicznego władztwa na rzeczą nie ulegnie zakończeniu wraz z zakończeniem umowy leasingu, lecz będzie kontynuowane i dodatkowo wzmocnione po wykonaniu opcji nabycia przez korzystającego. Tym samym, należy stwierdzić, iż już z chwilą zawarcia umowy leasingu finansowego (moment przekazania ekonomicznego władztwa nad rzeczą) dochodzi do dostawy towaru. Z kolei, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3 i art. 129 ust. 1. Jednakże na mocy art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienia od podatku.
Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Art. 43 ust. 2 ustawy stanowi, iż przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel. Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest autoryzowaną stacją dealerską zajmującą się sprzedażą samochodów nowych, a także skupem i sprzedażą samochodów używanych.
Przy sprzedaży nowego samochodu klient często oddaje stary samochód w rozliczeniu. Zakupione samochody od osób fizycznych (umowa kupna-sprzedaży) i od podmiotów gospodarczych będących czynnymi podatnikami VAT (faktura VAT ze stawką „zw” na podstawie art. 43), są następnie odsprzedawane przez Spółkę w systemie VAT marża. Oprócz tego Wnioskodawca dostarcza pojazdy do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego, na podstawie wygranego przetargu. Zgodnie z zawartą umową po dwuletnim okresie użytkowania przez WORD Zainteresowany zobowiązany jest odkupić samochody po cenie sprzedaży.
WORD w zależności od regionu wystawia rachunek lub fakturę ze stawką zwolnioną – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2. Odkupione od WORD samochody firma przyjęła na magazyn, a następnie sprzedała do leasingu. Na podstawie zawartej umowy o leasing finansowy stały się one środkiem trwałym Spółki i są w niej używane na własne potrzeby lub wynajmowane klientom. Po zakończeniu leasingu będą przeznaczone do sprzedaży. Na mocy zawartej umowy do WORD zostały ponownie dostarczone nowe pojazdy, które także po dwóch latach Spółką będzie musiała odkupić. Spółka planuje przyjąć je na magazyn i sprzedać na fakturę VAT marża. Prawdopodobnie będą one sprzedawane po cenie odkupu lub poniżej wartości.
Jak wskazał Wnioskodawca, z leasingu finansowego odkupuje on pojazdy na podstawie faktury VAT marża. Spółka zamierza po półrocznym okresie użytkowania od wykupu samochodu z leasingu dokonać jego sprzedaży. A zatem, aby transakcja sprzedaży samochodu mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy to spełnione muszą być następujące warunki: jest to towar używany w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy, brak prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu tego towaru (samochodu).
Jednocześnie stwierdzić należy, że zgodnie z art. 43 ust. 2 ustawy, prawo do zastosowania zwolnienia będzie miał tylko taki dostawca, u którego minęło co najmniej pół roku od nabycia przez niego prawa do rozporządzania danym towarem jak właściciel. Oznacza to, iż zgodnie z brzmieniem tego przepisu, okres użytkowania rzeczy ruchomej na podstawie umów leasingu, o których mowa w art. 7 ust. 9 ustawy, tj. leasingu finansowego może być liczony do limitu półrocznego, o którym mowa ww. art. 43 ust. 2 ustawy o VAT.
W przedmiotowej sprawie, nie ulega wątpliwości, iż samochód w momencie jego dostawy będzie towarem używanym w rozumieniu ww. art. 43 ust. 2 ustawy, bowiem będzie on używany przez Wnioskodawcę przez okres dłuższy niż pół roku po nabyciu prawa do rozporządzanie nim jak właściciel, tj. od dnia dostawy samochodu w ramach umowy leasingu finansowego. Z uwagi na fakt, iż przy nabyciu samochodu, tj. w momencie zawarcia leasingu finansowego, która to czynność dokumentowana jest fakturą VAT marża, Spółka nie miała prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy jego nabyciu, została spełniona przesłanka do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż sprzedaż samochodu po upływie pół roku od momentu nabycia samochodu w ramach leasingu finansowego, jako towaru używanego w rozumieniu przepisu art. 43 ust. 2 ustawy, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. W przedmiotowej sprawie istotne jest to, iż okres leasingu finansowego wlicza się do półrocznego okresu użytkowania samochodu przez Wnioskodawcę.
W związku ze stanowiskiem Wnioskodawcy, zgodnie z którym zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy ma dopiero miejsce po upływie pół roku użytkowania samochodu od momentu zakończenia umowy leasingu finansowego uznano za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. W niniejszej interpretacji rozpatrzono wniosek w części dotyczącej opodatkowania sprzedaży samochodu po upływie pół roku od dnia wykupu tego pojazdu z leasingu finansowego.
Natomiast wniosek w pozostałym zakresie został rozpatrzony w interpretacjach indywidualnych z dnia 23 maja 2012 r. nr ILPP2/443-230/12-3/SJ i ILPP2/443-230/12-4/SJ. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.