INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 25 lutego 2008 r. (data wpływu 11 marca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 11 marca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest producentem aparatury elektrycznej. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka dokonuje dostaw swoich wyrobów do odbiorców, zwanych dalej Dystrybutorami. Podstawą współpracy pomiędzy Spółką a Dystrybutorami są umowy handlowe, które określają warunki współpracy pomiędzy stronami, w tym przewidują udzielenie Dystrybutorom premii pieniężnych. Premie pieniężne są udzielane z tytułu i pod warunkiem dokonania przez Dystrybutora, w danym okresie rozliczeniowym określonej wartości zakupów produktów od Spółki.
Do tej pory obie strony, zarówno Wnioskodawca jak i Dystrybutorzy traktowali wypłacane premie pieniężne jako wynagrodzenie za usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, świadczone przez Dystrybutorów na rzecz Spółki. Zainteresowany otrzymywał od Dystrybutorów faktury VAT na kwotę netto równą wartości przyznanych premii pieniężnych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w związku z nowelizacją ustawy o VAT i zmianą art. 88 ust. 3a pkt 2, Spółka jest uprawniona do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Dystrybutorów w celu udokumentowania usług świadczonych w zamian za przyznane premie pieniężne?
Zdaniem Wnioskodawcy, premia pieniężna wypłacana jest przez Spółkę Dystrybutorowi w zamian i pod warunkiem osiągnięcia określonej wartości zakupów produktów Spółki w danym okresie rozliczeniowym. Przyznanie przez Zainteresowanego premii pieniężnej nie jest zatem związane z konkretną dostawą i ma na celu utrwalenie współpracy handlowej pomiędzy stronami umowy handlowej. Premia pieniężna przyznawana jest Dystrybutorom, w zamian za określone świadczenie, tj. zrealizowanie określonego pułapu zakupów produktów Spółki w danym okresie rozliczeniowym.
W opinii Wnioskodawcy, wypłacane premie pieniężne stanowią wynagrodzenie za określone zachowanie ze strony Dystrybutora, które to zachowanie należy potraktować na gruncie ustawy o VAT jako świadczenie usługi, podlegające opodatkowaniu. Premia pieniężna przyznawana przez Zainteresowanego ma charakter płatności wzajemnej, tzn. stanowi ekwiwalent za określone zachowanie ze strony Dystrybutora, polegające na dokonaniu zakupów produktów Spółki, o określonej w umowie handlowej wartości.
W przypadku zrealizowania przez Dystrybutora określonego świadczenia, polegającego na osiągnięciu określonego w umowie obrotu zakupowego ze Spółką, wypłacenie premii pieniężnej stanowi zobowiązanie cywilnoprawne Spółki. W przypadku zaś niezrealizowania przez Dystrybutora przedmiotowego świadczenia, Zainteresowany nie ma obowiązku przyznania premii pieniężnej. Wnioskodawca uważa, iż w przedstawionym stanie faktycznym jest uprawniony do odliczania podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymywanych od Dystrybutorów, dokumentujących wynagrodzenie z tytułu świadczonych przez nich usług zrealizowania określonego wolumenu zakupów.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z kolei przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że pomiędzy stronami transakcji istnieją umowy handlowe, regulujące wzajemną współpracę, na podstawie których przy spełnieniu określonych warunków Spółka jest zobowiązana do wypłaty premii pieniężnej.
Zauważyć w tym miejscu należy, iż podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Dotyczy to także przypadków, kiedy sprzedawca z różnych przyczyn (np. dokonania u niego zakupów w dużych ilościach w określonym czasie) po dokonaniu dostawy udziela nabywcy tzw. premii pieniężnej, polegającej na wypłacaniu określonych kwot pieniężnych.
Różnorodność działań i sytuacji gospodarczych będących podstawą do ich wypłacenia sprawia, że skutki podatkowe w podatku od towarów i usług dotyczące wypłacanych nabywcom premii pieniężnych powinny być ustalane w odniesieniu do konkretnego stanu faktycznego występującego u podatnika, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności wiążących się z dokonaniem tych wypłat. Wyjaśnić zatem należy, iż z zasady skutki podatkowe związane z wypłacaniem premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, tj. m.in. od ustalenia za co faktycznie premie zostały wypłacone, tzn.: czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie itp.
W sytuacjach, w których podatnicy kształtują wzajemne relacje pomiędzy sobą w ten sposób, że premie pieniężne wypłacane są z tytułu dokonywania przez nabywcę, np.: zakupów określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie lub też dokonywania terminowych płatności za zrealizowane dostawy w pewnym okresie i w określony sposób oraz premie te nie są związane z żadną konkretną dostawą uznaje się, że wypłacone premie pieniężne związane są z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach.
Premie te nie są związane z żadnymi konkretnymi dostawami i nie mają charakteru dobrowolnego, są bowiem uzależnione od konkretnego zachowania nabywcy. W takim przypadku przedmiotowe premie stanowią rodzaj wynagrodzenia dla nabywcy za świadczone na rzecz dostawcy usługi. Są relacjami zobowiązaniowymi, które – na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług – należy uznać za odpłatne świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.
Otrzymanie premii pieniężnej powinno zostać udokumentowane, zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, fakturą VAT spełniającą wymogi, o których mowa w § 9 rozporządzenia Ministra Finansów dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.).
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Generalnie zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Ponadto, w myśl przepisu art. 86 ust. 10 i ust. 11 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-4 oraz ust. 11, 12, 16 i 18. Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy – ust. 11 powołanego artykułu.
Ustawodawca umożliwił zatem podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Wątpliwości Wnioskodawcy związane są z uregulowaniem art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r.), zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Z danych przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca wypłaca premie pieniężne Dystrybutorom. Premie są udzielane w oparciu o umowy handlowe, które określają warunki współpracy pomiędzy stronami, w tym przewidują udzielenie przedmiotowych premii pieniężnych.
W analizowanej sprawie, premia nie ma charakteru dobrowolnego, jest bowiem uzależniona od konkretnego zachowania nabywcy. Z treści wniosku wynika, iż nie jest możliwe powiązanie premii z konkretną dostawą (lub dostawami). W oparciu o przedstawiony stan faktyczny i obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie wypłacana premia pieniężna przez Wnioskodawcę, jako wynagrodzenie z tytułu świadczonej usługi przez Dystrybutora, podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, tj. według 22% stawki podatku VAT, co powinno zostać udokumentowane poprzez wystawienie przez kontrahentów Spółki faktur VAT.
Wnioskodawca ma zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach otrzymanych od Dystrybutorów, którym udzielił premii pieniężnych, pod warunkiem spełnienia przesłanek pozytywnych określonych w art. 86 ust. 1 tej ustawy oraz niezaistnienia innych przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Wobec powyższego stwierdzić należy, że w przedstawionym stanie faktycznym nie znajduje zastosowania przepis art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.