INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 marca 2014 r. (data wpływu 11 marca 2014 r.) uzupełnionym w dniach 30 maja 2014 r. oraz 9 czerwca 2014 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pt. „Czynna ochrona (…)” – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 11 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pt. „Czynna ochrona (…)”. W dniach 30 maja 2014 r. oraz 9 czerwca 2014 r. uzupełniono wniosek w zakresie przedstawionego stanu faktycznego, wyjaśnienia zakresu wniosku – ilości stanów faktycznych, pytania oraz własnego stanowiska w sprawie. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca (dalej: Stowarzyszenie) realizował w latach 2010-2013 projekt pt. „Czynna ochrona (…)” współfinansowany ze środków EFRR.
Przed rozpoczęciem projektu Stowarzyszenie uzyskało (na wniosek z dnia 11 września 2009 r.) interpretację, że planowane w ramach projektu towary i usługi zawierające w sobie podatek VAT stanowią koszt kwalifikowalny dla Stowarzyszenia. Wydatki poniesione w ramach realizacji projektu to: zarządzanie projektem bez VAT (lata 2010-2012); czynna ochrona muraw kserotermicznych 22 i 23% VAT (lata 2010-2013); monitoring przyrodniczy bez VAT (lata 2010-2013); zakup i montaż wyposażenia nierozerwalnie związanego z funkcjonowaniem projektu (punkt turystyczny) 22% VAT (2010-2012); promocja projektu 22% VAT (lata 2010-2013); Studium Wykonalności Inwestycji bez VAT (rok 2010).
Ze złożonego uzupełnienia do wniosku wynika, że Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT oraz nie prowadzi działalności gospodarczej. Nabyte towary i usługi w związku z realizowanym projektem nie były wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie – sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu z dnia 22 maja 2014 r. Czy Stowarzyszenie ma prawo odzyskać podatek VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, Stowarzyszenie nie jest zarejestrowanym płatnikiem VAT, a także nie prowadzi działalności gospodarczej.
Stowarzyszenie uważa, że koszt podatku VAT jest kosztem kwalifikowalnym, gdyż nie ma możliwości jakiegokolwiek zwrotu opłaconego w kosztach zewnętrznych podatku VAT. Sytuacja prawna Stowarzyszenia jest niezmienna od roku 2009, kiedy została wydana pierwsza interpretacja w opisywanym zakresie. W opinii Wnioskodawcy nie ma on prawa odzyskać podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Z przepisów ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Stowarzyszenie) nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest podatnikiem podatku VAT. Stowarzyszenie realizowało w latach 2010-2013 projekt pt. „Czynna ochrona (...)” współfinansowany ze środków EFRR.
Wydatki poniesione w ramach realizacji projektu to: zarządzanie projektem bez VAT (lata 2010-2012); czynna ochrona muraw kserotermicznych 22 i 23% VAT (lata 2010-2013); monitoring przyrodniczy bez VAT (lata 2010-2013); zakup i montaż wyposażenia nierozerwalnie związanego z funkcjonowaniem projektu (punkt turystyczny) 22% VAT (2010-2012); promocja projektu 22% VAT (lata 2010-2013); Studium Wykonalności Inwestycji bez VAT (rok 2010). Nabyte towary i usługi w związku z realizowanym projektem nie były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku VAT. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż Zainteresowany nie jest podatnikiem podatku VAT, a realizacja opisanego projektu nie jest związana z wykonywaniem czynności opodatkowanych tym podatkiem.
Zatem Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji ww. projektu. W zakresie przedmiotowych wydatków Zainteresowany nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz.U. z 2013 r., poz. 1656). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić.
Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego, pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tych warunków, zatem nie ma możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 ww. rozporządzenia. Reasumując, Wnioskodawca nie ma możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pt. „Czynna ochrona (…)”.
Ponadto informuje się, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.