INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 14 kwietnia 2008 r. (data wpływu 17 kwietnia 2008 r.) uzupełnionym pismem z dnia 15 czerwca 2008 r. (data wpływu 17 czerwca 2008 r.) oudzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 17 kwietnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów.
Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 15 czerwca 2008 r. (data wpływu 17 czerwca 2008 r.) o doprecyzowanie zdarzenia przyszłego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca w 1990 r. otrzymał od rodziców w formie darowizny gospodarstwo rolne, w skład którego wchodziły nieruchomości przeznaczone na cele rolnicze. Kilka lat temu Gmina W. z własnej inicjatywy, przekształciła przedmiotowe grunty w tereny budowlane. Obecnie nieruchomość została podzielona na działki o przeznaczeniu budowlanym.
Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej i nigdy nie prowadził działalności, której wykonywanie byłoby jakkolwiek związane z użytkowaniem przekazanych mu nieruchomości. Przez szereg lat po przekazaniu Zainteresowanemu gospodarstwa, uprawiał on ziemię na własny użytek – pozyskiwane płody rolne były wykorzystywane na potrzeby własnego gospodarstwa i nie były one przedmiotem sprzedaży oraz nie służyły do innych czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (np.: najem, dzierżawa). Ze względu na przeznaczenie nieruchomości i ogólnie postępującą zabudowę terenów dookoła, uprawa ziemi jest już niemożliwa.
W przyszłości Wnioskodawca zamierza zbyć posiadaną nieruchomość, w częściach, kolejno po działce. Sprzedaż nie będzie miała związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, gdyż Zainteresowany jej nie prowadzi i nie zamierza tego robić. Uzyskane pieniądze zamierza przeznaczyć na własne potrzeby bytowe. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy sprzedaż kolejno posiadanych działek budowlanych będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
W świetle ustawy o podatku od towarów i usług, nie jest on osobą prowadzącą działalność gospodarczą, a kolejna sprzedaż poszczególnych działek nie wypełnia znamion prowadzenia ciągłej, profesjonalnej działalności. Ilość i czas przeprowadzonych transakcji jest bez znaczenia. Zainteresowany nie nabył nieruchomości w celu prowadzenia działalności ani w celu dalszej odsprzedaży. Nie ma podstaw by stwierdzić, że sprzedając kilka działek, dokona zorganizowanej dostawy nieruchomości gruntowych, a tym samym wystąpi w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Sprzedaż ma być dokonana na cele prywatne, nie związane z prowadzeniem działalności.
Fakt zmiany przeznaczenia gruntów nie wskazuje na istnienie po stronie Wnioskodawcy zamiaru prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży działek. Z tym stanowiskiem w zgodzie pozostaje sądownictwo administracyjne (wyrok WSA z dnia 26 stycznia 2007 r., syg. akt I SA/Wr 1688/6 oraz wyrok NSA W-a z dnia 24 kwietnia 2007 r., syg. akt I FSK 603/06). W związku z tym, planowana sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają czynności wymienione w art. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, wykonywane przez podatnika w rozumieniu art. 15 ustawy. Stosownie do przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega m.in. odpłatna dostawa towarów, rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, zgodnie z zapisem art. 7 ust. 1 ustawy.
Za „towary” w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, uważa się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Z uwagi na powyższe uregulowania, planowana sprzedaż działek budowlanych będzie dostawą towarów i na podstawie przepisu art. 41 ust. 1 ustawy będzie podlegała opodatkowaniu 22% podatkiem VAT.
Jednakże samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu nie jest wystarczającą przesłanką, aby daną czynność opodatkować podatkiem od towarów i usług. Istotnym jest, aby podmiot działał w charakterze podatnika, a więc osoby prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie zapisu art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Pojęcie częstotliwości należy rozumieć jako zakładające powtarzalność czynności tego samego rodzaju.
Przesłanki wskazujące na zamiar wykonywania pewnej czynności w sposób częstotliwy muszą istnieć w chwili wykonania usługi lub sprzedaży towaru. Aby zatem dostawę gruntów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a sam zakup gruntu dokonywany był w celu odsprzedaży. Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że Wnioskodawca w 1990 r. nabył gospodarstwo rolne w formie darowizny od rodziców. Podział tej nieruchomości na mniejsze działki miał miejsce w związku z przekształceniem przedmiotowych terenów w tereny budowlane.
Sprzedawany grunt nie był wykorzystywany w działalności rolniczej (nie dokonywano sprzedaży produktów rolnych, przeznaczając je tylko na potrzeby własne), ani też w innej działalności gospodarczej. W przedmiotowej sprawie uznać zatem należy, iż Zainteresowany dokonując sprzedaży działek przeznaczonych pod zabudowę nie będzie działał w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Ze względu na sposób nabycia nieruchomości – darowizna od rodziców – należy uznać, iż intencją Wnioskodawcy w momencie nabycia gruntów nie był zamiar ich odsprzedaży.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że jeżeli przedmiotowe grunty nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej, w tym również w działalności rolniczej, a Zainteresowany nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, to sprzedaż działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tutejszy Organ informuje, że powołane przez Wnioskodawcę wyroki sądów krajowych są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.