INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 12 marca 2010 r. (data wpływu 15 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia i dokumentowania usługi świadczonej przez Spółkę na nieruchomości położonej w Polsce - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 15 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia i dokumentowania usługi świadczonej przez Spółkę na nieruchomości położonej w Polsce. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca (dalej Spółka) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej planuje świadczyć usługi na nieruchomości położonej w Polsce, jako jeden z podwykonawców. W proces wykonywania usługi zaangażowane będą oprócz Spółki, inne firmy z różnych państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.
Firma A będąca spółką prawa polskiego z siedzibą na terytorium Polski, zarejestrowana dla celów podatku od towarów i usług w Polsce, planuje na podstawie stosownej umowy zlecić firmie francuskiej B wykonanie prac budowlano-montażowych na nieruchomości położonej na terenie Polski, polegających na modernizacji urządzeń energetycznych. Firma francuska B będąca generalnym wykonawcą zleconych prac ma zamiar korzystać z usług podwykonawcy - firmy niemieckiej C, której to zamierza, na podstawie stosownej umowy, podzlecić określoną część prac na wymienionej nieruchomości.
Firma niemiecka C również przewiduje możliwość podzlecenia określonego zakresu prac, związanego z nieruchomością do wykonania Spółce. Zarówno firma francuska B, jak również firma niemiecka C nie posiadają siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terenie Polski, nie są również zarejestrowane dla celów podatkowych (w tym podatku VAT) w Polsce. Natomiast Spółka posiada siedzibę na terytorium Polski i jest zarejestrowana dla celów podatku od towarów i usług w Polsce.
Zgodnie z zawartymi umowami, każda ze stron wykona swój zakres prac i za zrealizowane usługi zostaną wystawione następujące faktury: Firma francuska B wystawi zamawiającemu - polskiej Spółce A - fakturę zgodnie z art. 28e ustawy o VAT - bez podatku od towarów i usług z adnotacją, że podatek VAT będzie rozliczony przez nabywcę usługi w Polsce (Spółka A). Firma niemiecka C wystawi fakturę francuskiej firmie B - zgodnie z art. 28e ustawy o VAT - bez podatku od towarów i usług, z adnotacją, że podatek VAT będzie rozliczony przez nabywcę usługi w Polsce (Spółka A).
Spółka wystawi fakturę na firmę niemiecką C - zgodnie z art. 28e ustawy o VAT - bez podatku od towarów i usług z adnotacją, że podatek VAT będzie rozliczony przez nabywcę usługi w Polsce (Spółka A). Oznacza to, że rozliczenie należnego w Polsce podatku VAT zostanie dokonane przez zamawiającą Spółkę A, która jest polskim podatnikiem VAT z siedzibą w Polsce, na zasadzie „samonaliczenia” na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy w świetle przedstawionej powyżej sytuacji, planowany sposób rozliczenia świadczonych usług na nieruchomości położonej na terenie Polski, przez Spółkę, firmę francuską B i firmę niemiecką C jest dopuszczalny, tzn. czy generalny wykonawca i jego podwykonawcy mają prawo wystawić faktury bez polskiego podatku VAT z tytułu świadczonych usług, a podatnikiem z tytułu tego świadczenia będzie końcowy odbiorca usługi, czyli zamawiająca Spółka A, zobowiązana do rozliczenia i zapłaty podatku VAT w Polsce?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 28e ustawy o VAT, miejscem opodatkowania usług związanych z nieruchomościami jest miejsce położenia nieruchomości, co oznacza, że miejscem opodatkowania powyższych usług będzie terytorium Polski, a tym samym usługi te powinny podlegać polskiemu VAT. Zatem, dla wszystkich zaangażowanych firm w wykonanie przedmiotowych usług (firmy B, C, Spółki), miejscem świadczenia jest Polska, co oznacza, że usługi te podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce, jako kraju właściwym ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, istnieje możliwość wykazania i rozliczenia podatku VAT przez inny podmiot niż dostawca.
Przepis ten zezwala się na rozliczenie podatku VAT przez usługobiorcę. W związku z powyższym, w opinii Spółki możliwe jest rozliczenie należnego w Polsce podatku VAT dotyczącego usług wykonanych przez generalnego wykonawcę i wszystkich pozostałych podwykonawców przez zamawiającą Spółkę A, która jest polskim podatnikiem VAT z siedzibą w Polsce, na zasadzie „samonaliczenia”. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Tut.
Organ informuje, iż zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, w niniejszej interpretacji dokonano wykładni, co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów normujących podatek od towarów i usług, w indywidualnej sprawie Zainteresowanego. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
W przypadku świadczenia usług, bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dane świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
Stosownie do art. 28a ustawy, na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału: ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to: podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6, osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej; podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n. Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca planuje świadczyć usługi na nieruchomości położonej w Polsce, jako jeden z podwykonawców.
Spółka A, będąca spółka prawa polskiego z siedzibą na terytorium Polski, zarejestrowana dla celów podatku od towarów i usług, planuje na podstawie stosownej umowy zlecić firmie francuskiej B wykonanie prac budowlano -montażowych na nieruchomości położonej na terenie Polski, polegających na modernizacji urządzeń energetycznych. Firma francuska B - generalny wykonawca zleconych prac ma zamiar korzystać z usług podwykonawcy - firmy niemieckiej C, której to podzleci na podstawie stosownej umowy, określoną część prac na wymienionej nieruchomości. Z kolei, firma niemiecka C, zamierza podzlecić określony zakres prac, związanych z nieruchomością Spółce.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że Spółka będzie świadczyła, jako podwykonawca usługę związaną z nieruchomością na rzecz firmy niemieckiej C, która nie posiada siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terenie Polski i nie jest zarejestrowana dla celów podatkowych (w tym podatku VAT w Polsce). Tut. Organ zwraca uwagę na fakt, iż ustawodawca przewidział szczególny sposób określenia miejsca świadczenia dla usług związanych z nieruchomościami, sposób ten reguluje art. 28e ustawy.
Zgodnie z tym przepisem, miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach i obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.
W przepisie tym przyjęto, że usługi związane z nieruchomościami są zawsze opodatkowane w kraju położenia nieruchomości, niezależnie od tego dla jakiego podmiotu są wykonywane, gdzie ma siedzibę usługodawca oraz, gdzie faktycznie (fizycznie) wykonuje tę usługę. Zasada ta ma zastosowanie wówczas, gdy usługę można przyporządkować do konkretnej nieruchomości, która jest możliwa do zlokalizowania, co do miejsca jej położenia. Zatem, stosownie do art. 28e ustawy, miejscem opodatkowania świadczonej przez Spółkę na rzecz firmy niemieckiej C usługi związanej z nieruchomością będzie terytorium Polski, bowiem nieruchomość ta położona jest na terytorium Polski.
Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział trzy stawki preferencyjne: 7%, 3% i 0% oraz dał także podatnikom możliwości stosowania zwolnień od podatku.
Art. 106 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. W związku z powyższym, zgodnie z zakresem przedmiotowym wskazanym w art. 5 ust. 1 ustawy, przedmiotowa usługa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wg stawek obowiązujących na terytorium kraju.
W świetle powyższego, w niniejszej sprawie do zapłaty podatku od towarów i usług z tytułu wykonywanej usługi, której miejscem opodatkowania będzie terytorium kraju, zobowiązany będzie Zainteresowany. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy iż Spółka winna udokumentować świadczoną przez siebie usługę związaną z nieruchomością położoną w Polsce, na rzecz podmiotu niemieckiego, wystawiając fakturę VAT ze stawką właściwą dla tej usługi na terytorium kraju, oraz zobowiązana będzie do rozliczenia podatku od towarów i usług, wynikającego z tej faktury. Dodatkowo, tut.
Organ wyjaśnia, iż zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju. Biorąc pod uwagę fakt, że w przedmiotowej sprawie stronami umowy dotyczącej świadczenia usługi związanej z nieruchomością będzie Spółka (usługobiorca) oraz firma niemiecka (usługodawca), powołany przepis nie będzie miał zastosowania. Tym samym, stanowisko Zainteresowanego uznać należy za nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w zakresie rozliczenia i dokumentowania usługi świadczonej przez Zainteresowanego na nieruchomości położonej w Polsce. Zakres dotyczący sposobu rozliczenia i dokumentowania usługi świadczonej na nieruchomości położonej w Polsce przez pozostałe firmy (tj.: Spółkę A, firmę francuską B oraz firmę niemiecka C) zaangażowane w wykonanie tej usługi został rozstrzygnięty odrębnym pismem z dnia 27 maja 2010 r. Nr ILPP2/443-382/10-3/ISN.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.