INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy przedstawione we wniosku z dnia 8 kwietnia 2014 r. (data wpływu 11 kwietnia 2014 r.) uzupełnionym pismem z 26 czerwca 2014 r. (data wpływu 2 lipca 2014 r.) oraz pismem z 15 lipca 2014 r. (data wpływu 21 lipca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy gruntów – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 11 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy gruntów.
Wniosek został uzupełniony 2 lipca 2014 r. oraz 21 lipca 2014 r. o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Gmina jest właścicielem nieruchomości w granicach działki nr X. Nieruchomość ta została przeznaczona do sprzedaży w trybie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 roku Nr 102, poz. 651 z późn. zm.). Zgodnie z uchwałą w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu zbiornika obszar, na którym położona jest opisana działka objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Na podstawie ww. uchwały przedmiotowa działka przeznaczona jest w części na tereny wód, zbiorników wodnych, potoków i urządzeń hydrotechnicznych, w części na tereny ekstensywnego i intensywnego wykorzystania dla potrzeb rekreacji i turystyki oraz w części na tereny dróg dojazdowych i parkingów. Uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 28 czerwca 2001 roku Nr 67 poz. 865. Na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) stawka podatku VAT wynosi 23%.
W uzupełnieni wniosku, Zainteresowany wskazał, że nieruchomość gruntowa niezabudowana będąc przedmiotem wniosku jest przedmiotem umowy dzierżawy zawartej na czas określony, tj. od dnia 8 grudnia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. z przeznaczeniem na cele rolne, w związku z czym nieruchomość wykorzystywana jest do czynności zwolnionych od podatku VAT. Przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Ponadto, Wnioskodawca w kolejnym uzupełnieniu doprecyzował, że Gmina stała się właścicielem przedmiotowej nieruchomości na podstawie decyzji komunalizacyjnej z dnia 30.12.1991 r. Przedmiotowa nieruchomość była przedmiotem umów dzierżawnych z przeznaczeniem na cele rolnicze w następujących okresach: część działki o powierzchni 19,59 ha od 15.04.1992 r. do 01.04.1993 r.; część działki o powierzchni 19,59 ha od 15.06.1993 r. do 31.10.1994 r.; część dziatki o powierzchni 9,00 ha od 28.04.1998 r. do 01.09.1999 r.; część działki o powierzchni 0,60 ha od 02.10.2003 r. do 01.10.2006 r.; część działki o powierzchni 0,60 ha od 02.10.2006 r. do 02.10.2009 r.; cała działka o powierzchni 19,97 ha od 08.12.2009 r. do 31.12.2017 r. W okresie od momentu nabycia do 8 grudnia 2009 r. przedmiotowa nieruchomość nie była więc wykorzystywana do działalności wyłącznie zwolnionej.
Świadczą o tym przerwy w okresach dzierżawy oraz to, że przedmiotem umów dzierżawnych była nie zawsze cała nieruchomość o powierzchni 19,97 ha. Części działki nie objęte umowami dzierżawnymi, bądź cała jej powierzchnia w okresach pomiędzy umowami pozostawała w zasobach Gminy, nie była prowadzona na niej żadna działalność. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.
Czy w zaistniałym stanie faktycznym sprzedaż nieruchomości położonej w granicach działki nr X, sklasyfikowanej jako ŁV – 3,21 ha, PsV – 8,27 ha, PsVI – 8,18 ha, Lz-PsVI – 0,31 ha o powierzchni ogólnej 19,97 ha przeznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w części na tereny wód, zbiorników wodnych, potoków i urządzeń hydrotechnicznych, w części na tereny ekstensywnego i intensywnego wykorzystania dla potrzeb rekreacji i turystyki oraz w części na tereny dróg dojazdowych i parkingów opodatkowana będzie podatkiem VAT w wysokości 23% (art.
41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług) i nie będzie objęta zwolnieniem z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn.zm.)?
Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa nieruchomości położonej w granicach działki nr X, sklasyfikowanej jako ŁV – 3,21 ha, PsV – 8,27 ha, PsVI – 8,18 ha, Lz-PsVI – 0,31 ha o powierzchni ogólnej 19,97 ha przeznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w części na tereny wód, zbiorników wodnych, potoków i urządzeń hydrotechnicznych, w części na tereny ekstensywnego i intensywnego wykorzystania dla potrzeb rekreacji i turystyki oraz w części na tereny dróg dojazdowych i parkingów opodatkowana będzie podatkiem VAT w wysokości 23% (art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2011 roku o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT definiuje pojęcie dostawy towarów. W myśl tego przepisu przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).
Grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Sprzedaż opisanej ww. nieruchomości nie będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r. – w związku z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT z uwagi na to, że zwolnienie od podatku VAT przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane.
Biorąc zatem pod uwagę opis stanu faktycznego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że sprzedaż opisanej wyżej działki Nr X przeznaczonej w części na tereny wód, zbiorników wodnych, potoków i urządzeń hydrotechnicznych, w części na tereny ekstensywnego i intensywnego wykorzystania dla potrzeb rekreacji i turystyki oraz w części na tereny dróg dojazdowych i parkingów będzie opodatkowana stawką podatku w wysokości 23%, zgodnie z art. art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2011 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.).
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy – przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Zgodnie zatem z ww. przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
W świetle art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednocześnie – na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne oraz zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku VAT dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług.
Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy wprowadzono – z dniem 1 stycznia 2014 r. – zmianę mającą na celu pełniejsze odwzorowanie przepisu art. 136 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.
UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), umożliwiającego zastosowanie zwolnienia od podatku dla dostawy towarów wykorzystywanych wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku, jeżeli przy nabyciu lub wytworzeniu tych towarów nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego. Zmiana ta wiąże się również z odejściem od dotychczasowego warunku, że tylko w stosunku do towarów używanych przez podatnika, gdy okres ich używania wynosił co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania nimi jak właściciel, możliwe było zastosowanie zwolnienia od podatku VAT (art. 43 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązujący do 31 grudnia 2013 r.).
Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, od 1 stycznia 2014 r. dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Ponadto zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy – zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest właścicielem nieruchomości (działki nr X) sklasyfikowanej jako ŁV – 3,21 ha, PsV – 8,27 ha, PsVI – 8,18 ha, Lz-PsVI – 0,31 ha o powierzchni ogólnej 19,97 ha. Zgodnie z uchwałą w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu zbiornika obszar, na którym położona jest opisana działka objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Na podstawie ww. uchwały przedmiotowa działka przeznaczona jest w części na tereny wód, zbiorników wodnych, potoków i urządzeń hydrotechnicznych, w części na tereny ekstensywnego i intensywnego wykorzystania dla potrzeb rekreacji i turystyki oraz w części na tereny dróg dojazdowych i parkingów.
Gmina stała się właścicielem przedmiotowej nieruchomości na podstawie decyzji komunalizacyjnej z dnia 30 grudnia 1991 r. Przedmiotowa nieruchomość była przedmiotem umów dzierżawnych z przeznaczeniem na cele rolnicze w następujących okresach: część działki o powierzchni 19,59 ha od 15.04.1992 r. do 01.04.1993 r.; część działki o powierzchni 19,59 ha od 15.06.1993 r. do 31.10.1994 r.; część dziatki o powierzchni 9,00 ha od 28.04.1998 r. do 01.09.1999 r.; część działki o powierzchni 0,60 ha od 02.10.2003 r. do 01.10.2006 r.; część działki o powierzchni 0,60 ha od 02.10.2006 r. do 02.10.2009 r.; cała działka o powierzchni 19,97 ha od 08.12.2009 r. do 31.12.2017 r. W okresie od momentu nabycia do 8 grudnia 2009 r. przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana do działalności wyłącznie zwolnionej.
Świadczą o tym przerwy w okresach dzierżawy oraz to, że przedmiotem umów dzierżawnych była nie zawsze cała nieruchomość o powierzchni 19,97 ha. Części działki nie objęte umowami dzierżawnymi, bądź cała jej powierzchnia w okresach pomiędzy umowami pozostawała w zasobach Gminy, nie była prowadzona na niej żadna działalność. Zainteresowany wskazał, że nieruchomość gruntowa niezabudowana będąca przedmiotem wniosku jest przedmiotem umowy dzierżawy zawartej na czas określony, tj. od dnia 8 grudnia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. z przeznaczeniem na cele rolne, w związku z czym nieruchomość wykorzystywana jest do czynności zwolnionych od podatku VAT.
Przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Podkreślić należy, że jednym z dwóch warunków zastosowania zwolnienia od podatku VAT jest brak prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) towarów, będących przedmiotem dostawy. Powyższy warunek w przedmiotowej sprawie jest spełniony, gdyż Wnioskodawca wskazał, że przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Kolejnym warunkiem zastosowania zwolnienia z podatku VAT jest konieczność wykorzystywania towarów, będących przedmiotem dostawy przez podatnika, wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Ze zwolnienia tego nie może skorzystać zatem dostawa towarów, które nigdy nie zostały wykorzystane, choć zostały zakupione w takim celu. Warunek wykorzystania wyłącznie na cele działalności zwolnionej oznacza, że od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie takiej działalności, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania.
Wskazać należy, że przedmiotowa działka była przedmiotem umów dzierżawy z przeznaczeniem na cele rolnicze, w związku z czym nieruchomość wykorzystywano do czynności zwolnionych od podatku VAT. Z wniosku nie wynika, żeby działka była wykorzystywana do czynności opodatkowanych lub niepodlegających opodatkowaniu. W okresach pomiędzy umowami pozostawała ona w zasobach Gminy i nie była prowadzona na niej żadna działalność. Zatem należy wskazać, że skoro Gmina w żadnym momencie posiadania działki nie zmieniła jej przeznaczenia oraz sposobu jej wykorzystywania to działka ta wykorzystywana jest wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że dokonując sprzedaży nieruchomości – przeznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w części na tereny wód, zbiorników wodnych, potoków i urządzeń hydrotechnicznych, w części na tereny ekstensywnego i intensywnego wykorzystania dla potrzeb rekreacji i turystyki oraz w części na tereny dróg dojazdowych i parkingów – znajdzie zastosowanie zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.