INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. z 2005 roku Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 lutego 2011 r. (data wpływu 9 marca 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku szkoleń prowadzonych w formie seminariów – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 9 marca 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku szkoleń prowadzonych w formie seminariów.
W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą od 2001 r. na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, a od dnia 28 kwietnia 2004 r. jest wpisana do ewidencji szkół i placówek niepublicznych w wydziale edukacji UM w XXX, pod nr X. Rodzaj i zakres działalności oświatowej to placówka niepubliczna, organizująca kształcenie dorosłych, specjalizująca się w szkoleniach dotyczących przepisów prawa w zakresie administracji publicznej i jednostek podległych oraz przedsiębiorców.
Na podstawie załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług do dnia 1 stycznia 2011 r., jako jednostka edukacyjna, korzystała ze zwolnienia przedmiotowego od podatku od towarów i usług. W dniu 1 stycznia 2011 r. weszła w życie nowelizacja ww. ustawy, która zlikwidowała załącznik nr 4 i zwolnienia przeniosła bezpośrednio do ustawy – do art. 43. Firma Wnioskodawczyni prowadzi szkolenia dedykowane przede wszystkim do urzędów miast i gmin oraz starostw powiatowych w zakresie zmian w przepisach dotyczących administracji publicznej i w tym zakresie ustawa jednoznacznie określa zwolnienie od podatku od towarów i usług (art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c).
Oprócz ww. prowadzone są również szkolenia skierowane do osób dorosłych w formie jedno lub kilkudniowych kursów i seminariów, których celem jest podniesienie kwalifikacji lub uaktualnienie wiedzy dla celów zawodowych np. z zakresu rachunkowości, prawa pracy, przepisów transportowych, itp. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy świadczone przez firmę Wnioskodawczyni usługi szkoleniowe, skierowane do osób dorosłych, prowadzone jako jedno lub kilkudniowe seminaria, korzystające do dnia 31 grudnia 2010 r. ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, po wprowadzeniu nowelizacji ustawy w dniu 1 stycznia 2011 r., nadal podlegają zwolnieniu?
Zdaniem Wnioskodawczyni, art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług mówi, iż „zwolnieniu podlegają usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26 prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach”. Wobec braku sprecyzowania o jakie odrębne przepisy chodzi, opierając się na „ art. 2 ust. 1” oraz „ ust. 4” rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz.
U. Nr 31, poz. 216), w którym to artykule, jako formy kształcenia wymienia się m.in. kursy oraz seminaria Zainteresowana uważa, że organizowane przez nią szkolenia spełniają kryterium seminarium (wg. „ art. 2 ust. 4” – seminarium to pozaszkolna forma kształcenia o czasie trwania nie krótszym niż 5 godzin zajęć edukacyjnych, której ukończenie umożliwia uzyskanie lub uzupełnienie wiedzy na określony temat, realizowane zgodnie z programem nauczania przyjętym przez organizatora kształcenia). Wnioskodawczyni wskazała, iż poza tym spełnione są wszelkie warunki, przewidziane w § 3-7 rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki, dotyczące programu, dokumentacji oraz rejestru wydanych zaświadczeń.
W konsekwencji powyższego Zainteresowana stwierdziła, iż jej firma jako jednostka wpisana do ewidencji szkół i placówek niepublicznych pod nr X w wydziale edukacji UM w XXX, przeprowadzając szkolenia spełniające kryteria seminarium, jest uprawniona do korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Na podstawie obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.
Z dniem 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Przepisy nowelizacji uchylają załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku, który w pozycji 7 wymieniał jako zwolnione usługi w zakresie edukacji (ex 80), i przenoszą uregulowania dotyczące tej tematyki do treści ustawy. Zasadnicze znaczenie ma w przypadku tych usług dodanie do art. 43 ustawy punktów 26-29, regulujących zwolnienia od podatku działalności edukacyjnej.
Przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych, określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów. Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 347, str. 1 ze zm.).
Regulacja art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy jest implementacją prawa unijnego, gdyż zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, iż usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli. W żadnym przepisie Dyrektywy nie została jednak wskazana definicja „interesu publicznego”, nie zostały również określone podmioty, które mogą działać „w interesie publicznym”. Oznacza to, że zarówno komercyjne przedsiębiorstwa jaki i niekomercyjne organizacje mogą prowadzić działalność z zakresu „interesu publicznego”.
W tym kontekście wskazać należy – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez: jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania, uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym, - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Podkreślić w tym miejscu należy, iż nie jest konieczne by usługa kształcenia była jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy zwolnieniem od podatku mogą być objęte zarówno usługi w zakresie kształcenia, jak i usługi w zakresie wychowania.
Należy wskazać, iż zakres powyższego zwolnienia adresowany jest m.in. do jednostek objętych systemem oświaty, realizujących usługi kształcenia, do których zalicza się również placówki niepubliczne, które uzyskały wpis do ewidencji prowadzonej przez jednostki samorządu terytorialnego, obowiązane do prowadzenia odpowiedniego typu placówek publicznych. Z tym, że ww. zwolnienie wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, ma zastosowanie wyłącznie do usług kształcenia wymienionych w zaświadczeniu właściwego organu o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych.
W myśl art. 2 pkt 3a ustawy z dnia 17 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), system oświaty obejmuje: placówki kształcenia ustawicznego, placówki kształcenia praktycznego oraz ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego, umożliwiające uzyskanie i uzupełnienie wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych. Zgodnie z art. 82 wskazanej wyżej ustawy o systemie oświaty, osoby fizyczne i prawne mogą zakładać placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu placówek publicznych.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej Wnioskodawczyni prowadzi niepubliczną placówkę organizującą kształcenie dorosłych. Dnia 28 kwietnia 2004 r. została ona wpisana do ewidencji szkół i placówek niepublicznych UM w XXX. Oprócz szkoleń dla urzędów miast, gmin i starostw powiatowych, placówka organizuje szkolenia skierowane do osób dorosłych prowadzone w formie jedno lub kilkudniowych kursów i seminariów, których celem jest podniesienie kwalifikacji lub uaktualnienie wiedzy dla celów zawodowych np. z zakresu rachunkowości, prawa pracy, przepisów transportowych, itp.
Odnosząc treść przytoczonych przepisów do opisu sprawy wskazać należy, iż z uwagi na fakt, że prowadzona przez Wnioskodawczynię placówka jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, to świadczone przez tę placówkę usługi w zakresie kształcenia (tj. szkolenia skierowane do osób dorosłych w formie jedno lub kilkudniowych seminariów) korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, w zakresie w jakim prowadzone są w ramach wpisu do ewidencji prowadzonej przez UM w XXX, który placówka uzyskała w 2004 r. Ponadto tutejszy organ informuje, iż w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko dotyczące zwolnienia od podatku usług szkoleń prowadzonych w formie seminariów uznano za prawidłowe, aczkolwiek w oparciu o inny, niż wskazany przez Zainteresowaną przepis.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.