INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 29 kwietnia 2014 r. (data wpływu 30 kwietnia 2014 r.) uzupełnionym pismem z 28 lipca 2014 r. (data wpływu 29 lipca 2014 r.) oraz pismem z 12 sierpnia 2014 r. (data wpływu 13 sierpnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku.
Wniosek został uzupełniony w dniu 29 lipca 2014 r. oraz w dniu 13 sierpnia 2014 r. o doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca informuje, że w roku 2012 pracował w firmie (…) gdzie wykonywał usługi laserem polegające na zamykaniu naczynek na twarzy i ciele pacjentów. Pracując w w/w firmie „A” nakazała stosować 8% stawkę VAT i taka stawka była nabijana na kasie fiskalnej pod nazwą „Usługa medyczna”. Zainteresowany informuje, że obecnie prowadzi samodzielnie działalność gospodarczą, tj. świadczy usługi takie same jak w firmie, tj. zamykanie naczynek na twarzy i ciele pacjentów.
Urząd Skarbowy zastosował w stosunku do Wnioskodawcy 23% stawkę VAT. Wobec powyższych faktów Zainteresowany zwraca się z prośbą o wyjaśnienie kto ma prawidłową stawkę VAT. Uzasadnienie: Wnioskodawca wykonuje usługi z zakresu laseroterapii, posiada wyższe wykształcenie (mgr fizjoterapii) dodatkowo posiada ukończone szkolenie z zakresu technik laserowych dla lekarzy oraz certyfikat obsługi urządzenia, tj. Laser diodowy. Usługi wykonuje w przychodniach lekarskich oraz wysoko wyspecjalizowanych gabinetach kosmetologicznych.
Procedura zabiegowa poprzedzona jest wywiadem z pacjentem celem ustalenia terapii leczniczej oraz poinformowaniem pacjenta o zaleconej pielęgnacji skóry po zabiegu, jeżeli pacjent wyraża zgodę Zainteresowany wykonuje zabieg.
Zastosowanie kliniczne Laser o podwójnej długości fali wytwarza wiązkę zieloną o długości fali 532 nm oraz wiązkę podczerwoną 940 nm, co pozwala zoptymalizować parametry zabiegowe w zależności od wskazań klinicznych: wiązka 532 nm znajduje zastosowanie przy leczeniu zmian naczyniopochodnych, barwnikowych skórnych i trądziku, wiązka 940 nm znajduje zastosowanie przy leczeniu głębiej położonych oraz większych naczyń krwionośnych (0,3-1,5 mm) w tym zmian naczyniowych kończyn dolnych oraz przy usuwaniu włosów z małych powierzchni ciała. Zmiany naczyniowe: teleangiektazja, naczyniaki gwiaździste, naczyniaki starcze, trądzik różowaty, naczyniaki płaskie.
Zmiany skórne: brodawki zwykłe, keratoza, brodawki starcze Zmiany pigmentacyjne: plamy posłoneczne, dermatosis papulosis nigra, polikiloderma civattea, zmiany typu cafe-au-lait, melanoderma, piegi. Usuwanie włosów z małych powierzchni ciała, stany zapalne trądziku. Korzyści płynące z zastosowania wiązek o różnej długości fali: Zmiany naczyniowe, niezłośliwe zmiany barwnikowe, zmiany skórne oraz nadmierne owłosienie mogą być leczone laserowo przy użyciu światła widzialnego oraz o długości fali zbliżonej do podczerwieni. Światło lasera jest pochłaniane przez oksyhemoglobinę i melaninę.
Dzięki temu w odróżnieniu od urządzeń wykorzystujących światło widzialne, zastosowanie lasera pozwala na selektywne nagrzewanie nawet drobnych fragmentów zmian. Dla zmaksymalizowania efektów zabiegu, długość wiązki dobiera się w zależności od warstwy skóry, oraz jej struktury. Wysokopochłanialna wiązka 532 nm znajduje zastosowanie głównie w leczeniu naczynek o mniejszej średnicy oraz położonych bardziej powierzchniowo.
Na zmiany naczyniowe o mniejszej średnicy oraz położone powierzchniowo najbardziej selektywnie działa długość wiązki najlepiej pochłaniana przez oksyhemoglobinę, co umożliwia nagrzanie naczynek do temperatury zapewniającej właściwy efekt kliniczny, minimalizując ryzyko poparzenia. Jednakże wysoka absorpcja wiązki przez hemoglobinę może ograniczać głębokość, na jaką dociera w skórze światło lasera, co utrudnia leczenie grubszych oraz głęboko położonych zmian. Umiarkowanie pochłaniana wiązka 940 nm znajduje zastosowanie w przypadku zmian naczyniowych o większej średnicy oraz położonych głębiej.
Słabiej pochłaniana długość fali dociera głębiej i umożliwia bardziej równomierne nagrzewanie naczyń o większej średnicy. Wyższe ustawienia gęstości energii rekompensują niższą absorpcję a to pozwala osiągnąć zadowalające efekty kliniczne, przy jednoczesnym zachowaniu precyzji. Spośród fal podczerwonych długość 940 nm stanowi optymalne rozwiązanie dla leczenia grubszych i głębiej położonych zmian naczyniowych. Taki dobór fali zapewnia precyzję, zmniejsza uczucie dyskomfortu oraz minimalizuje ryzyko wystąpienia skutków ubocznych.
W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany: W odpowiedzi na pytanie „Wskazanie jakiego rodzaju sprawy dotyczy złożony przez Zainteresowanego wniosek, tj. czy zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego?” wskazał, że wniosek dotyczy stanu faktycznego, który polega na zmianie stawki VAT przez Urząd Skarbowy Wnioskodawca rozpoczął działalność gospodarczą w styczniu 2013 r. stosując do czerwca 2013 r. stawkę 8% VAT. Po kontroli Urząd zmienił stawkę na 23% VAT twierdząc, że jest to usługa kosmetyczna, z czym Wnioskodawca nie może się zgodzić. Stan faktyczny trwa do dzisiaj.
W odpowiedzi na pytanie „Czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi są usługami w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia?” wskazał, że świadczone usługi są usługami z zakresu opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. W odpowiedzi na pytanie „Czy Zainteresowany jest podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. Nr 112, poz. 654 ze zm.)?” wskazał, że jest podmiotem leczniczym ze względu na wykształcenie medyczne i wykonywane usługi z zakresu fizjoterapii, rehabilitacji oraz laseroterapii dermatologicznej.
W odpowiedzi na pytanie „Czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi są wykonywane w ramach zawodów: lekarza i lekarza dentysty, pielęgniarki i położnej, medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. Nr 112, poz. 654 ze zm.), psychologa?”: wskazał, że świadczone usługi wykonuje w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654 ze zm.). W kolejnym uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, że Urząd Skarbowy wezwał go do zmiany stawki VAT oraz złożenia korekty deklaracji VAT.
Zainteresowany wykonał tą czynność i Urząd zaakceptował korekty deklaracji, a Wnioskodawca wystąpił o wydanie interpretacji do Urzędu Skarbowego w L. Jednocześnie pouczony art. 146 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa Zainteresowany oświadcza pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że w stosunku do stanu faktycznego objętego wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku – nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postepowania kontrolnego organu Kontroli Skarbowej oraz nie wydano żadnej decyzji skarbowej. W przedmiotowej sprawie nie toczyło się i nie toczy się postepowanie podatkowe.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Laser ma szerokie zastosowanie w medycynie dermatologicznej, a wykonywane usługi są usługami medycznymi w związku z powyższym Wnioskodawca zwraca się z uprzejmą prośbą o ustalenie stawki podatku VAT do PKD 86.90.e Zdaniem Wnioskodawcy, 8% stawka VAT jest stawką prawidłową. Urząd Skarbowy źle zinterpretował wykonywane przez Zainteresowanego usługi. Dodatkowo Wnioskodawca poinformował, że usługi fizjoterapeutyczne są zwolnione z VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności określony został odpowiednio w art. 7 oraz art. 8 ustawy. I tak, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym, na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział obniżone stawki podatku oraz zwolnienia od podatku dla dostaw niektórych towarów lub świadczenia niektórych usług, a także określił warunki stosowania tych obniżonych stawek i zwolnień. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
Od podatku VAT zwolnione są także – stosownie do pkt 18a cyt. przepisu – usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, świadczone na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich przedsiębiorstw, w których wykonywana jest działalność lecznicza.
Z kolei na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów: lekarza i lekarza dentysty, pielęgniarki i położnej, medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. nr 112, poz. 654, nr 149, poz. 887 i nr 174, poz. 1039), psychologa.
Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b oraz lit. c Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
UE L Nr 347/1 z późn. zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają od podatku następujące transakcje: opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze; świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie. Zwolnienie określone w art. 132 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady ma charakter przedmiotowo-podmiotowy.
Oznacza to, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług, wykonywanych przez zdefiniowany krąg podmiotów. Stąd też analogiczną konstrukcję zastosowano w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, wskazując, jaki rodzaj usług podlega zwolnieniu oraz definiując krąg podmiotów, wykonujących te usługi. Warto przywołać tu ugruntowane stanowisko Trybunału Sprawiedliwości UE, że zwolnienia (zawarte w art. 132 Dyrektywy) stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego i mają na celu uniknięcie rozbieżności w stosowaniu systemu VAT w poszczególnych państwach członkowskich (np. wyrok C-307/01, pkt 52).
Oznacza to, że zakres przedmiotowy zwolnień zawartych w art. 132 Dyrektywy powinien być taki sam we wszystkich krajach członkowskich. Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. Nr 112, poz. 654 ze zm.), osoba wykonująca zawód medyczny to osoba uprawniona na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoba legitymująca się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
Jak stanowi art. 4 ust. 1 tej ustawy, podmiotami leczniczymi są: przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.
U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 i Nr 239, poz. 1593 oraz z 2011 r. Nr 85, poz. 459 i Nr 106, poz. 622) we wszelkich formach przewidzianych dla wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej, jednostki budżetowe, w tym państwowe jednostki budżetowe tworzone i nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Ministra Sprawiedliwości lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, posiadające w strukturze organizacyjnej ambulatorium, ambulatorium z izbą chorych lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, instytuty badawcze, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz.
U. Nr 96, poz. 618), fundacje i stowarzyszenia, których celem statutowym jest wykonywanie zadań w zakresie ochrony zdrowia i których statut dopuszcza prowadzenie działalności leczniczej, 5a. posiadające osobowość prawną jednostki organizacyjne stowarzyszeń, o których mowa w pkt 5, osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania – w zakresie, w jakim wykonują działalność leczniczą.
Natomiast pod pojęciem świadczeń zdrowotnych, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o działalności leczniczej, rozumie się działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania.
Analizując powyższe regulacje należy zauważyć, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek: przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem leczniczym bądź osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu ww. art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.
Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie od podatku nie znajduje zastosowania. Nie każde zatem świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku. Zwolnienie powyższe dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę formę organizacyjną podmiotu świadczącego powyższe usługi (art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT) lub wykształcenie zawodowe osób je wykonujących, tj. świadczeń wykonywanych przez lekarza, lekarza dentystę, pielęgniarkę, położną, psychologa lub osobę wykonującą zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o działalności leczniczej (art. 43 ust. 1 pkt 19 cyt. ustawy).
Ze złożonego przez Wnioskodawcę uzupełnienia wynika, że usługi przez niego świadczone są usługami z zakresu opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Zainteresowany jest podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, a świadczone usługi wykonuje w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej. Wątpliwości Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie dotyczą prawidłowej stawki podatku VAT jaką powinien on zastosować do świadczonych usług.
Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca spełnia wszystkie warunki, o których mowa w powołanych wcześniej przepisach art. 43 ust. 1 pkt 18 i 19 ustawy o VAT. Jest bowiem podmiotem leczniczym świadczącym usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, co umożliwia mu skorzystanie ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy. Ponadto, ww. usługi świadczy w ramach wykonywania zawodów medycznych o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, co z kolei umożliwia mu skorzystanie ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że wykonywane przez Wnioskodawcę usługi mogą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT zarówno na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, jak i na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Tut.
Organ pragnie zauważyć, że granice szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa Wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę, co wynika wprost z przepisu art. 14 b § 1, 2 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 tut. Organ dokonuje oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego, tj. nie przeprowadza dowodów oraz nie analizuje załączonych do wniosku dokumentów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W świetle powyższego tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego.
Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone w niniejszej interpretacji. Należy zauważyć również, że stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut.
Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz jego uzupełnieniu, w szczególności stwierdzeniu Wnioskodawcy, że świadczone przez niego usługi są usługami z zakresu opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, udzielona interpretacja traci swą aktualność. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św.
Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.