INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z 8 maja 2014 r. (data wpływu 13 maja 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od usług i towarów zakupionych bezpośrednio w związku z prowadzeniem projektu realizowanego w ramach programu INNOTECH w ścieżce programowej IN-TECH pt. „Opracowanie platformy do uruchomienia aplikacji w chmurze” – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 13 maja 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od usług i towarów zakupionych bezpośrednio w związku z prowadzeniem projektu realizowanego w ramach programu INNOTECH w ścieżce programowej IN-TECH pt. „Opracowanie platformy do uruchomienia aplikacji w chmurze”. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca (dalej: Instytut) jest instytutem naukowo-badawczym. Instytut jako jednostka naukowa Polskiej Akademii Nauk zarejestrowana jest w rejestrze instytutów naukowych.
Jednym z podstawowych celów statutowych Instytutu jest prowadzenie badań naukowych podstawowych i rozwojowych w zakresie nauk biochemicznych i biologicznych, a także badań w zakresie rozwoju nowych technologii informatycznych. Instytut jest także operatorem i właścicielem ogólnopolskiej sieci optycznej „P”, a także Miejskiej Sieci Komputerowej – sieci zbudowanych z dotacji budżetowych. Instytut prowadzi: Działalność statutową, naukowo-badawczą wyłączoną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
Działania wyłączone z opodatkowania to realizowane przez Instytut prace badawcze i badawczo-rozwojowe w zakresie chemii bioorganicznej, a w szczególności badania nad syntezą, strukturą i funkcją kwasów nukleinowych i białek oraz ich wzajemnym oddziaływaniem w warunkach modelowych oraz na różnych etapach przekazywania i odczytywania informacji genetycznej oraz prace badawczo-rozwojowe i wdrożeniowe w zakresie sieci nowych generacji, gridów i portali, usług i aplikacji dla społeczeństwa informacyjnego prowadzone przez działające w strukturach Instytutu Poznańskie Centrum Superkomputerowo-Sieciowe.
Działalność przedstawiona w tym punkcie prowadzona jest w ramach dotacji budżetowych otrzymywanych na działalność statutową, dotacji otrzymywanych na realizację projektów badawczych i badawczo-rozwojowych oraz projektów badawczo rozwojowych finansowanych z funduszy strukturalnych oraz przez Unię Europejską w ramach programów ramowych. Wyniki badań naukowych publikowane są w czasopismach naukowych krajowych i zagranicznych, a także prezentowane na seminariach i konferencjach naukowych organizowanych przez Instytut, czy też inne jednostki naukowe w kraju i zagranicą.
Niektóre wyniki badań mają postać wartości niematerialnych i prawnych i zgodnie z umową o dofinansowanie przekazywane są instytucji finansującej nieodpłatnie lub w kwocie przekazanej dotacji. Działalność opodatkowana podatkiem od towarów i usług to obsługa środowiska naukowego w zakresie dostępu do sieci naukowej i sieci „P”, usługi informatyczne świadczone na rzecz firm, usługi naukowo-badawcze na zlecenie konkretnych odbiorców, sprzedaż noclegów, wynajem sal, sprzedaż czasopisma naukowego itp. Instytut dokonuje pełnego odliczenia podatku VAT, ale także w sposób określony w art. 90 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. 2011 Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) – dalej Ustawy – tj. strukturą. W latach 2011 i 2012 wskaźnik sprzedaży opodatkowanej do zwolnionej przekroczył 98%, tak więc VAT odliczany jest w 100%. Instytut zawarł z przedsiębiorstwem działającym w formie spółki akcyjnej umowę konsorcjum w celu „ustalenia zasad wspólnego ubiegania się o środki na działania badawcze i prace przygotowawcze do wdrożenia, ukierunkowane na opracowanie innowacyjnych technologii, produktów i usług, służących podniesieniu konkurencyjności polskiej gospodarki w ramach 1-go konkursu Programu INNOTECH ogłoszonego przez Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (dalej: NCBiR)”.
W zawartej pomiędzy Instytutem a spółką akcyjną umowie konsorcjum ustalono, że to spółka będzie Liderem konsorcjum. Lider w imieniu konsorcjum podpisał z NCBiR umowę o wykonanie i finansowanie projektu realizowanego w ramach programu INNOTECH w ścieżce programowej IN-TECH pt. „Opracowanie platformy do uruchomiania aplikacji w chmurze” (dalej: umowa o finansowanie projektu). Projekty realizowane w ramach programu INNOTECH w ścieżce programowej IN-TECH mogą obejmować realizację jedynie fazy A lub fazy A oraz fazy B. Faza A to faza badawcza, polegająca na przeprowadzeniu badań przemysłowych lub prac rozwojowych, skierowanych na zastosowanie w działalności gospodarczej.
Faza B to faza przygotowań do wdrożenia, polegająca na przeprowadzeniu czynności, których celem jest przygotowanie wyników fazy A do zastosowania w działalności gospodarczej. Zgodnie z zawartą umową z NCBiR projekt realizowany przez Instytut obejmuje realizację fazy A, tj. przeprowadzenie badań przemysłowych i rozwojowych. Umowa o finansowanie projektu precyzyjnie określa prawa i obowiązki stron oraz warunki wypłaty przez NCBiR środków na dofinansowanie projektu. Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów ponoszonych w związku z realizacją projektu, określone w kosztorysie będącym załącznikiem do umowy.
W umowie o finansowanie projektu członkowie konsorcjum zobowiązali się m.in. do: Wdrożenia wyników projektu do działalności gospodarczej; Przekazania na warunkach rynkowych wyników fazy A do zastosowania w działalności gospodarczej przedsiębiorcy będącemu członkiem konsorcjum lub innemu przedsiębiorcy. Zwłaszcza realizacja zobowiązania, o którym mowa w punkcie 2, oznacza dla Instytutu wystąpienie w przyszłości sprzedaży opodatkowanej. Instytut jest bowiem, zgodnie z umową o dofinansowanie, zobowiązany „przekazać na warunkach rynkowych wyniki fazy A do zastosowania w działalności gospodarczej przedsiębiorcy będącemu członkiem konsorcjum lub innemu przedsiębiorcy”.
Zgodnie z zawartą umową o finansowanie projektu, środki finansowe, będące dofinansowaniem realizacji projektu, NCBiR przekazuje na wydzielony rachunek bankowy Lidera konsorcjum. Lider konsorcjum jest zobowiązany do niezwłocznego przekazania środków finansowych pozostałym członkom konsorcjum zgodnie z kosztorysem projektu.
Dodatkowo członkowie konsorcjum, będący zarazem wykonawcami projektu, są zobowiązani do szerokiego rozpowszechniania wyników projektu za pośrednictwem konferencji technicznych lub naukowych lub czasopism naukowych lub technicznych lub powszechnie dostępnych baz danych zapewniających swobodny dostęp do uzyskanych wyników badań lub oprogramowania bezpłatnego lub oprogramowania z licencją otwartego dostępu – ale tylko w zakresie w jakim nie narusza to ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.) i Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.
U. 2006 r. Nr 90, poz. 631 z późn. zm.) oraz Ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. 2003 Nr 153, poz. 1503 z późn. zm.). Instytut jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 96 Ustawy. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy, biorąc pod uwagę opisany stan faktyczny, Instytut ma prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od usług i towarów zakupionych bezpośrednio w związku z prowadzeniem projektu realizowanego w ramach programu INNOTECH w ścieżce programowej IN-TECH pt. „Opracowanie platformy do uruchomiania aplikacji w chmurze”?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – dalej Ustawa – w zakresie w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 Ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Art. 90 Ustawy określa jak powinien postąpić podatnik w przypadku gdy zakupione towary i usługi wykorzystywane są zarówno do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.
I tak, najpierw podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Natomiast, jeśli nie jest to możliwe, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Proporcję tą ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
Warto przytoczyć w tym miejscu interpretację indywidulaną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 12 listopada 2013 r., w której Dyrektor Izby stwierdził co następuje: „Należy zauważyć, że formułując art. 86 ust. 1 Ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się w tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych”. Instytut wykonując projekt jest podatnikiem w rozumieniu art. 15 Ustawy.
Lider konsorcjum, podpisując umowę z Narodowym Centrum Badań i Rozwoju o wykonanie i finansowanie projektu realizowanego w ramach programu INNOTECH w ścieżce programowej IN-TECH pt. „Opracowanie platformy do uruchomiania aplikacji w chmurze” zobowiązał się w swoim, a także w imieniu Instytutu do zrealizowania projektu, który będzie polegał na przeprowadzeniu badań przemysłowych i prac rozwojowych, skierowanych na zastosowanie w działalności gospodarczej. Projekt ten podlega dofinansowaniu ze środków Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.
Warunkiem otrzymania dofinansowania jest przestrzeganie zapisów umowy, w tym przekazanie na warunkach rynkowych wyników fazy A do zastosowania w działalności gospodarczej przedsiębiorcy będącemu członkiem konsorcjum lub innemu przedsiębiorcy. Przekazanie to nie może nastąpić w innej formie niż sprzedaż opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Bez znaczenia pozostanie kwestia, czy Instytut ostatecznie znajdzie nabywcę na przeprowadzone badania. Jak wskazał bowiem w swojej interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, decydująca dla prawa do odliczenia podatku od towarów i usług jest intencja podatnika, a ta w omawianym przypadku jest jednoznaczna.
Zatem wszelkie zakupy dokonane w bezpośrednim związku z projektem należy uznać jako spełniające przesłanki art. 86 ust. 1 Ustawy, to jest związane ze sprzedażą opodatkowaną. Dlatego Instytutowi będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego. Przepisy art. 90 nie będą miały w tym przypadku zastosowania, gdyż Instytut będzie w stanie przypisać jednoznacznie zakupione towary i usługi do sprzedaży opodatkowanej.
W tym przypadku nie ma wpływu na prawo do odliczenia podatku od towarów i usług fakt, że umowa o dofinansowanie projektu nakłada na Instytut obowiązek szerokiego rozpowszechniania wyników projektu za pośrednictwem konferencji technicznych lub naukowych lub czasopism naukowych lub technicznych lub powszechnie dostępnych baz danych zapewniających swobodny dostęp do uzyskanych wyników badań lub oprogramowania bezpłatnego lub oprogramowania z licencją otwartego dostępu.
Tak samo, ewentualne wykorzystanie wyników projektu w innych badaniach realizowanych przez Instytut, nie ma wpływu na prawo do odliczenia podatku od towarów i usług, podstawowym celem projektu jest bowiem komercjalizacja jego wyników. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do przepisu art. 86 ust. 1 ustawy – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla podatnika, lecz jest podstawowym i fundamentalnym uprawnieniem, wynikającym z samej konstrukcji podatku od wartości dodanej. Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego w zasadzie nie może być ograniczone ani pod względem czasu, ani pod względem zakresu przedmiotowego.
TSUE zwracał uwagę, że właśnie zasada odliczenia podatku naliczonego zapewnia uzyskanie neutralności podatku. System odliczeń podatku oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT zapłaconego lub należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza, bez względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama jest opodatkowana VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny. Pozwala to na zachowanie zasady potrącalności, która powinna być na gruncie ustawy o VAT rozumiana możliwie najszerzej.
Oznacza to, że zawsze ma ona zastosowanie przy nabyciu towarów i usług dokonanym z zamiarem wykorzystania ich w działalności opodatkowanej. Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar czy usługa ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych bądź dających prawo do odliczenia podatku naliczonego wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją dokonującego określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było wykonywanie czynności opodatkowanych bądź dających prawo do odliczenia podatku naliczonego. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś.
Istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych czynności. Należy podkreślić, że z żadnych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie wynika, aby prawo do odliczenia podatku naliczonego było uzależnione od źródła finansowania nabytych towarów i usług, przy zakupie których podatek został naliczony. Ponadto, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy – zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Ponadto, w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Jak wskazano powyżej, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT do wykonywania czynności opodatkowanych.
W tym miejscu należy podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.
W świetle powyższej regulacji, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Ponadto należy wskazać, że w prawie cywilnym i w prawie podatkowym nie występuje legalna definicja konsorcjum, jednak przyjmuje się, że zawarcie umowy konsorcjum jest możliwe na podstawie art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j.
Dz.U. z 2014 r., poz. 121), w ramach tzw. swobody umów. Zgodnie z tym przepisem, strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Co do zasady konsorcjum jest organizacją zrzeszającą kilka podmiotów gospodarczych na określony czas, w konkretnym celu. Celem jego zawiązania jest najczęściej wspólne działanie w realizacji konkretnego przedsięwzięcia gospodarczego, które ze względu na potencjał finansowy lub też szeroki zakres przedmiotowy przekracza możliwości jednego podmiotu.
Umowa konsorcjum z reguły wiąże podmioty na czas określony, najczęściej oznaczony osiągnięciem celu, do którego zostało powołane. Konsorcjum nie jest jednak podmiotem gospodarczym, nie posiada osobowości prawnej ani podmiotowości prawnej, nie musi być rejestrowane, ani mieć odrębnej nazwy, czy też siedziby. Podmioty tworzące konsorcjum zachowują niezależność w swoich dotychczasowych działaniach (czyli w działaniach niezwiązanych z konsorcjum), a w działaniach związanych z konsorcjum realizują wspólne przedsięwzięcie objęte porozumieniem. Zawierając umowę konsorcyjną podmioty mogą określić, kto będzie reprezentował konsorcjum na zewnątrz, może to być także osoba trzecia.
Co do zasady, konsorcja nie mają też wspólnego majątku, chociaż mogą mieć wspólny rachunek rozliczeniowy, a wszelkie formy płatności regulowane są przez firmę lub osobę reprezentującą konsorcjum. Powyższe – w świetle art. 15 ust. 1 ustawy – oznacza, że z punktu widzenia podatku od towarów i usług każdy z członków konsorcjum jest odrębnym podatnikiem. Podatnikiem nie jest samo konsorcjum, dlatego też podmioty działające w ramach konsorcjum powinny do wzajemnych rozliczeń oraz do rozliczeń z podmiotem, na rzecz którego konsorcjum świadczy usługę, stosować ogólne zasady w zakresie rozliczania i wystawiania faktur VAT dokumentujących wykonywane przez nie czynności.
Zaznacza się, że mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa podatkowego oraz zasady funkcjonowania konsorcjum, w tym zasadę odrębności podatników, którzy występują wobec siebie w relacji lider konsorcjum - podwykonawcy, uczestnicy konsorcjum uprawnieni są do fakturowania wzajemnych świadczeń oraz wyboru podmiotu, który odpowiedzialny jest za rozliczenia ze zleceniodawcą. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest instytutem naukowo-badawczym. Instytut jako jednostka naukowa Polskiej Akademii Nauk zarejestrowana jest w rejestrze instytutów naukowych.
Jednym z podstawowych celów statutowych Instytutu jest prowadzenie badań naukowych podstawowych i rozwojowych w zakresie nauk biochemicznych i biologicznych, a także badań w zakresie rozwoju nowych technologii informatycznych. Instytut jest także operatorem i właścicielem ogólnopolskiej sieci optycznej „P”, a także Miejskiej Sieci Komputerowej – sieci zbudowanych z dotacji budżetowych. Instytut jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 96 Ustawy. Instytut prowadzi: 1. Działalność statutową, naukowo-badawczą wyłączoną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług; 2. Działalność opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
Instytut dokonuje pełnego odliczenia podatku VAT, ale także w sposób określony w art. 90 Ustawy o podatku od towarów i usług – tj. strukturą. W latach 2011 i 2012 wskaźnik sprzedaży opodatkowanej do zwolnionej przekroczył 98%, tak więc VAT odliczany jest w 100%.
Instytut zawarł z przedsiębiorstwem działającym w formie spółki akcyjnej umowę konsorcjum w celu „ustalenia zasad wspólnego ubiegania się o środki na działania badawcze i prace przygotowawcze do wdrożenia, ukierunkowane na opracowanie innowacyjnych technologii, produktów i usług, służących podniesieniu konkurencyjności polskiej gospodarki w ramach 1-go konkursu Programu INNOTECH ogłoszonego przez Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (dalej: NCBiR)”. W zawartej pomiędzy Instytutem a spółką akcyjną umowie konsorcjum ustalono, że to spółka będzie Liderem konsorcjum.
Lider w imieniu konsorcjum podpisał z NCBiR umowę o wykonanie i finansowanie projektu realizowanego w ramach programu INNOTECH w ścieżce programowej IN-TECH pt. „Opracowanie platformy do uruchomiania aplikacji w chmurze” (dalej: umowa o finansowanie projektu). Projekty realizowane w ramach programu INNOTECH w ścieżce programowej IN-TECH mogą obejmować realizację jedynie fazy A lub fazy A oraz fazy B. Faza A to faza badawcza, polegająca na przeprowadzeniu badań przemysłowych lub prac rozwojowych, skierowanych na zastosowanie w działalności gospodarczej.
Faza B to faza przygotowań do wdrożenia, polegająca na przeprowadzeniu czynności, których celem jest przygotowanie wyników fazy A do zastosowania w działalności gospodarczej. Zgodnie z zawartą umową z NCBiR projekt realizowany przez Instytut obejmuje realizację fazy A, tj. przeprowadzenie badań przemysłowych i rozwojowych. Umowa o finansowanie projektu precyzyjnie określa prawa i obowiązki stron oraz warunki wypłaty przez NCBiR środków na dofinansowanie projektu. Środki te przeznaczone są na pokrycie kosztów ponoszonych w związku z realizacją projektu, określone w kosztorysie będącym załącznikiem do umowy.
W umowie o finansowanie projektu członkowie konsorcjum zobowiązali się m. in do: Wdrożenia wyników projektu do działalności gospodarczej; Przekazania na warunkach rynkowych wyników fazy A do zastosowania w działalności gospodarczej przedsiębiorcy będącemu członkiem konsorcjum lub innemu przedsiębiorcy. Zwłaszcza realizacja zobowiązania, o którym mowa w punkcie 2, oznacza dla Instytutu wystąpienie w przyszłości sprzedaży opodatkowanej. Instytut jest bowiem, zgodnie z umową o dofinansowanie, zobowiązany „przekazać na warunkach rynkowych wyniki fazy A do zastosowania w działalności gospodarczej przedsiębiorcy będącemu członkiem konsorcjum lub innemu przedsiębiorcy”.
Zgodnie z zawartą umową o finansowanie projektu, środki finansowe, będące dofinansowaniem realizacji projektu, NCBiR przekazuje na wydzielony rachunek bankowy Lidera konsorcjum. Lider konsorcjum jest zobowiązany do niezwłocznego przekazania środków finansowych pozostałym członkom konsorcjum zgodnie z kosztorysem projektu.
Dodatkowo członkowie konsorcjum, będący zarazem wykonawcami projektu, są zobowiązani do szerokiego rozpowszechniania wyników projektu za pośrednictwem konferencji technicznych lub naukowych lub czasopism naukowych lub technicznych lub powszechnie dostępnych baz danych zapewniających swobodny dostęp do uzyskanych wyników badań lub oprogramowania bezpłatnego lub oprogramowania z licencją otwartego dostępu – ale tylko w zakresie w jakim nie narusza to ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej i Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz Ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.
Ponadto jak wskazał Wnioskodawca, jest on w stanie przypisać jednoznacznie zakupione towary i usługi do sprzedaży opodatkowanej. Jak wskazano, dla określenia prawa do odliczenia, istotny jest zamiar z jakim dokonywany jest zakup towaru lub usługi w momencie nabycia, a w przedmiotowej sprawie projekt realizowany jest z założeniem przekazania na warunkach rynkowych wyników fazy A do zastosowania w działalności gospodarczej przedsiębiorcy będącemu członkiem konsorcjum lub innemu przedsiębiorcy. Czynność ta (przekazanie wyników fazy A) – jak wskazał Wnioskodawca – nie może nastąpić w innej formie niż sprzedaż opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
Tym samym, w momencie nabycia towarów i usług w związku z realizacją projektu, zachowana pozostanie pierwotna intencja ich dokonania – zostaną one nabyte celem wykonywania czynności opodatkowanych.
W konsekwencji, z uwagi na spełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywaniem w przyszłości czynności opodatkowanych (tj. sprzedaż wyników fazy A do zastosowania w działalności gospodarczej przedsiębiorcy będącemu członkiem konsorcjum lub innemu przedsiębiorcy), Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego projektu.
Ponadto należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie nie znajdą zastosowania przepisy art. 90 ustawy, bowiem Zainteresowany jest w stanie przypisać jednoznacznie zakupione towary i usługi do sprzedaży opodatkowanej. Reasumując, Instytut ma prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od usług i towarów nabytych bezpośrednio w związku z prowadzeniem projektu realizowanego w ramach programu INNOTECH w ścieżce programowej IN-TECH pt. „Opracowanie platformy do uruchomiania aplikacji w chmurze”, które będą miały związek z przyszłą sprzedażą opodatkowaną podatkiem VAT.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy oraz własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone. Tut. Organ informuje, że wniosek w pozostałym zakresie rozpatrzony został odrębną interpretacją indywidualną.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.