INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 22 kwietnia 2009 r. (data wpływu 27 kwietnia 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 17 czerwca 2009 r. (data wpływu 22 czerwca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 27 kwietnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku.
Wniosek uzupełniono pismem z dnia 17 czerwca 2009 r. (data wpływu 22 czerwca 2009 r.) o wskazanie oczekiwanej liczby rozstrzygnięć (stanów faktycznych). W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości na której zlokalizowane są boiska sportowe do gry w piłkę nożną i urządzenia towarzyszące – szatnie, WC, natryski. Od końca II wojny światowej obiekt ten był i jest wykorzystywany na cele sportowe – stadion sportowy z zapleczem.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zawarła umowy z dwoma podmiotami sportowymi na korzystanie z tego obiektu i znajdujących się na nim urządzeń w celu prowadzenia działalności sportowej – zajęć sportowych (sekcje sportowe – piłkarska, turystyczna, kolarska, wioślarska) i organizacji imprez sportowych. Umowy te mają charakter umów najmu ze zobowiązaniem najemców do prowadzenia określonej działalności sportowej. Ustalona została odpłatność miesięczna dla każdego partnera za korzystanie z obiektu.
Podmioty korzystające z obiektu prowadzą działalność sportową w poszczególnych sekcjach, organizują zajęcia sportowe, szkolą dzieci i młodzież na różnych poziomach, organizują zawody i uczestniczą w rozgrywkach sportowych. Miesięczną opłatę Spółka obciąża podatkiem VAT wg stawki obniżonej 7%. Zgodnie z obowiązującą ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o VAT (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) obniżona 7% stawka VAT obowiązuje przy usługach sklasyfikowanych w PKWiU 92.61.10 – usługi związane z działalnością obiektów sportowych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Jaką stawką podatku od towarów i usług należy opodatkować usługę udostępnienia obiektu sportowego na cele sportowe podmiotom statutowo prowadzącym działalność sportową? Zdaniem Wnioskodawcy, stawka na te usługi wynosi 7% podstawy opodatkowania. Zgodnie z obowiązującą ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o VAT (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) obniżona 7% stawka VAT ma zastosowanie w stosunku do towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy. Usługi związane z działalnością stadionów i innych obiektów sportowych (PKWiU 92.61.10-00.00) zostały zamieszczone w poz. 158 załącznika nr 3 do ww. ustawy, zawierającego wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7%.
W analogicznych sprawach (np. wynajem hali sportowej, basenu itp.) Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych w X, w odpowiedzi na pytania podatników wyraził opinię, iż usługi wynajmu obiektów sportowych na cele związane ze sportem mieszczą się w grupowaniu PKWiU 92.61.10-00-00 „Usługi związane z działalnością stadionów i innych obiektów sportowych”.
Spółka uważa, że jej stanowisko jest zgodne z interpretacją wielu organów podatkowych m.in.: z interpretacją Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni z dnia 7 lutego 2005 r. sygn. XII-1/443 -12/05/MC-G, Drugiego Urzędu Skarbowego w Katowicach nr IIUSPP/443/14/80/74001/04 czy Naczelnika Pierwszego Urzędu w Lublinie Nr PUS.II/443/262/2004. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
W myśl art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119. Stosownie do treści powołanych przepisów każde świadczenie na rzecz osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, uznawane jest na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, za usługę. Ta z kolei, w przypadku gdy jest odpłatna, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, a obowiązek zaklasyfikowania do właściwego grupowania statystycznego świadczonych usług, spoczywa na Wnioskodawcy. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże w treści ustawy, przewidziano preferencyjne (obniżone) stawki podatku od towarów i usług, a nawet zwolnienia od podatku.
W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W pozycji nr 158 załącznika – o którym mowa wyżej – wskazano, iż z preferencyjnej stawki podatku korzystają usługi sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 92.61, tj. „Usługi w zakresie działalności stadionów i innych obiektów sportowych”. Natomiast na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy.
W pozycji 11 przedmiotowego załącznika określono jako zwolnione od podatku „Usługi związane z kulturą, w tym również usługi twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, usługi związane z rekreacją i sportem1) (…)”, sklasyfikowane pod symbolem PKWiU – ex 92, z wyłączeniem m.in.: „Usług w zakresie działalności stadionów i innych obiektów sportowych (PKWiU 92.61)”.
Zawarte w załączniku objaśnienie „ex” dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania, a umiejscowiona 1) wskazuje, iż dotyczy wyłącznie usług związanych z rekreacją i sportem świadczonych przez podmioty, które nie mają jako celu systematycznego dążenia do osiągania zysków, zaś wszelkie zyski, które mimo wszystko osiągną, przeznaczą na utrzymanie lub poprawę świadczonych usług.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarł umowy z dwoma podmiotami sportowymi na korzystanie z obiektu stadionu sportowego i znajdujących się na nim urządzeń w celu prowadzenia działalności sportowej – zajęć sportowych (sekcje sportowe – piłkarska, turystyczna, kolarska, wioślarska) i organizacji imprez sportowych. Umowy te mają charakter umów najmu ze zobowiązaniem najemców do prowadzenia określonej działalności sportowej. Spółka dla świadczonych usług stosuje 7% stawkę podatku VAT, obowiązującą przy usługach sklasyfikowanych w PKWiU 92.61.10 – usługi związane z działalnością obiektów sportowych.
Mając na względzie treść powołanych przepisów oraz stan faktyczny sprawy, wskazać należy, że jeżeli świadczone przez Wnioskodawcę usługi, polegające na udostępnianiu i wynajmie stadionu sportowego dla podmiotów prowadzących działalność sportową zaklasyfikowane są pod symbolem PKWiU 92.61, to podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg 7% stawki podatku od towarów i usług, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w związku z poz. 158 załącznika nr 3 do ustawy.
Podkreślić należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji usług do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. A zatem, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawcę w zakresie klasyfikacji statystycznej usługi będącej przedmiotem wniosku.
Wobec powyższego, niniejsza interpretacja wydana została w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane przez Zainteresowanego. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św.
Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.