INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 6 kwietnia 2010 r. (data wpływu 15 kwietnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 15 kwietnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jestem płatnikiem podatku od towarów i usług, a prowadzona przez niego od 20-tu lat, działalność gospodarcza jest całkowicie związana z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT w wysokości 22%. Sprzedaż zwolniona nie występuje. W 2007 r. Zainteresowany zakupił na potrzeby prowadzonej działalności budynek wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu. Nabycie było opodatkowane 22% stawką podatku VAT. Podatek naliczony przy zakupie został odliczony. Po zakupie Wnioskodawca dokonał ulepszenia budynku, co stanowiło około 37% wartości netto zakupionej inwestycji.
Od ulepszenia podatek VAT w wysokości 22% został również w całości odliczony. Wnioskodawca całość wprowadził do ewidencji środków trwałych. Dnia x 2007 r. całą inwestycję Zainteresowany przekazał pod wynajem firmie, której właścicielem jest jego syn (osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą). Na miesięczny czynsz Wnioskodawca wystawił faktury z należnym podatkiem VAT w wysokości 22%. Najem trwał do dnia x 2010 r. W tym dniu Zainteresowany przekazał swojemu synowi w formie darowizny całą nieruchomość wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Jeśli darowizna będzie zwolniona od podatku VAT to czy w tym przypadku Zainteresowany ma obowiązek sporządzić jednorazową korektę za miesiąc marzec 2010 r., w której skoryguje 7/10 kwoty odliczonego podatku VAT przy zakupie i ulepszeniu inwestycji? Zdaniem Wnioskodawcy, ma on obowiązek dokonania jednorazowej korekty za miesiąc marzec 2010 r. w której skoryguje 7/10 kwoty podatku VAT naliczonego przy zakupie ulepszeniu inwestycji, gdyż obowiązuje 10-letni okres korekty. Kwota korekty zostanie ujęta w deklaracji VAT-7 za marzec 2010 r. w poz. 53 ze znakiem „minus”.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca w 2007 r. zakupił na potrzeby prowadzonej działalności budynek wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu.
Nabycie było opodatkowane stawką 22% VAT. Wnioskodawca odliczył podatek przy zakupie przedmiotowej nieruchomości. Zainteresowany dokonał ulepszenia budynku w wysokości 37% wartości netto zakupionej inwestycji. Od ulepszenia również podatek VAT w wysokości 22% został w całości odliczony. Wnioskodawca całość wprowadził do ewidencji środków trwałych. Dnia x 2007 r. całą inwestycję Zainteresowany przekazał pod wynajem firmie, której właścicielem jest jego syn (osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą). Najem trwał do dnia x 2010 r. W tym dniu Zainteresowany przekazał swojemu synowi w formie darowizny całą nieruchomość wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu.
Jak wskazano w interpretacji z dnia 8 lipca 2010 r. Nr ILPP2/443-554/10-2/MR, darowizna budynku wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu, na którym posadowiony jest budynek i przy nabyciu którego Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Należy podkreślić, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
Wobec powyższego Wnioskodawca miał prawo zrezygnować z przysługującego zwolnienia i opodatkować przedmiotową czynność, jednakże w sytuacji, gdy skorzystał ze zwolnienia od podatku zobowiązany jest do dokonania korekty odliczonego przy nabyciu nieruchomości podatku naliczonego.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Art. 90 ust. 1 ustawy stanowi, iż w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 (art. 90 ust. 2 ustawy).
W myśl art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.
Stosownie do art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 ustawy). W myśl przepisu art. 91 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.
Korekta po sprzedaży, o której mowa w ust. 4, powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż (…) – art. 91 ust. 5 ustawy. Zgodnie z art. 91 ust. 6 ustawy, w przypadku, gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną: opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru związane jest z czynnościami opodatkowanymi; zwolnione lub nie podlegały opodatkowaniu – do obliczenia korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi (art. 91 ust. 7 ustawy).
Mając na uwadze, że nabyta przez Wnioskodawcę nieruchomość zaliczona do środków trwałych podlegających amortyzacji stosownie do przepisów o podatku dochodowym, od której dokonano odliczenia podatku naliczonego, została przekazana w formie darowizny, jako zwolniona od podatku (stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy) wówczas – zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy – zatem należy objąć ją wynikającym ze wskazanego przepisu okresem korekty (rocznym w przypadku lokalu o wartości nieprzekraczającej 15.000 zł lub 10-letnim w przypadku lokalu o wartości przekraczającej wspomnianą kwotę).
Z analizy cytowanych wyżej przepisów wynika, że w przypadku darowizny nieruchomości, na którą poniesione zostały nakłady modernizacyjne zwiększające jej wartość początkową, od których odliczano podatek, należy dokonać korekty tego podatku. Wobec powyższego, Zainteresowany zobowiązany jest w stosunku do zakupionej w 2007 r. nieruchomości do dokonania korekty w wysokości 7/10 wartości podatku naliczonego od poniesionych wydatków. Korekty należy dokonać jednorazowo, zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy, w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła darowizna nieruchomości, tj. w deklaracji VAT-7 za marzec 2010 r. w poz. 53 ze znakiem „minus”.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.