INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz.770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 1 października 2007 r. (data wpływu 5 października 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy towarów, będących przedmiotem eksportu pośredniego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 5 października 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy towarów, będących przedmiotem eksportu pośredniego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ma być stroną transakcji dostawy towarów, w której poza nim uczestniczyć będą jeszcze dwa inne podmioty, tj.: nabywca z Niemiec (podmiot posiadający siedzibę w Niemczech i zarejestrowany w tym kraju dla celów podatku od wartości dodanej), nabywca z USA (podmiot posiadający siedzibę w USA).
Przedmiotowa transakcja przebiegać będzie w następujący sposób: Spółka dokonuje dostawy towarów na rzecz nabywcy z Niemiec, który następnie dokonuje dostawy tych towarów na rzecz nabywcy z USA, w wyniku powyższych dostaw, towary odbierane przez nabywcę z USA transportowane są z terytorium Polski (z magazynu Spółki) bezpośrednio na terytorium USA, wywóz towarów z terytorium Polski na terytorium USA jest potwierdzany przez określony w przepisach celnych urząd celny, na towarzyszącym wywozowi towarów z terytorium Polski na terytorium USA dokumencie celnym SAD jako Nadawca/Eksporter figuruje nabywca z Niemiec. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Czy w przedstawionej transakcji: Spółka dokonuje eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), wobec czego ma prawo do stosowania stawki 0% w przypadku spełnienia warunku wynikającego z art. 41 ust. 11 ustawy o VAT? Zdaniem Wnioskodawcy w powyższym stanie faktycznym dokonuje on eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy o VAT, a zatem w przypadku spełnienia warunku wynikającego z art. 41 ust. 11 ustawy o VAT ma prawo do stosowania stawki 0%. Uzasadnienie stanowiska Spółki.
Zgodnie z art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy o VAT, przez eksport towarów rozumieć należy „potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 (...)." Zdaniem Spółki, w świetle powyższego uznać należy, iż Spółka dokonuje eksportu towarów, o którym mowa w zacytowanym przepisie art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy o VAT tzw. pośredniego eksportu towarów, gdyż spełnione są wszystkie określone w tym przepisie przesłanki, tj.: dochodzi do wywozu towarów z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty - towary są transportowane z położnego na terytorium Polski magazynu Spółki bezpośrednio na terytorium USA, wywóz towarów jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych, wywóz towarów dokonywany jest w wykonaniu czynności określonej w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT - wywóz towarów z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty jest konsekwencją dostawy towarów, tj. czynności określonej w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, wywóz towarów dokonywany jest przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski.
Zdaniem Spółki, w przedstawionym stanie faktycznym najistotniejsza jest kwestia, kto w rozumieniu przepisów ustawy o VAT dokonuje wywozu towarów. Kwestia ta decyduje bowiem, czy miejsce ma eksport oraz dla jakiego eksportu należy stosować przepisy dotyczące warunków stosowania stawki 0%. Zdaniem Spółki w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania przepis art. 2 pkt 8. lit. a) ustawy o VAT, gdyż przepis ten odnosi się do sytuacji, w której „wywóz jest dokonany przez dostawcę lub na jego rzecz".
Dlatego też zastosowanie znajduje przepis art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy o VAT, który dotyczy sytuacji, w której „wywóz jest dokonany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz (...)". O zastosowaniu przepisu art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy o VAT decyduje wskazany przez Spółkę w stanie faktycznym fakt, iż nabywca z Niemiec (podmiot z siedzibą poza terytorium kraju) figuruje na dokumencie SAD jako Nadawca/Eksporter towarów. Powyższe, zdaniem Spółki powoduje, iż to właśnie nabywca z Niemiec dokonuje w analizowanym przypadku wywozu towarów z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty.
Jako podmiot dokonujący wywozu towarów należy bowiem, zdaniem Spółki, rozumieć podmiot, który dla celów celnych dokonuje eksportu towarów. Takie rozumienie przepisu art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy o VAT potwierdzają wskazane poniżej pisma organów podatkowych: postanowienie Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego (organ podatkowy właściwy dla Spółki) z dnia 12 grudnia 2005 r. nr PP II 443/1/308/392/05 - pismo dotyczyło sytuacji, w której wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty organizował dostawca, jednak na rzecz nabywcy będącego również podmiotem polskim (zgłoszenie celne dokonywane jest na rzecz nabywcy).
Organ podatkowy odmawiając w tym przypadku uznania transakcji za eksport bezpośredni uznał, iż „za eksportera uważa się osobę, na rzecz której dokonywane jest zgłoszenie (...). W przedstawionym stanie faktycznym zgłoszenie celne jest dokonywane na rzecz odbiorcy krajowego, na jego rzecz dokonywany jest bowiem wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty". ecyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 22 grudnia 2004 r. nr PPI/4430-60/A/ACh/04 - pismo dotyczy sytuacji, w której podatnik sprzedaje towar na rzecz podmiotu niemieckiego, jednak jako miejsce dostawy wskazana jest Ukraina.
Podmiot z Niemiec obciąża przedsiębiorstwo z Ukrainy na podstawie faktury, która jest podstawą do odprawy celnej towaru. Na dokumentach SAD firma niemiecka będzie wymieniona jako eksporter. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził w takim przypadku, iż „z konstrukcji przywołanego przepisu wynika zatem, iż w przypadku gdy towary dostarczone są zagranicznemu odbiorcy w kraju i ich wywóz poza granice Wspólnoty dokonywany jest przez nabywcę, mamy do czynienia z tzw. eksportem pośrednim" a zatem „przedstawioną przez Spółkę czynność można uznać za eksport towarów uprawniający Spółkę do zastosowania stawki 0%".
Spółka pragnie również wskazać, iż sytuacja przedstawiona przez nią w stanie faktycznym była przedmiotem analiz zawartych w literaturze. W opracowaniu „VI Dyrektywa VAT" pod redakcją Krzysztofa Sachsa, wydawnictwo C.H. Beck 2004, zostało stwierdzone, iż „podatnik jednego z Państw Członkowskich (kraj A) nabywa prawo do zastosowania zwolnienia z podatku VAT z tytułu danej dostawy (na podstawie artykułu 15(2)), nawet jeżeli realizuje dostawę towarów do podatnika posiadającego siedzibę w innym Państwie Członkowskim (kraj B), pod warunkiem, że ten ostatni przewozi towary (jako nabywca) poza terytorium Wspólnoty.
Należy podkreślić, że zgodnie z treścią artykułu 15(1), podatnik z kraju B również może zastosować zwolnienie z tytułu wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty, o ile wywóz nastąpi w wykonaniu dostawy towarów". Obok przytoczonej powyżej argumentacji, Spółka pragnie również zaznaczyć, iż jedynie potwierdzenie jej stanowiska, zgodnie z którym w powyższym stanie faktycznym dokonuje tzw. pośredniego eksportu towarów (a nie bezpośredniego eksportu towarów) daje jej w praktyce możliwość zastosowania właściwej dla eksportu towarów 0% stawki VAT.
Powyższe wynika z faktu, iż w przypadku, gdy na dokumencie celnym SAD jako Nadawca/Eksporter występuje nabywca z Niemiec, to on właśnie jest uprawiony do otrzymania od urzędu celnego oryginału przedmiotowego dokumentu. Spółka nie ma natomiast żadnych umocowań prawnych w tym zakresie, jedyną pozostającą jej możliwością jest zwrócenie się do nabywcy z Niemiec z prośbą o udostępnienie kopii dokumentu celnego SAD, w celu zastosowania 0% stawki VAT na gruncie art. 41 ust. 11 ustawy o VAT, tj. przepisu właściwego dla tzw. pośredniego eksportu towarów.
Wymogiem jest oczywiście spełnienie warunków zawartych w art. 41 ust. 11 ustawy o VAT, tj.: „podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty" oraz „z dokumentu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu". W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.