INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 19 maja 2009 r. (data wpływu 25 maja 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 19 czerwca 2009 r. (data wpływu 22 czerwca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania faktury korygującej oraz duplikatu faktury do faktury wystawionej w formie elektronicznej – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 25 maja 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania faktury korygującej oraz duplikatu faktury do faktury wystawionej w formie elektronicznej. Przedmiotowy wniosek zostały uzupełniony pismem z dnia 19 czerwca 2009 r. (data wpływu 22 czerwca 2009 r.), w którym Zainteresowany uzupełnił wniosek o drugi brakujący podpis. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca (dalej: Spółka), zamierza wdrożyć projekt pozwalający na wystawianie faktur elektronicznych w rozumieniu rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (dalej: Rozporządzenie w sprawie faktur elektronicznych). Faktury elektroniczne będą wystawiane i przesyłane w systemie wymiany danych elektronicznych (EDI). Z uwagi na fakt, iż Spółka należy do międzynarodowego koncernu P, projekt będzie realizowany na szczeblu centralnym.
Niemniej jednak, w związku z pilną biznesową potrzebą wprowadzenia faktury elektronicznej dla dwóch z lokalnych klientów Spółki, tj. podmiotów mających siedzibę na terytorium Polski, podjęła ona decyzję o wdrożeniu elektronicznego fakturowania dla tych klientów lokalnie, tj. w Polsce. Po podpisaniu umowy z dostawcą usług polegających na obsłudze e-faktury dla wskazanych przez Spółkę klientów lokalnych, dostawca usług będzie m.in. prowadził dla niej archiwum faktur elektronicznych, zgodnie z § 6 ust. 1 Rozporządzenia w sprawie faktur elektronicznych.
Niezależnie od tego, w rezultacie wdrożenia projektu centralnego dotyczącego elektronicznych faktur dla pozostałych klientów Spółki, usługi w tym zakresie może świadczyć dla niej inny dostawca. W związku z tym, może zaistnieć taka sytuacja, że Spółka będzie korzystała z usług dwóch różnych podmiotów świadczących usługi w zakresie obsługi elektronicznego fakturowania, co oznacza m.in., że będzie ona posiadała dwa odrębne archiwa faktur elektronicznych, w których jednak będą przechowywane e-faktury dla różnych klientów.
Spółka posiada informacje, że ze względów technicznych usługodawcy mogą nie obsługiwać wystawiania faktur korygujących oraz duplikatów faktur w formacie elektronicznym, co oznacza, że do e-faktury będzie ona wystawiała fakturę korygującą w wersji papierowej. Dodatkowo Spółka wskazała, iż w chwili obecnej stosuje decentralizację w zakresie fakturowania, tj. faktury dotyczące sprzedaży realizowanej z oddziałów wystawiane są w tych oddziałach, a jako sprzedawca wskazywana jest P oddział w P lub oddział w K. Takie rozwiązanie Spółka zamierza utrzymać także po wprowadzeniu e-faktury.
Realizując projekt wdrożenia e-faktury dla dwóch klientów w Polsce Spółka chciałaby ograniczyć wystawianie tego rodzaju faktur tylko do centrali w P, co oznacza, że nie miałyby możliwości wystawiania faktur elektronicznych jej oddziały znajdujące się w K i P. Podyktowane jest to tym, że stosowane w oddziałach finansowo-księgowe systemy informatyczne różnią się od systemu informatycznego stosowanego w centrali.
Objęcie oddziałów projektem e-faktury spowodowałoby dodatkowe koszty dla Spółki polegające na dostosowaniu używanych w oddziałach systemów informatycznych do obsługi e-faktur, z czego oddziały te nie korzystałyby w codziennej działalności, gdyż sprzedaż na rzecz tych dwóch klientów nie jest, co do zasady, dokonywana z oddziałów. Potencjalnie mogłoby się jednak zdarzyć, że któryś z oddziałów dokonałby transakcji z którymkolwiek z tych klientów i wówczas oddział ten dokumentując daną transakcję wystawiłby fakturę w formie papierowej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy dopuszczalne jest zawarcie umowy o przesyłaniu faktury elektronicznej jedynie dla dokumentu faktury, podczas gdy faktura korygująca oraz duplikat faktury przesyłany byłby nadal w formie papierowej?
Zdaniem Spółki, zgodnie z § 5 ust. 2 Rozporządzenia w sprawie faktur elektronicznych, w przypadkach, gdy przeszkody formalne lub techniczne uniemożliwiają wystawianie i przesyłanie faktur korygujących w formie elektronicznej, w szczególności w przypadku cofnięcia przez odbiorcę faktur zgody na ich wystawianie i przesyłanie w formie elektronicznej, podatnik wystawia ten dokument w formie papierowej, zamieszczając na nim adnotację, że odpowiednio faktura korygująca lub duplikat faktury dotyczy faktury wystawionej w formie elektronicznej.
Spółka stoi na stanowisku, że powyższa regulacja znajduje także zastosowanie w sytuacji, gdy stosowany system wymiany danych elektronicznych nie posiada technicznych możliwości wystawiania faktur korygujących w formacie elektronicznym lub duplikatów faktur elektronicznych w takim formacie. Tożsame stanowisko wyraził WSA w Warszawie w wyroku z dnia 27 września 2007 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1054/07. Wyrok ten jest prawomocny. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Prawidłowe dokumentowanie obrotu przez podatników VAT należy do ich podstawowych obowiązków.
Art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), stanowi, iż podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…).
Szczegółowe zasady wystawiania i przechowywania faktur określone zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337).
Zasady te dotyczą zarówno faktur wystawianych w formie papierowej jak i elektronicznej, przy czym ta druga forma wymaga wypełnienia dodatkowych warunków, wynikających z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz. U. Nr 133, poz. 1119), zwanego dalej rozporządzeniem. Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia, faktury korygujące oraz duplikaty faktur do faktur wystawianych i przesłanych w formie elektronicznej przesyła się w tej samej formie.
W myśl § 5 ust. 2 rozporządzenia, w przypadkach gdy przeszkody formalne lub techniczne uniemożliwiają wystawianie i przesłanie dokumentu, o którym mowa w ust. 1, w formie elektronicznej, w szczególności w przypadku cofnięcia przez odbiorcę faktur zgody na ich wystawianie i przesyłanie w formie elektronicznej, podatnik wystawia ten dokument w formie papierowej, zamieszczając na nim adnotację, że odpowiednio faktura korygująca lub duplikat faktury dotyczy faktury wystawionej w formie elektronicznej. Z powyższych przepisów wynika, iż wystawianie faktury w formie elektronicznej pociąga za sobą analogiczną formę wystawiania ewentualnych faktur korygujących i duplikatów faktur.
Jest bowiem zasadą, że faktury korygujące oraz duplikaty faktur wystawione do faktur wystawionych i przesłanych elektronicznie, wystawia się i przesyła w tej samej formie. Możliwość wystawienia faktury korygującej oraz duplikatu faktury w formie papierowej do faktury wystawionej w formie elektronicznej, dotyczy sytuacji nadzwyczajnych, takich kiedy system informatyczny używany przez podatnika umożliwiał mu wystawianie i przesyłanie faktur korygujących i duplikatów faktur w formie elektronicznej, jednak z przyczyn technicznych, czy też formalnych w danym momencie nie jest możliwe wystawianie i przesyłanie faktur korygujących oraz duplikatów faktur w formie elektronicznej.
Oznacza to, iż wystawianie faktur korygujących oraz duplikatów e-faktur w formie papierowej, powinno mieć charakter incydentalny. Taką przeszkodą techniczną może być np.: przejściowa awaria komputera, serwera, systemu. Natomiast korzystający z systemu informatycznego, nie może wystawiać faktur korygujących oraz duplikatów e-faktury w formie papierowej w sytuacji, w której z założenia, system informatyczny wystawcy faktur nie jest przystosowany do ich wygenerowania w formie elektronicznej. Niedopuszczalne jest przyjęcie z góry zasady wystawiania faktur korygujących i duplikatów faktur w formie papierowej do wystawianych wcześniej faktur w formie elektronicznej.
Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka zamierza wdrożyć projekt pozwalający na wystawianie faktur elektronicznych. Faktury te będą wystawiane i przesyłane w systemie wymiany danych elektronicznych (EDI). Może zaistnieć sytuacja, w której Spółka będzie korzystała z usług dwóch różnych podmiotów Świadczących usługi w zakresie obsługi elektronicznego fakturowania. Ponadto, mogą się zdarzać sytuacje, gdy usługodawcy z przyczyn technicznych, mogą nie obsługiwać wystawiania faktur korygujących oraz duplikatów faktur w formacie elektronicznym. W związku z powyższym, Spółka będzie wystawiała do e-faktury faktury korygujące w formie papierowej.
W świetle powyższego, nie można zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż wskazane przeszkody wynikające z ograniczeń technicznych systemu informatycznego jego usługodawców, spełniają przesłanki wystąpienia przypadków o charakterze przeszkody technicznej, o której mowa w § 5 ust. 2 rozporządzenia. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż co do zasady, wystawianie faktur korygujących oraz duplikatów faktur do faktur wystawianych i przesyłanych w formie elektronicznej przesyła się w tej samej formie.
Wobec powyższego, Spółka tylko w wyjątkowych okolicznościach, o których mowa w § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie faktur elektronicznych, będzie mogła wystawić fakturę korygującą i duplikat faktury w formie papierowej. Natomiast, w sytuacji, w której Zainteresowany z góry wie, że usługodawcy nie obsługują wystawiania faktur korygujących oraz duplikatów faktur w formacie elektronicznym, winni oni zastosować taki system informatyczny, który pozwoli im wystawiać je w formie elektronicznej.
Należy zauważyć, że powołany przez Wnioskodawcę wyrok WSA w Warszawie jest rozstrzygnięciem w indywidualnej sprawie, osadzonym w określonym stanie faktycznym i tylko do niego się zawęża, w związku z tym nie ma mocy powszechnie obowiązującego prawa. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Wniosek w zakresie zdarzenia przyszłego dotyczącego przechowywania faktur przesyłanych drogą elektroniczną został rozstrzygnięty interpretacji indywidualnej z dnia 13 sierpnia 2009 r. nr ILPP2/443-675/09-3/SJ.
Natomiast kwestie dotyczące sposobu wystawiania faktur elektronicznych zostały rozstrzygnięte w interpretacji indywidualnej z dnia 13 sierpnia 2009 r. ILPP2/443-675/09-5/SJ. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.