INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z 19 lipca 2013 r. (data wpływu 22 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z wykonywaniem czynności nieopodatkowanych podatkiem od towarów i usług –jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 22 lipca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z wykonywaniem czynności nieopodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Spółka (Wnioskodawca) 1 kwietnia 2013 r. została powołana do życia na podstawie aktu założycielskiego po uprzednim przekształceniu samorządowego zakładu budżetowego w oparciu o ustawę z 20 grudnia 1996 roku o Gospodarce komunalnej (Dz.U. z 2011 r. Nr 45, poz. 236) oraz ustawę z 15 września 2000 roku Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.).
Spółka m.in.: ma powierzone prowadzenie dotychczasowej działalności zakładu; wszystkie udziały Spółki objęła gmina; składniki mienia użytkowanego przez zakład stały się majątkiem Spółki; przedmiotem działalności zgodnie z aktem założycielskim jest realizacja zadań własnych gminy zg. z par. 7 ust. 2 aktu – konkretyzacja niektórych zadań następuje na podstawie dodatkowo zawieranych umów bądź uchwał; jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług; realizacja części zadań, tj. w zakresie gospodarki odpadowej (eksploatacji, „wskazanych” instalacji i urządzeń do odzysku i unieszkodliwiania odpadów komunalnych; zagospodarowania odpadów z terenów zamieszkałych oraz zimowego utrzymania dróg, placów, parkingów; letniego utrzymania poboczy dróg; utrzymania terenów zielonych (koszenie); remoncie żwirowo-tłuczniowych dróg wewnętrznych stanowiących własność gminy; rekultywacji; naprawie przepustów i udrażnianiu rowów melioracyjnych-została powierzona umowami o świadczenie usług publicznych, inne zadania powierzono na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników i w tej części realizacja zadań własnych gminy jest działalnością poza VAT.
Inne realizowane zadania wynikające z aktu założycielskiego są działalnością opodatkowaną. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Spółka realizując zadania własne gminy typu: zimowe utrzymanie dróg, placów, parkingów; letnie utrzymanie poboczy dróg (koszenie); remont żwirowo-tłuczniowych dróg wewnętrznych stanowiących własność Gminy; rekultywacja; naprawa przepustów i udrażnianie rowów melioracyjnych, gdzie jest to wyłącznie działalność nieopodatkowana i wydatki można odpowiednio przyporządkować do tych czynności, nie ma prawa do odliczania podatku naliczonego od zakupów związanych z tą działalnością?
Zdaniem Wnioskodawcy jeżeli realizuje on zadania z zakresu niepodlegającego opodatkowaniu, a tak jest w przypadku realizacji wskazanych usług powierzonych do realizacji przez gminę (umową o świadczenie usług publicznych) i może odpowiednio przyporządkowywać zakupy do tych usług, to w takim zakresie nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego. Powyższy brak prawa do odliczenia wynika bezpośrednio z artykułu 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), gdyż w zakresie w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych, to podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Ponieważ Spółka realizując usługi publiczne powierzone umową nie wykonuje czynności opodatkowanych (nie fakturuje tych usług na gminę), a rozliczamy się poprzez rekompensatę określoną w umowie i nie występuje tu podatek należny, to Zainteresowany nie prawa w tej części do odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z realizacją tych czynności.
Spółka ma też możliwość powiązania wykonywanych usług z wydatkami na ich realizację, gdyż są rozliczane jedynie z gminą i realizowane na jej rzecz. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do przepisu art. 86 ust. 1 ustawy – w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 88 ust. 4 ustawy – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Z przepisów ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka 1 kwietnia 2013 r. została powołana do życia na podstawie aktu założycielskiego po uprzednim przekształceniu samorządowego zakładu budżetowego.
Wnioskodawca m.in.: ma powierzone prowadzenie dotychczasowej działalności zakładu; wszystkie udziały Spółki objęła gmina; składniki mienia użytkowanego przez zakład stały się majątkiem Spółki; przedmiotem działalności zgodnie z aktem założycielskim jest realizacja zadań własnych gminy zg. z par. 7 ust. 2 aktu – konkretyzacja niektórych zadań następuje na podstawie dodatkowo zawieranych umów bądź uchwał; jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług; realizacja części zadań, tj. w zakresie gospodarki odpadowej (eksploatacji, „wskazanych” instalacji i urządzeń do odzysku i unieszkodliwiania odpadów komunalnych; zagospodarowania odpadów z terenów zamieszkałych oraz zimowego utrzymania dróg, placów, parkingów; letniego utrzymania poboczy dróg; utrzymania terenów zielonych (koszenie); remoncie żwirowo-tłuczniowych dróg wewnętrznych stanowiących własność gminy; rekultywacji; naprawie przepustów i udrażnianiu rowów melioracyjnych-została powierzona umowami o świadczenie usług publicznych, inne zadania powierzono na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników i w tej części realizacja zadań własnych gminy jest działalnością poza VAT.
Inne realizowane zadania wynikające z aktu założycielskiego są działalnością opodatkowaną. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Natomiast w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Dodatkowo, zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych oraz nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
Ponadto, zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 247 ze zm.) – zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Z przytoczonych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie wykonywane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany, wynajmu, dzierżawy. Powyższe uregulowania są odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.
UE L 347.1 ze zm.), dalej Dyrektywa 2006/112/WE, zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
Jednakże w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. Gmina – zgodnie z art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) – posiada osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 cyt. ustawy – do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy – zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.
W szczególności zadania własne obejmują sprawy: ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz, 3a) działalności w zakresie telekomunikacji, lokalnego transportu zbiorowego, ochrony zdrowia, pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych, 6a) wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, gminnego budownictwa mieszkaniowego, edukacji publicznej, kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami, kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, targowisk i hal targowych, zieleni gminnej i zadrzewień, cmentarzy gminnych, porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego, utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych, polityki prorodzinnej, w tym zapewnienia kobietom w ciąży opieki socjalnej, medycznej i prawnej, wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności obywatelskiej, promocji gminy, współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U.
Nr 96, poz. 873, z późn. zm.), współpracy ze społecznościami lokalnymi i regionalnymi innych państw. Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym – w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi. Podmioty takie są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej, które prowadzą swoją działalność w formie zakładu lub jednostki budżetowej.
Zgodnie z art. 9 ust. 2 ww. ustawy – Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie. Formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa (art. 9 ust. 3 cyt. ustawy). Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (art. 15 ust. 6 ustawy). Tym samym, wskazać należy, że w analizowanej sprawie mamy do czynienia z czynnościami wykonywanymi przez Wnioskodawcę we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność jako zadania publiczne. Oznacza to, że czynności te niepodlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku VAT. W omawianej sprawie nie został spełniony jeden z warunków uprawniających do odliczenia podatku naliczonego, gdyż realizacja będących przedmiotem wniosku zadań własnych gminy jak wskazał Wnioskodawca jest działalnością poza VAT.
Tym samym wykonywanie przedmiotowych zadań własnych nie będzie związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych tym podatkiem.
Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa, stwierdzić należy, że Spółka realizując zadania własne gminy typu: zimowe utrzymanie dróg, placów, parkingów; letnie utrzymanie poboczy dróg (koszenie); remont żwirowo-tłuczniowych dróg wewnętrznych stanowiących własność Gminy; rekultywacja; naprawa przepustów i udrażnianie rowów melioracyjnych, które to czynności niepodlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, nie ma prawa do odliczania podatku naliczonego od zakupów związanych z tą działalnością (w sytuacji, kiedy wydatki te Wnioskodawca może odpowiednio przyporządkować do tej działalności).
Interpretacja dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z wykonywaniem czynności nieopodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z wykonywaniem czynności opodatkowanych oraz nieopodatkowanych podatkiem od towarów i usług w dniu 21 października 2013 r. zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie Nr ILPP2/443-685/13-3/JK. W pozostałym zakresie zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.