INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2010 r. (data wpływu 13 maja 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 27 lipca 2010 r. (data wpływu 30 lipca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu budowy całego obiektu – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 13 maja 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu budowy całego obiektu. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 lipca 2010 r. (data wpływu 30 lipca 2010 r.) o wyjaśnienie, czy w przedmiotowej sprawie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa oraz, że sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Wnioskodawca w listopadzie 2008 r. nabył nieruchomość z rozpoczętą budową stacji obsługi samochodów. W tym samym miesiącu przeniósł na siebie pozwolenie na budowę i rozpoczął prace budowlane w takim zakresie w jakim pozwalało mu prawo budowlane. Zainteresowany wystąpił do UM o wydanie nowej decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji – gastronomia, pokoje motelowe, sala bankietowa oraz w miejscu pomieszczeń biurowych – mieszkania służbowego do celów firmowych. W styczniu 2009 r. Wnioskodawca otrzymał decyzję z UM pozwalającą na podjęcie prac projektowych. Dnia 25 marca 2010 r. otrzymał decyzję o zmianie pozwolenia na budowę, w tym mieszkania służbowego.
W lutym 2010 r. z powodu splotu nieprzewidywalnych okoliczności, Zainteresowany był zmuszony wraz z rodziną do zamieszkania w pomieszczeniu biurowym (docelowo mieszkania służbowego, w którym zostały wykonane: instalacja wod-kan., co, tynki wapienne, okna, drzwi, panele). Wyposażenie nie zostało ujęte do zwrotu podatku VAT. Wnioskodawca zaznaczył, że pomieszczenia biurowe jako jedyne nie wymagały większych zmian projektowych i adaptacyjnych, aby spełniały funkcję mieszkania służbowego.
Nowy projekt budowlany zakłada, że centrum sterowania systemami bezpieczeństwa budynku (p.poż, alarmowej, monitoring) oraz urządzenia zapewniające funkcjonowanie budynku (kotłownia) znajduje się w mieszkaniu służbowym oraz w pomieszczeniach bezpośrednio do nich przyległych i posiadających stałą komunikację z mieszkaniem służbowym. W budynku nie zaplanowano pomieszczeń biurowych, gdyż funkcję tą spełnia wydzielone pomieszczenie w mieszkaniu służbowym. Funkcja obiektu, tj. m.in.: organizowanie imprez weselnych, wynajem pokoi, wieczorny bar wymagają stałej obecności osoby odpowiedzialnej za funkcjonowanie obiektu (dzisiaj Zainteresowany – właściciel z rodziną, w przyszłości pracownik).
Do lutego 2010 r. Wnioskodawca dokonywał pełnych odpisów z tejże inwestycji w US, gdzie poprzednio zamieszkiwał i podlegał – US tego nie kwestionował. Jednak po złożeniu w marcu deklaracji do US, zażądał on złożenia korekt i zwrotu VAT-u proporcjonalnie do powierzchni, tj. ok. 8% stanowiącą część mieszkania służbowego. US żąda odpisu udziałów procentowych przez cały czas trwania budowy lecz Zainteresowany zaznacza, że mieszkanie służbowe (pomieszczenie biurowe) było wykończone do grudnia 2009 r., a poważne wydatki związane z dokończeniem budowy obiektu w znacznym stopniu są jeszcze przed nim. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Czy podatek VAT wynikły z tytułu budowy całego obiektu powinien być proporcjonalnie pomniejszony o VAT z kosztów zakupu na mieszkanie służbowe? W przypadku pomniejszenia podatku VAT, od którego momentu należy dokonać tego pomniejszenia? Czy wszystkie koszty budowy należy pomniejszyć (zakup gruntu, samochodu ciężarowego, maszyny samojezdnej)?
Zdaniem Wnioskodawcy, mieszkanie służbowe o jakim jest mowa, stanowi część firmy i służy przede wszystkim prowadzeniu działalności gospodarczej, która z uwagi na specyfikę prowadzonych usług (wesela, przyjęcia, motel) oraz ściśle nieokreślonych godzin pracy wymaga przebywania tam osoby mogącej w każdej chwili zareagować i wykluczyć ewentualne niebezpieczeństwo. Faktem pozostaje, że w tych pomieszczeniach przebywa osoba (na dzień dzisiejszy właściciel) z rodziną.
Nie mniej jednak życie osób zamieszkujących w mieszkaniu służbowym jest podporządkowane i ściśle związane z funkcjonowaniem firmy, w związku z czym zdaniem Zainteresowanego sprawą marginesową pozostaje fakt zamieszkania w owym mieszkaniu i obciążanie kosztami utrzymania mieszkania służbowego firmę. Dlatego uważa on, że mieszkanie służbowe stanowi integralną część firmy. Służy czynnością opodatkowanym i w związku z czym nie powinno stosować się pomniejszenia podatku VAT z kosztów całej inwestycji jak zastosowanie to jest w przypadku mieszkania prywatnego (lecz w tym przypadku tak nie jest).
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług – art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy.
Zatem, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym czynnym podatnikom podatku od towarów i usług, jeżeli nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. czynności, które generują podatek należny. Z opisu sprawy wynika, iż Zainteresowany w listopadzie 2008 r. nabył nieruchomość z rozpoczętą budową stacji obsługi samochodów. Po przeniesieniu na siebie pozwolenia na budowę rozpoczął prace budowlane.
Wnioskodawca wystąpił o wydanie nowej decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji – gastronomia, pokoje motelowe, sala bankietowa, jak również w miejscu pomieszczeń biurowych – mieszkanie służbowe wykorzystywane do celów firmowych. W marcu 2010 r. otrzymał decyzję o zmianie pozwolenia na budowę, w tym mieszkania służbowego. W lutym 2010 r., Zainteresowany wraz z rodziną zamieszkał w pomieszczeniu biurowym, które docelowo ma być mieszkaniem służbowym. Z uwagi na funkcję obiektu, tj. m.in.: organizowanie imprez weselnych, wynajem pokoi, wieczorny bar, obiekt ten wymaga stałego nadzoru osoby odpowiedzialnej za funkcjonowanie obiektu.
Obecnie, osobą taką jest Wnioskodawca, będący właścicielem inwestycji, w przyszłości będzie to jego pracownik. Pomieszczenie biurowe wymagało wykonania prac projektowych oraz adaptacyjnych, aby spełniało funkcję mieszkania służbowego – wykonana została instalacja wod-kan., co, tynki wapienne, okna, drzwi, panele. Nakłady poniesione na wyposażenie przedmiotowego lokalu nie zostały ujęte przez Zainteresowanego do zwrotu podatku VAT. Jak wskazał Zainteresowany, właściwy urząd skarbowy zażądał od niego złożenia korekty deklaracji VAT-7 i zwrotu podatku VAT proporcjonalnie do powierzchni mieszkania służbowego, tj. w ok. 8% całej inwestycji.
Wątpliwości Wnioskodawcy wiążą się z prawem do odliczenia podatku z tytułu budowy całego obiektu. Z powyższego opisu wynika, iż część budynku, która została zaadaptowana z pomieszczenia biurowego na mieszkanie służbowe, wykorzystywana jest obecnie przez Wnioskodawcę i jego rodzinę na własne (osobiste) potrzeby mieszkaniowe. Jednakże, w przyszłości będzie w nim mieszkał pracownik Zainteresowanego, który będzie odpowiedzialny za funkcjonowanie obiektu. Od poniesionych nakładów na realizację całej inwestycji (gastronomia, pokoje motelowe, sala bankietowa oraz mieszkanie służbowe) Zainteresowany dokonywał odliczenia podatku naliczonego.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, iż Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w momencie dokonywania zakupów związanych z przebudową budynku remontem lokalu. W ustawie o podatku VAT ustawodawca przyjął bowiem zasadę odliczania niezwłocznego, a więc bez oczekiwania na chwilę, gdy nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. W trakcie realizacji inwestycji odliczanie podatku naliczonego ma charakter prognozowany i planowany.
Zainteresowany, w związku z zamiarem wykorzystania lokalu do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej słusznie zadecydował, że ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z tą inwestycją. Należy zatem uznać, iż od momentu rozpoczęcia inwestycji do momentu zmiany decyzji o wykorzystaniu przedmiotowego pomieszczenia (mieszkania służbowego) Zainteresowanemu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących zakupów związanych z remontem ww. lokalu przeznaczonego do jego działalności gospodarczej.
Natomiast, od chwili zmiany przeznaczenia wyremontowanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej lokalu na cele osobiste (własne potrzeby mieszkaniowe), Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego ze względu na brak związku dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. W przedmiotowej sprawie istotna jest intencja nabycia nieruchomości – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
Nabywając towary i usługi Zainteresowany wykorzystał przysługujące mu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących to nabycie. Wnioskodawca dokonał remontu polegającego na adaptacji pomieszczenia biurowego na mieszkanie służbowe z zamiarem wykorzystania go do celów działalności gospodarczej, jednakże obecnie lokal ten został przekazany na cele osobiste. Pomimo zmiany przeznaczenia tej części lokalu, zachowana pozostaje pierwotna intencja nabycia całej nieruchomości – została ona nabyta celem wykorzystania do działalności gospodarczej.
Zainteresowany dokonując zakupów inwestycyjnych – w określonym momencie nabył prawo do dysponowania towarem jak właściciel, otrzymywał faktury VAT i nabył prawo do niezwłocznego odliczenia kwoty podatku VAT wynikającej z faktury dokumentującej dokonany zakup. Natomiast, z chwilą podjęcia decyzji o przeznaczeniu mieszkania służbowego wyremontowanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na cele osobiste, tj. realizację własnych potrzeb mieszkaniowych, nastąpiło przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa Zainteresowanego na jego cele osobiste.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarami – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) art. 7 ust. 1 ustawy.
Z kolei, art. 7 ust. 2 ustawy precyzuje, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.
Generalnie zatem, z uwagi na brzmienie art. 5 ust. 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa. Od tej zasady przewidziano jednak pewne wyjątki. Art. 7 ust. 2 ustawy wskazuje bowiem czynności, które mimo braku odpłatności uważane są za zrównane z odpłatną dostawą. Do czynności takich ustawodawca zaliczył przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, pod warunkiem jednak, iż podatnikowi przysługiwało przy ich nabyciu prawo do całkowitego albo częściowego odliczenia podatku naliczonego.
W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca dokonał adaptacji pomieszczenia biurowego na mieszkanie służbowe, które było przeznaczone do działalności gospodarczej. Dokonano odliczenia podatku od towarów i usług związanego z remontem tego lokalu. Obecnie Zainteresowany przedmiotowy lokal wykorzystuje na własne potrzeby mieszkaniowe. Zatem, dokonał on przekazania na cele osobiste części inwestycji, w postaci mieszkania służbowego, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Z chwilą przekazania zaadaptowanego pomieszczenia biurowego na mieszkanie służbowe, które zostało przeprowadzone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na cele osobiste Wnioskodawcy, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku VAT. Zainteresowany zobowiązany będzie opodatkować tą dostawę według stawki podatku VAT właściwej dla przekazywanego towaru.
Zatem, czynność ta powinna zostać udokumentowana fakturą VAT wewnętrzną bowiem w powiązaniu z cytowanym wyżej przepisem art. 7 ust. 2 ustawy zastosowanie znajdzie art. 106 ust. 7 ustawy, zgodnie z którym w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie.
Natomiast, w myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Zgodnie zaś z art. 29 ust. 9 ustawy, w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów, z zastrzeżeniem ust. 10a.
W świetle powyższego należy stwierdzić, iż Wnioskodawca nie jest zobowiązany do dokonywania korekty deklaracji VAT, a w ślad za tym dokonać zwrotu naliczonego podatku od towarów i usług od zakupionych materiałów wykorzystanych do adaptacji przedmiotowego mieszkania służbowego, bowiem pomimo zmiany przeznaczenia tej części inwestycji, zachowana pozostaje pierwotna intencja nabycia materiałów – zostały one nabyte celem wykorzystania do działalności gospodarczej. W związku z powyższym rozstrzygnięciem, tut. Organ stwierdził, iż stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe, tym samym pytanie nr 2 i nr 3 w analizowanej sytuacji stało się bezprzedmiotowe.
Jednakże należy podkreślić, iż z chwilą przeznaczenia części wyremontowanego lokalu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na cele mieszkaniowe, nastąpi nieodpłatne przekazanie towarów na cele osobiste, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Należy zauważyć, iż stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisanego stanu faktycznego, udzielona interpretacja traci swą aktualność. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Zainteresowanego w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe, jednakże z uwagi na zastosowanie innej argumentacji niż wskazana przez Wnioskodawcę. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.