INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku sygnowanym datą 28 kwietnia 2010 r. (data wpływu 18 maja 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wynagrodzenia należnego Dealerowi za wykonanie naprawy pojazdu oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Dealera w celu udokumentowania wykonania ww. usługi naprawy pojazdu – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 18 maja 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wynagrodzenia należnego Dealerowi za wykonanie naprawy pojazdu oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Dealera w celu udokumentowania wykonania ww. usługi naprawy pojazdu. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca (dalej „Spółka”) jest firmą logistyczną, zajmującą się świadczeniem usług transportu krajowego i międzynarodowego, m.in. w zakresie przewozu fabrycznie nowych samochodów.
Usługi te świadczone są na zlecenie podmiotów (dalej Zleceniodawców) zajmujących się dystrybucją fabrycznie nowych samochodów. Przewóz samochodów odbywa się z miejsca wskazanego przez Zleceniodawcę do wskazanego przez Zleceniodawcę odbiorcy (dalej „Dealera”). Zleceniodawca ma podpisaną umowę z Dealerem na dostawę nowych samochodów. Spółka świadczy ww. usługi przewozu samochodów we własnym zakresie lub korzysta z usług podwykonawców, tj. zewnętrznych firm transportowych zajmujących się przewozem samochodów (dalej „Podwykonawcy”).
Pomimo zachowania należytej staranności zdarza się, że w trakcie przewozu od Zleceniodawcy do Dealera transportowane samochody ulegają uszkodzeniu (np. porysowania lakieru, zbite lusterka boczne). Wówczas Dealer, który posiada w tym zakresie niezbędne know-how oraz wyposażenie, naprawia otrzymane samochody, doprowadzając je do stanu sprzed wystąpienia szkody. W niektórych przypadkach, ze względu na rozległy zakres powstałej szkody, pomimo naprawy przez Dealera wartość rynkowa pojazdu ulega obniżeniu.
W przyszłości rozważane jest wprowadzenie następującego systemu rozliczeń w związku z wystąpieniem i usuwaniem ww. szkód transportowych: Dealer, jako podmiot dokonujący bezpośredniej naprawy uszkodzonych pojazdów, będzie bezpośrednio obciążał Spółkę swoim wynagrodzeniem z tytułu wykonania naprawy uszkodzonych pojazdów, wystawiając z tego tytułu na Spółkę fakturę VAT. W przypadkach, gdy pomimo naprawy przez Dealera pojazd straci na wartości, Zleceniodawca obciąży Spółkę kwotą odszkodowania równą kwocie, o jaką uległa zmniejszeniu wartość rynkowa pojazdu.
Ponadto w przypadku, gdy szkoda powstanie w związku z przewozem samochodu dokonywanym przez Podwykonawcę, Spółka będzie obciążać Podwykonawcę odszkodowaniem równym kwocie zapłaconej Dealerowi za naprawę oraz ewentualnej kwocie zapłaconej Zleceniodawcy z tytułu obniżenia wartości pojazdu. Należy zaznaczyć, że Spółka jest ubezpieczona w zakresie prowadzenia przez siebie przedmiotowej działalności i w związku z zaistnieniem z jej winy szkody otrzymywać będzie odszkodowanie od firmy ubezpieczeniowej w wysokości wartości powstałej szkody (koszt naprawy pojazdów oraz ewentualny koszt z tytułu trwałej utraty wartości rynkowej pojazdów), pomniejszonej o kwotę „udziału własnego” Spółki.
Ponadto Spółka chciałaby wskazać, że posiada interpretację Naczelnika Pierwszego x Urzędu Skarbowego x z dnia 1 lutego 2005 r. (znak x) odnoszącą się do rozliczania szkód transportowych. Interpretacja ta odnosi się jednak do innych zasad dokonywania rozliczeń szkód transportowych niż opisane powyżej (odmienny stan faktyczny). Podstawowa różnica polega na tym, że interpretacja dotyczy sytuacji, w której Spółka obciążana była z tytułu naprawy dokonanej nie przez Dealera, a przez Zleceniodawcę. W związku z tym Spółka postanowiła obecnie wystąpić z niniejszym wnioskiem. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Czy wynagrodzenie należne Dealerowi od Spółki za wykonanie naprawy pojazdu stanowić będzie wynagrodzenie za świadczenie usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT? Czy art. 86 ust. 1 ustawy o VAT należy interpretować w ten sposób, że Spółce będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych na nią przez Dealera z tytułu wynagrodzenia za naprawę pojazdu? Zdaniem Wnioskodawcy: Ad. 1 Wynagrodzenie wypłacane Dealerowi stanowić będzie wynagrodzenie za świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Spółka będzie świadczyć usługi przewozu pojazdów na rzecz Zleceniodawcy, nie będzie natomiast świadczyć takich usług na rzecz Dealerów.
Spółka będzie zatem zobowiązana do naprawienia szkody wyrządzonej Zleceniodawcy w związku z uszkodzeniem przewożonych pojazdów. Roszczenie wobec Spółki o naprawienie takiej szkody nie będzie natomiast przysługiwało Dealerom. Wobec powyższego, wynagrodzenie należne Dealerowi od Spółki za wykonanie naprawy pojazdu będzie stanowić wynagrodzenie za usługę (a nie odszkodowanie), dla której będzie można wskazać: usługobiorcę (Spółka), świadczenie wzajemne, jakim jest wynagrodzenie ze strony nabywcy usługi (zapłata za usługę przez Spółkę na rzecz Dealera). W opinii Spółki naprawa pojazdu będzie więc stanowić usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
Stanowisko takie jest zgodne ze stanowiskiem wyrażonym m.in. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w wydanej dnia 29 lutego 2008 r. interpretacji indywidualnej (IPPP1/443-11/08-4/SM), zgodnie z którą: „ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku i własnego stanowiska wynika, że Spółka świadczy usługi w zakresie transportu samochodów. Realizując powyższe zlecenie przyjmuje odpowiedzialność za przewożone mienie i zobowiązuje się do naprawienia ewentualnych szkód. W przypadku ich wystąpienia Spółka dokonuje naprawy na swój koszt, z reguły zlecając ich przeprowadzenie Dealerom. Zatem Dealerzy świadczą na rzecz Spółki odpłatną usługę, opodatkowaną na podstawie przedmiotowych przepisów”.
Ad. 2 W opinii Zainteresowanego art. 86 ust. 1 ustawy o VAT należy interpretować w ten sposób, iż Spółce przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur VAT wystawionych przez Dealera na Spółkę z tytułu naprawy uszkodzonych pojazdów. Koszty napraw samochodów uszkodzonych w czasie transportu są zwykłymi kosztami ponoszonymi przez przedsiębiorstwa świadczące usługi w zakresie przewozu samochodów (koszt bieżącej działalności operacyjnej). Wystąpienie szkód transportowych jest bowiem niemożliwe do uniknięcia w prowadzonej działalności przewozowej, nawet przy zachowaniu należytej staranności.
Wobec powyższego, zakup od Dealerów usług naprawy pojazdów związany będzie ściśle (bezpośrednio) z wykonywaną przez Spółkę działalnością opodatkowaną VAT, polegającą na świadczeniu na rzecz Zleceniodawcy usług przewozu pojazdów. Wobec powyższego w opinii Spółki, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, będzie przysługiwać jej w pełnym zakresie prawo do obniżenia podatku należnego o podatek VAT naliczony z faktur otrzymanych od Dealera, dokumentujących naprawę pojazdów.
Stanowisko takie jest zgodne ze stanowiskiem wyrażonym m.in. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w wydanej dnia 17 lipca 2009 r. interpretacji indywidualnej (IBPP2/443-343/09/WN), zgodnie z którą: „mając zatem na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołany powyżej stan prawny, należy stwierdzić, że (...) do usunięcia ewentualnych szkód, których przewożone przez Wnioskodawcę towary doznały w transporcie, zobowiązany jest właśnie Wnioskodawca, wówczas przysługiwać mu będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących nabycie materiałów, części oraz usług podwykonawców, które służą do przywrócenia towaru do stanu sprzed powstania szkody, jednakże przy zachowaniu wymagań wynikających z art. 86 oraz ewentualnie art. 90 ustawy o VAT”.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym równie: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej, zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji, świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że każde świadczenie nie będące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki: w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca, wierzyciel) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia, świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie). Należy podkreślić, iż oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia. Stanowisko takie potwierdza również orzecznictwo ETS.
I tak, w sprawie o sygn. C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia) ETS stwierdził, że: „świadczenie usług realizowane jest za wynagrodzeniem w rozumieniu art. 2 (1) VI Dyrektywy i stąd podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.
Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca (Spółka) jest firmą logistyczną, zajmującą się świadczeniem usług transportu krajowego i międzynarodowego m.in. w zakresie przewozu fabrycznie nowych samochodów. Usługi te świadczone są na zlecenie podmiotów (Zleceniodawców) zajmujących się dystrybucją fabrycznie nowych samochodów. Przewóz samochodów odbywa się z miejsca wskazanego przez Zleceniodawcę do wskazanego przez Zleceniodawcę odbiorcy (Dealera). Zleceniodawca ma podpisaną umowę z Dealerem na dostawę nowych samochodów.
Pomimo zachowania należytej staranności zdarza się, że w trakcie przewozu od Zleceniodawcy do Dealera transportowane samochody ulegają uszkodzeniu (np. porysowanie lakieru, zbite lusterka boczne). Wówczas Dealer, który posiada w tym zakresie niezbędne know-how oraz wyposażenie, naprawia otrzymane samochody, doprowadzając je do stanu sprzed wystąpienia szkody.
W przyszłości Spółka rozważa wprowadzenie następującego systemu rozliczeń w związku z wystąpieniem i usuwaniem ww. szkód transportowych: Dealer, jako podmiot dokonujący bezpośredniej naprawy uszkodzonych pojazdów, będzie bezpośrednio obciążał Spółkę swoim wynagrodzeniem z tytułu wykonania naprawy uszkodzonych pojazdów, wystawiając z tego tytułu na Spółkę fakturę VAT.
W związku z tym wątpliwości Spółki dotyczą kwestii czy wynagrodzenie należne Dealerowi od Spółki za wykonanie naprawy pojazdu stanowić będzie wynagrodzenie za świadczenie usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT oraz czy będzie przysługiwać jej prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych na nią przez Dealera w celu udokumentowania naprawy uszkodzonych podczas transportu pojazdów. W świetle powołanych przepisów stwierdzić należy, iż w sytuacji gdy, w zamian za otrzymane wynagrodzenie będzie miało miejsce świadczenie usług – wykonanie naprawy pojazdu, to zastosowanie znajdzie przepis art. 8 ust. 1 ustawy.
Zatem wypłacone Dealerowi wynagrodzenie za dokonanie naprawy uszkodzonych podczas transportu pojazdów, będzie stanowić wynagrodzenie za świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy. Podstawowa zasada dotycząca możliwości odliczenia podatku naliczonego została sformułowana w art. 86 ust. 1 ustawy.
W przepisie tym wskazano, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione następujące warunki: odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Oznacza to, iż odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi. Natomiast w art. 88 ust. 3a ustawy, ustawodawca wskazał zamknięty katalog przypadków, w których faktury VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego.
Dotyczy to przypadków, gdy: sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi: wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących, w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii, transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku, wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż, wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne: stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności, podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością, potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności, faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego, zaświadczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 5, zawiera informacje niezgodne ze stanem faktycznym.
Odnosząc treść przytoczonych wyżej przepisów do opisu sprawy stwierdzić należy, że Spółce, będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego z wystawionych na nią przez Dealera faktur dokumentujących naprawę uszkodzonych podczas transportu pojazdów, jednakże przy zachowaniu wymagań wynikających z art. 86 ust. 1 i niezaistnienia przesłanek negatywnych z art. 88 ust. 3a ustawy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Dodatkowo informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej opisanego zdarzenia przyszłego w zakresie opodatkowania wynagrodzenia należnego Dealerowi za wykonanie naprawy pojazdu oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Dealera w celu udokumentowania wykonania ww. usługi naprawy pojazdu.
Natomiast w kwestii dotyczącej opisanego zdarzenia przyszłego w zakresie opodatkowania odszkodowania oraz w zakresie udokumentowania otrzymanego odszkodowania zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia nr ILPP2/443-718/10-3/EN i nr ILPP2/443-718/10-4/EN z dnia 28 lipca 2010 r. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.