INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko reprezentowanego przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 7 maja 2010 r. (data wpływu 24 maja 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży budynku mieszkalnego – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 24 maja 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży budynku mieszkalnego.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W dniu 27 maja 2002 r. Wnioskodawca zakupił od Gminy działkę gruntu na której postawił budynek mieszkalny jednorodzinny (bliźniaczy) zgodnie z uzyskanym pozwoleniem na budowę. Inwestycja została zakończona w 2010 r., ale okazało się, iż z przyczyn rodzinnych Zainteresowany jest zmuszony sprzedać ten budynek. Podczas całej budowy Wnioskodawca nigdy nie odliczał podatku VAT, nie jest i nie był w tym okresie podatnikiem tego podatku. Postawiony budynek nie ma żadnego związku z działalnością gospodarczą Zainteresowanego, którą prowadzi w formie spółki.
Budynek był budowany z myślą o własnych potrzebach mieszkaniowych, a nie z zamiarem odsprzedaży. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w przedstawionym stanie faktycznym do sprzedaży powyższego budynku mieszkalnego Wnioskodawcy przysługuje stawka zwolniona ? Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym nie jest on podatnikiem podatku VAT i sprzedając ten budynek również się nim nie stanie. Sprzedaż bowiem następuje u Zainteresowanego po raz pierwszy, czyli nie jest to czynność z zakresu działalności gospodarczej. Nie ma zatem cech ani częstotliwości ani zamiaru wykonywania jej w ten sposób.
Podejmując decyzję o budowie Wnioskodawca nie miał zamiaru budować budynku mieszalnego na sprzedaż tylko zamiar zamieszkania w nim. Takie stanowisko zajął też WSA w Poznaniu twierdząc, iż w przypadku działalności gospodarczej w zakresie handlu zamiar częstotliwości wykonywania czynności musi być ujawniony już w momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży (sygn. akt I SA/Po 913/09 oraz I SA/Po 1015/09). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W oparciu o art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.
Jak wynika zatem z powołanych przepisów budynki lub ich części stanowią w świetle regulacji ustawy towar. Z kolei ich dostawa traktowana jest jako czynność podlegająca opodatkowaniu. Aby jednak dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności.
Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją wykonującego określoną czynność, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie. W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Z opisu sprawy wynika, że w 2002 r. Wnioskodawca zakupił od Gminy działkę gruntu na której postawił budynek mieszkalny jednorodzinny (bliźniaczy) zgodnie z uzyskanym pozwoleniem na budowę. Inwestycja została zakończona w 2010 r., ale okazało się, iż z przyczyn rodzinnych Zainteresowany jest zmuszony sprzedać ten budynek. Podczas całej budowy Wnioskodawca nigdy nie odliczał podatku VAT, nie jest i nie był w tym okresie podatnikiem tego podatku. Postawiony budynek nie ma żadnego związku z działalnością gospodarczą Zainteresowanego, którą prowadzi w formie spółki. Budynek był budowany z myślą o własnych potrzebach mieszkaniowych, a nie z zamiarem odsprzedaży.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie dostawa budynku mieszkalnego nie będzie wykonywana przez podatnika podatku VAT. Nie zostanie zatem spełniony jeden z warunków umożliwiających opodatkowanie tej czynności podatkiem od towarów i usług. Sprzedając opisany we wniosku budynek mieszkalny Zainteresowany korzysta z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, który nie był wykorzystywany w prowadzonej w formie spółki działalności gospodarczej. Reasumując, sprzedaż przedmiotowego budynku mieszkalnego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, bowiem nie jest dokonywana przez podatnika podatku od towarów i usług.
Dodać należy, iż w zadanym pytaniu Wnioskodawca wnosi o odpowiedź czy do sprzedaży przedmiotowego budynku przysługuje stawka zwolniona, z kolei we własnym stanowisku stwierdza, że w związku z tą sprzedażą nie stanie się podatnikiem VAT. Tut. Organ pragnie zaznaczyć, iż pomimo identycznego skutku podatkowego (brak kwoty podatku należnego z tytułu dostawy towaru) – pojęcia „nie podlegający opodatkowaniu” i „zwolniony od podatku” nie są tożsame, a w rozpatrywanej sprawie ma miejsce sytuacja, w której przedmiotowa sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.