INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 20 maja 2010 r. (data wpływu 24 maja 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży lokali mieszkalnych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 24 maja 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży lokali mieszkalnych.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca planuje sprzedaż 9 lokali mieszkalnych znajdujących się w budynku mieszkalnym, stanowiącym własność Gminy. Budynek ten został wzniesiony na bazie dawnych budynków wojskowych, obecnie po przebudowie. Zgodnie z projektem przeprowadzono prace polegające na wykorzystaniu istniejących fundamentów i ścian zewnętrznych, dobudowano nowe fundamenty i mury konstrukcyjne, nadproża, dach oraz docieplono ściany. Poniesione ogółem wydatki na modernizację przedmiotowego budynku wyniosły 100% wartości początkowej (zakupu).
Po wyposażeniu lokali we wszystkie instalacje (elektryczną, wodociągową, gazową, kanalizacji lokalnej ze zbiornikiem typu szambo) zostało wyodrębnionych 9 lokali o powierzchni: 54,6 m2, 54,6 m2, 45,4 m2, 55,7 m2, 45,1 m2, 54,9 m2, 48,1 m2, 42,1 m2, 59 m2, stanowiących obecnie przedmiot umowy najmu. Umowy najmu pomiędzy Gminą a najemcami były zawierane w okresie od stycznia 2007 r. do lutego 2008 r. Budynek będący przedmiotem wniosku został zakupiony przez Gminę wraz z nieruchomością i innymi budynkami. Przedmiotowy budynek stanowił wcześniej mienie wojskowe i służył zakwaterowaniu żołnierzy.
W związku z nabyciem, Gmina miała prawo do odliczenia podatku naliczonego, lecz z tego nie skorzystała, gdyż nabyta nieruchomość nie była wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanej. Obecnie przedmiotowy budynek jest użytkowany i wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych (najem lokali). Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów PKOB dla omawianego budynku wynosi 1122 - Budynki o trzech i więcej mieszkaniach. Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT, lecz z uwagi na znikomą sprzedaż opodatkowaną podatkiem VAT nie odlicza podatku naliczonego od podatku należnego. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy sprzedaż wyodrębnionych, zamieszkałych lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy, znajdujących się w budynku przebudowanym z budynków wojskowych może być zwolniona od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź na pytanie jest twierdząca. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów usług, zwalnia się z opodatkowania dostawę budynków, budowli lub ich części. Wyjątek od tej zasady dotyczy sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, a także gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do momentu dostawy upłynął okres krótszy niż 2 lata.
W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, obiektem budownictwa mieszkaniowego są budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Przez pojęcie „pierwszego zasiedlenia” rozumie się z kolei, zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ww. ustawy, oddanie do użytkowania, w wykonaniu podlegających opodatkowaniu pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Zgodnie z przedstawioną powyżej regulacją oraz opisanym stanem faktycznym uznać należy, iż spełnione zostały przesłanki zwalniające dostawę lokali mieszkalnych z opodatkowania. Po pierwsze, wyłączyć należy przesłankę „pierwszego zasiedlenia”, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a w związku z art. 2 pkt 14 cyt. ustawy. W sytuacji, gdy Gmina zdecyduje się na sprzedaż omawianych lokali, nie dojdzie do dostawy w ramach pierwszego zasiedlenia, bowiem lokale te były już oddane do użytkowania poprzez umowę najmu.
Co prawda nie można brać tutaj pod uwagę faktu zamieszkania lokali przez żołnierzy, w okresie kiedy budynek stanowił mienie wojskowe, z uwagi na prace remontowe, które były prowadzone po zakupie budynku przez Gminę. Wartość wydatków poniesionych na modernizację wyniosła 100% wartości początkowej (zakupu). Ponadto, w wyniku prac remontowych ze „starej konstrukcji” wykorzystano jedynie część fundamentów oraz ścian zewnętrznych. Decydujący jest natomiast fakt przeznaczenia nowych lokali, powstałych po przebudowie obiektu, pod najem. To właśnie moment zamieszkania w lokalach pierwszych najemców stanowi „pierwsze zasiedlenie”.
Od chwili tej, do momentu złożenia wniosku o wydanie interpretacji minęło ponad 2 lata, co wyłącza przesłankę wskazaną w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. b ww. ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i ust. 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne oraz zwolnienie od podatku. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu. Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności opodatkowanej, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Z powyższej definicji wynika, iż oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie należy rozumieć także umowy najmu i dzierżawy podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
Zatem, należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy). Z opisu sprawy wynika, że Gmina planuje sprzedaż 9 lokali mieszkalnych znajdujących się w budynku mieszkalnym stanowiącym jej własność. Budynek ten został wzniesiony na bazie dawnych budynków wojskowych, obecnie po przebudowie. Wydatki poniesione ogółem na modernizację przedmiotowego budynku wyniosły 100% wartości początkowej (zakupu). Po wyposażeniu lokali we wszystkie instalacje zostało wyodrębnionych 9 lokali, stanowiących obecnie przedmiot umowy najmu.
Umowy najmu pomiędzy Gminą a najemcami były zawierane w okresie od stycznia 2007 r. do lutego 2008 r. Budynek będący przedmiotem wniosku został zakupiony przez Gminę wraz z innymi budynkami. W związku z nabyciem, Gmina miała prawo do odliczenia podatku naliczonego, lecz z tego nie skorzystała, gdyż nabyta nieruchomość nie była wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanej. Obecnie przedmiotowy budynek jest użytkowany i wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych (najem lokali). Mając na uwadze treść powołanych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że lokale, które Wnioskodawca zamierza sprzedać są przedmiotem najmu.
Umowy najmu były zawierane po dokonanej modernizacji budynku w okresie od stycznia 2007 r. do lutego 2008 r., zatem lokale te były już oddane do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu użytkownikowi i od tego momentu minęło ponad 2 lata. Wobec powyższego, ich sprzedaż będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż w przedmiotowej sprawie nie mają miejsca wyłączenia ze zwolnienia wskazane w tym przepisie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.