INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki cywilnej, przedstawione we wniosku z dnia 18 maja 2011 r. (data wpływu 23 maja 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 12 sierpnia 2011 r. (data wpływu 16 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży poniesionych nakładów produkcji w toku – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 23 maja 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży poniesionych nakładów produkcji w toku. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 12 sierpnia 2011 r. (data wpływu 16 sierpnia 2011 r.) o wskazanie nazwy Wnioskodawcy oraz o własne stanowisko w sprawie. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Wnioskodawca (dalej Gospodarstwo) dzierżawił na podstawie umowy dzierżawy ziemię, na której poniesiono następujące nakłady, tj. nasiona rzepaku, nawozy, środki ochrony roślin oraz usługi rolnicze jak: orka, nawożenie, siew, opryski. W kwietniu 2011 r. wypowiedziano Gospodarstwu umowę dzierżawy, dlatego też wystawiono w maju 2011 r. fakturę VAT za odsprzedane poniesione nakłady produkcji w toku na danych polach. Nakłady poniesione zostały w okresie jesień 2010 r. do marca 2011 r. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Jaka powinna być stawka podatku VAT od sprzedaży poniesionych nakładów produkcji w toku (23%, czy 8%)?
Zdaniem Wnioskodawcy, na fakturze zastosowano stawkę podatku należnego w wysokości 23%. Gospodarstwo uważa, że winna być stawka 23%, ponieważ są zastosowane nakłady, tj. materiał siewny, nawozy, środki ochrony roślin, zabiegi agrotechniczne, które podlegają stawce 8%. Również jest naliczone ubezpieczenie upraw i 5% rentowności przekazanej produkcji w toku. Zarówno nakłady, jak i ubezpieczenie są ujęte w ogólnej wartości wyceny. Dlatego też Wnioskodawca zastosował stawkę podatku należnego 23%. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Przez dostawę towarów, w świetle art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Przez sprzedaż rozumie się, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy, odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej. Z treści art. 8 ust. 1 ustawy, wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Słownik języka polskiego definiuje czasownik „świadczyć” jako „wykonywać coś na czyjąś rzecz”, „świadczenie” zaś, to – według niego – obowiązek wykonywania, przekazania czegoś. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby.
Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Spod pojęcia usługi będzie natomiast wyłączone takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie nie będące dostawą towarów. Jeśli tylko mamy do czynienia ze świadczeniem, to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo usługę, albo dostawę towarów.
Z opisu sprawy wynika, że Gospodarstwo dzierżawiło na podstawie umowy dzierżawy ziemię, na której poniesiono następujące nakłady, tj. nasiona rzepaku, nawozy, środki ochrony roślin oraz usługi rolnicze jak: orka, nawożenie, siew, opryski. W kwietniu 2011 r. wypowiedziano Gospodarstwu umowę dzierżawy, dlatego też wystawiono w maju 2011 r. fakturę VAT za odsprzedane poniesione nakłady produkcji w toku na danych polach. Nakłady poniesione zostały w okresie od jesieni 2010 r. do marca 2011 r. Wskazać należy, że zbycie nakładów poniesionych na cudzym gruncie nie może zostać uznane za odpłatną dostawę towarów, gdyż nie mamy tu do czynienia z odrębną rzeczą, która mogłaby stanowić towar.
Niemniej jednak podmiot, który poniósł nakłady dysponuje pewnym prawem do poniesionych nakładów i może to prawo przenieść na rzecz innego podmiotu. Wobec powyższego uznać należy, iż nakład jest prawem majątkowym, które może być przedmiotem obrotu gospodarczego. W ustawie o podatku od towarów i usług określono, iż przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu, z tych też względów, przeniesienie za wynagrodzeniem poniesionych nakładów na właściciela nieruchomości jest świadczeniem na rzecz innego podmiotu, które należy traktować jako świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.
Wobec powyższego, w przedmiotowej sprawie sprzedaż poniesionych nakładów (produkcji w toku) na rzecz właściciela wydzierżawianej nieruchomości, stanowi odpłatne świadczenie usług na rzecz tego podmiotu, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu tym podatkiem na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy.
W art. 41 ust. 1 ustawy postanowiono, iż stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.
Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie zbycie poniesionych nakładów (produkcji w toku), będące odpłatnym świadczeniem usług, które nie zostało uwzględnione w przepisach o podatku od towarów i usług jako objęte obniżoną stawką podatku lub zwolnieniem, jest opodatkowane, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, według podstawowej, tj. 23% stawki podatku. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.