INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji, przedstawione we wniosku z dnia 7 czerwca 2010 r. (data wpływu 11 czerwca 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 13 sierpnia 2010 r. (data wpływu 19 sierpnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest: prawidłowe – w zakresie stawki podatku usług sklasyfikowanych w grupowaniu PKWiU 85.14.13, nieprawidłowe – w zakresie stawki podatku usług sklasyfikowanych w grupowaniu PKWiU 92.72.12. UZASADNIENIE W dniu 11 czerwca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania świadczonych usług sportowo-rekreacyjnych.
Wniosek uzupełniono pismem z dnia 13 sierpnia 2010 r. (data wpływu 19 sierpnia 2010 r.) o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego oraz podpis osoby uprawnionej do reprezentowania Wnioskodawcy. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Zainteresowany jest samorządową jednostką organizacyjną podlegającą pod Urząd Miasta. Nie posiada on osobowości prawnej. Zainteresowany działa na podstawie statutu zatwierdzonego przez Radę Miasta. Świadczy on usługi sportowo-rekreacyjne, które nie mają jako celu systematycznego dążenia do osiągania zysku. Wszystkie uzyskane dochody są odprowadzane do budżetu, a ponoszone wydatki są pokrywane z otrzymanych środków finansowych.
Ponoszone wydatki przez Zainteresowanego przewyższają uzyskane dochody. Wnioskodawca jest jednostką przynoszącą straty. Wg otrzymanego zaświadczenia o numerze REGON działalność została zakwalifikowana wg PKD: z 2004 r. – 9272.Z – Działalność rekreacyjna pozostała, gdzie indziej niesklasyfikowana, z 2007 r. – 9329.Z – Pozostała działalność rozrywkowa i rekreacyjna.
Zainteresowany prowadzi sprzedaż biletów wstępu na: pływalnię, siłownię, saunę, solarium, korty tenisowe, wypożyczalnię rakiet tenisowych (wypożyczalnia jest integralną częścią kortów, sprzęt wypożyczany jest tylko dla korzystających z obiektu Wnioskodawcy), gimnastykę korekcyjną, nauki pływania: wg PKWiU z 2004 r. – 92.72.12, wg PKWiU z 2007 r. – 93.29.12, masaże lecznicze: wg PKWiU z 2004 r. – 85.14.13, wg PKWiU z 2007 r. – 86.90.13. Od sprzedaży usług sportowo-rekreacyjnych na tych obiektach Zainteresowany nie nalicza podatku VAT na podstawie wykazu usług zwolnionych, który jest załącznikiem do ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. W związku ze sprzedażą zwolnioną z VAT na deklaracjach podatkowych Wnioskodawca nie rozlicza VAT-u należnego i naliczonego.
W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał że jest jednostką budżetową, realizującą zadania zgodnie ze statutem. Prowadzi on sprzedaż: biletów wstępu na obiekty sportowe (pływalnię, siłownię, saunę, solarium, korty tenisowe, wypożyczalnię rakiet tenisowych, wypożyczalnię łyżew, gimnastykę korekcyjną, naukę pływania) symbol PKWiU 92.72.12 (zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług - PKWiU), masaże lecznicze symbol PKWiU 85.14.13 (zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług - PKWiU). Uzyskane dochody ze sprzedaży są odprowadzone do budżetu.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Jakim stawkom podatkowym podlegają usługi sportowo-rekreacyjne świadczone przez jednostki budżetowe? Zdaniem Wnioskodawcy, przy sprzedaży usług sportowo-rekreacyjnych nie nalicza VAT-u (usługi zwolnione). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za – prawidłowe – w zakresie stawki podatku usług sklasyfikowanych w grupowaniu PKWiU 85.14.13, – nieprawidłowe – w zakresie stawki podatku usług sklasyfikowanych w grupowaniu PKWiU 92.72.12. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119 (art. 8 ust. 3 ustawy). Zauważyć należy, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT.
Zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach. Klasyfikacją do której odwołują się przepisy ustawy o podatku od towarów i usług jest klasyfikacja statystyczna, według obowiązującej dla celów podatku od towarów i usług Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).
Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż przedmiotem działalności Wnioskodawcy, są usługi wymienione pod pozycją 9 i 11 w załączniku nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług, korzystające wg Wnioskodawcy ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże w treści ustawy, przewidziano preferencyjne (obniżone) stawki podatku od towarów i usług, a także zwolnienia od podatku.
W myśl art. 41 ust. 2 ustawy dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W załączniku tym, stanowiącym wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7%, w pozycji 159a wymieniono „usługi rekreacyjne pozostałe – wyłącznie w zakresie wstępu”, zaliczone według PKWiU do grupowania ex 92.72. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. Pod poz. 9 ww. załącznika, wymienione zostały usługi określone symbolem PKWiU ex 85 „Usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej, z wyłączeniem usług weterynaryjnych (PKWiU 85.2)”.
Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż świadczy również usługi sklasyfikowane zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług pod symbolem 92.72.12. Usługi te znajdują się w pozycji 11 załącznika nr 4 do ww. ustawy, określono jako zwolnione od podatku „Usługi związane z kulturą, w tym również usługi twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, usługi związane z rekreacją i sportem1), sklasyfikowane pod symbolem PKWiU – ex 92, z wyłączeniem: 1. usług związanych z taśmami wideo oraz z wszelkimi filmami reklamowymi i promocyjnymi, 2. usług związanych z wyświetlaniem filmów i taśm wideo, wyświetlaniem filmów na innych nośnikach oraz filmów reklamowych i promocyjnych, 3. usług w zakresie działalności stadionów i innych obiektów sportowych (PKWiU 92.61), 4. wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego (PKWiU 92.31.2), związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10), świadczone przez wesołe miasteczka, parki rozrywki, cyrki, dyskoteki, sale balowe (PKWiU 92.33, 92.34.11, 92.34.12) oraz wstępu na imprezy sportowe, 5. wstępu oraz wypożyczania wydawnictw (PKWiU 22.11, 22.12, 22.13) w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą (PKWiU 92.5), 5a. usług związanych z produkcją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.11), usług związanych z dystrybucją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.12), usług związanych z produkcją filmów i nagrań na innych nośnikach, usług związanych z dystrybucją filmów i nagrań na innych nośnikach, 5b. wstępu do parków rekreacyjnych, plaż i innych miejsc o charakterze kulturalnym (PKWiU ex 92.72), 6. działalności agencji informacyjnych, 7. usług wydawniczych, 8. usług radia i telewizji (PKWiU 92.2), z zastrzeżeniem poz. 12”.
Zawarte w załączniku objaśnienie „ex” dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania, a umiejscowiona1) wskazuje, iż dotyczy wyłącznie usług związanych z rekreacją i sportem świadczonych przez podmioty, które nie mają jako celu systematycznego dążenia do osiągania zysków, zaś wszelkie zyski, które mimo wszystko osiągną, przeznaczą na utrzymanie lub poprawę świadczonych usług.
Podkreślenia jednocześnie wymaga, iż ze zwolnienia od podatku VAT nie korzystają usługi związane z rekreacją i sportem, które nie spełniają warunku podanego w objaśnieniu oraz usługi, które zostały wymienione w treści pozycji nr 11 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług jako wyłączone z tego zwolnienia, w tym m.in. „usługi wstępu do parków rekreacyjnych, plaż i innych miejsc o charakterze kulturalnym (PKWiU ex 92.72)”. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest samorządową jednostką organizacyjną podlegającą pod Urząd Miasta Nie posiada osobowości prawnej. Zainteresowany działa na podstawie statutu zatwierdzonego przez Radę Miasta.
Świadczy on usługi sportowo -rekreacyjne, które nie mają jako celu systematycznego dążenia do osiągania zysku. Wszystkie uzyskane dochody są odprowadzane do budżetu, a ponoszone wydatki są pokrywane z otrzymanych środków finansowych. Ponoszone wydatki przez Zainteresowanego przewyższają uzyskane dochody. Wnioskodawca jest jednostką przynoszącą straty.
Wnioskodawca prowadzi sprzedaż biletów wstępu na obiekty sportowe (pływalnię, siłownię, saunę, solarium, korty tenisowe, wypożyczalnię rakiet tenisowych, wypożyczalnię łyżew, gimnastykę korekcyjną, naukę pływania) sklasyfikowanego pod symbolem PKWU 92.72.12 (zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług - PKWiU), oraz masażu leczniczego sklasyfikowanego pod symbolem PKWiU 85.14.13 (zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług - PKWiU). Uzyskane dochody ze sprzedaży są odprowadzone do budżetu.
W przedmiotowej sprawie najistotniejszą kwestią jest właściwe zaklasyfikowanie wg PKWiU wykonywanych usług przez Wnioskodawcę.
Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 92.72.12-00.00 usługi polegające na odpłatnym udostępnianiu obiektów sportowych (pływalnię, siłownię, saunę, solarium, korty tenisowe, wypożyczalnię rakiet tenisowych, wypożyczalnię łyżew, gimnastykę korekcyjną, naukę pływania) po zakupie biletu wstępu, mieszczą się w treści poz. 11 załącznika nr 4 do ww. ustawy, w zamkniętym katalogu usług wyłączonych ze zwolnienia od podatku od towarów i usług jako „usługi wstępu do parków rekreacyjnych, plaż i innych miejsc o charakterze kulturalnym (PKWiU ex 92.72)”, nawet jeżeli są świadczone przez podmiot, który nie ma na celu systematycznego dążenia do osiągania zysków, zaś wszelkie zyski, które mimo wszystko osiągnie, przeznaczy na utrzymanie lub poprawę świadczonych usług.
Wobec tego, powyższe usługi należy zaklasyfikować do czynności, o których mowa w poz. 159a załącznika nr 3 do ustawy jako „usługi rekreacyjne pozostałe – wyłącznie w zakresie wstępu”, które podlegają opodatkowaniu 7% stawką podatku VAT. Reasumując, jeżeli usługi świadczone przez Wnioskodawcę polegające na odpłatnym udostępnianiu obiektów sportowych, na podstawie biletu wstępu, są sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 92.72.12-00.00 jako „usługi rekreacyjne pozostałe – wyłącznie w zakresie wstępu”, to podlegają opodatkowaniu 7% stawką podatku VAT, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o VAT w związku z poz. 159a załącznika nr 3 do tej ustawy.
W tej części uznano stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Natomiast odnośnie usług masażu leczniczego sklasyfikowanych w grupowaniu PKWiU 85.14.13, to korzystają one ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z poz. 9 załącznika nr 4 do ustawy. W tej części uznano stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.
Podkreślić należy, że analiza prawidłowości klasyfikacji usług do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8. poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. A zatem, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawcę w zakresie klasyfikacji statystycznej usług będących przedmiotem wniosku.
Wobec powyższego, niniejsza interpretacja wydana została w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane przez Zainteresowanego. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego (w szczególności, jeśli symbol świadczonej usługi jest inny niż wskazany przez Wnioskodawcę) lub zmiany stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.