INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 17 września 2008 r. (data wpływu 25 września 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 25 września 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawczyni w przeważającej części świadczy usługi sklasyfikowane w dziale PKWiU 45 (Roboty budowlane). Zainteresowana jako wykonawca zawarła umowę ze Spółdzielnią Mieszkaniową na wykonanie robót budowlanych.
Obowiązek podatkowy z tytułu wykonanych usług powstanie najprawdopodobniej 30 września 2008 r. Przedmiotem umowy wynikającym z § 1 niniejszej umowy, są następujące prace modernizacyjne: Wykonanie dokumentacji projektowej kotłowni. Demontaż starych kotłów, rurociągów oraz innych urządzeń i elementów związanych z modernizacją kotłowni. Dostawa i montaż 2 kpl. Kotłów KTM 350. Dostawa, montaż i regulacja automatyki związanej ze sterowaniem pogodowym. Modernizacja instalacji elektrycznej. Prace budowlane związane z: wyburzeniem starych kotłów, wykonaniem nowych ław pod kotły i prace wykończeniowe.
Modernizacja pompowni polegająca na: wymianie pomp na nowe pompy elektroniczne, wymianie zaworów, dostosowanie układu technologii. Regulacja sieci budynku polegająca na: montażu zaworów regulacyjnych na wejściu do budynków, dostawie i montażu liczników wewnątrz budynków. Montaż nowego czopucha do ww. kotłów. Rozruch kotłowni po modernizacji. Przeszkolenie pracowników obsługujących kotłownię. Remont stacji uzdatniania wody. Zakres ww. robót budowlanych jest ściśle związany z budownictwem mieszkaniowym (PKOB 112) oraz jego infrastrukturą.
Budynek kotłowni, którego w większej mierze dotyczy modernizacja, a wraz z nim zewnętrzne przyłącza dotyczące gazu, wody, centralnego ogrzewania i kanalizacji, znajduje się na zewnątrz budynków mieszkalnych. Zarówno kotłownia jak i przyłącza zewnętrzne są nierozerwalnie związane z pięcioma budynkami mieszkalnymi oraz znajdującymi się wewnątrz sieciami wodno-kanalizacyjnymi, gazowymi, grzewczymi i elektrycznymi. Kotłownia powstała i pracuje tylko i wyłącznie na potrzeby budynków mieszkalnych. Zainteresowana poinformowała, iż należność za pełny zakres usług określono jako wynagrodzenie ryczałtowe za jedno zadanie inwestycyjne „modernizacja kotłowni węglowej”.
W związku z powyższym zadano następujące pytania. Według jakiej stawki VAT należy opodatkować usługę budowlaną, infrastrukturę związaną z budownictwem mieszkaniowym, kiedy w umowie inwestor określił i wycenił zakres usług jako jedno zadanie inwestycyjne? Czy w związku z tym, iż umowa o wykonanie usługi określa zakres usług budowlanych jako roboty budowlane w ramach jednego zadania pt. „modernizacji kotłowni węglowej”, należy usługi te opodatkować według preferencyjnej stawki VAT 7%?
Zdaniem Wnioskodawczyni, cała usługa budowlana polegająca na modernizacji kotłowni węglowej powinna zostać opodatkowana podatkiem od towarów i usług według stawki 7%, ponieważ cała inwestycja jest ściśle związana z budownictwem mieszkaniowym. Na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.), stawkę 7% stosuje się do 31 grudnia 2007 r. do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą.
Przez infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu rozumie się: sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych; urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę; urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne – jeżeli są one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego.
Pomimo, iż definicja infrastruktury towarzyszącej obiektom budownictwa mieszkaniowego nie została przeniesiona do ustawy z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 192, poz. 1382), to przy określeniu usługi a co za tym idzie określeniu dla niej właściwej stawki VAT, należy wziąć pod uwagę również przepisy prawa budowlanego, które definiują pojęcie obiektu budowlanego.
Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 ze zm.). przez obiekt budowlany rozumie się „budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi”. Natomiast przez urządzenia budowlane rozumie się „urządzenia techniczne związane z obiektem, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące do oczyszczania lub gromadzenia ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki (art. 3 pkt 9 u.p.b.).
Jak wynika z powyższego, istnieje ścisły związek pomiędzy budynkami a urządzeniami technicznymi zapewniającymi ich funkcjonalność. Dlatego też zdaniem Wnioskodawczyni kotłownia obsługująca budynki mieszkalne pomimo tego, iż zgodnie art. 146 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług jest wymieniona jako element infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, należy do urządzeń technicznych bez których budynki mieszkalne nie mogłyby funkcjonować.
W związku z tym, iż kotłownia związana jest integralnie z obiektami budownictwa mieszkaniowego, jej modernizacja w całości opodatkowana być powinna stawką 7% jako usługa budowlana związana z budownictwem mieszkaniowym, na mocy § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2007 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 249 poz. 1861). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wynosi 22% (…).
Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi. Art. 41 ust. 2 ustawy wskazuje, iż dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku wynoszącą 7%, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.
Na podstawie zapisu art. 41 ust. 12b, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2, lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej – art. 41 ust. 12c ustawy.
Ponadto, mocą § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do: robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy (budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11), lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 - w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.
Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika zatem, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem. Zaznaczyć trzeba, iż w samej ustawie o podatku od towarów i usług zawarte zostały definicje obiektów budownictwa mieszkaniowego, budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym oraz stosowne odesłania do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych. Nie można zatem odwoływać się w tym zakresie do definicji zawartych w innych aktach prawnych.
W okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r., stosownie do przepisu art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a i lit. b ustawy, obniżoną stawką do 7% objęte były roboty budowlano-montażowe oraz remonty i roboty konserwacyjne związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, a także obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych.
Zgodnie z art. 146 ust. 3 ustawy, przez infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, rozumiało się: sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych, urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę, urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne – jeżeli były one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego.
W związku z powyższymi uregulowaniami prawnymi, w odniesieniu do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą stosowana była 7% stawka podatku. Od dnia 1 stycznia 2008 r. 7% stawką podatku od towarów i usług opodatkowane są roboty budowlano-montażowe oraz remonty i roboty konserwacyjne związane wyłącznie z budownictwem mieszkaniowym. Obecnie obowiązujące przepisy nie przewidują natomiast obniżenia stawki podatku dla robót związanych z infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, w rozumieniu definicji z art. 146 ust. 3 ustawy.
Utrata mocy przez ww. przepis przejściowy spowodowała, iż od 1 stycznia 2008 r. do budowy, remontów i konserwacji obiektów infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu zastosowanie ma podstawowa, 22% stawka podatku. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni zawarła umowę na modernizację kotłowni węglowej. Budynek kotłowni a wraz z nim zewnętrzne przyłącza gazu, wody, centralnego ogrzewania i kanalizacji, znajdują się na zewnątrz budynków mieszkalnych, dla których powstała i pracuje przedmiotowa kotłownia.
Biorąc zatem pod uwagę powyższe przepisy, stwierdzić należy, iż Zainteresowana realizację ww. zadania jest zobowiązana opodatkować 22% stawką podatku zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, właściwą dla robót dotyczących infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu. Ponadto, tut. Organ podkreśla, że na wysokość stawki podatku nie ma wpływu w przedmiotowej sprawie fakt, iż prace budowlano-remontowe związane z modernizacją kotłowni węglowej zostały wykonane w ramach jednego zadania.
Zasadnicze znaczenie dla zastosowania prawidłowej stawki podatku w przedmiotowej sprawie ma miejsce położenia kotłowni oraz przyłączy gazu, wody, centralnego ogrzewania i kanalizacji oraz innych urządzeń technicznych, o których mowa we wniosku. Roboty konserwacyjne, remonty, montaż oraz inne czynności przeprowadzane na urządzeniach np. kotłach, znajdujących się poza budynkami mieszkalnymi podlegają opodatkowaniu 22% stawką podatku. Dodatkowo tut. Organ zwraca uwagę, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. weszło w życie nowe rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz.1336).
Z przedmiotowego rozporządzenia wynika, iż uregulowania zawarte dotychczas w § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), obowiązującego do dnia 30 listopada 2008 r., dotyczące obniżenia stawki podatku wymienionej w art. 41 ust. 1 ustawy, do wysokości 7%, znalazły się teraz w § 6 ust. 2 nowego rozporządzenia. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.