INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana reprezentowanego przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 7 października 2008 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Poznaniu 8 października 2008 r., data wpływu do Biura KIP w Lesznie 9 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia usług oddelegowania pracowników – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 8 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia usług oddelegowania pracowników. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zamierza świadczyć usługi polegające na oddelegowaniu własnego personelu do pilotażu cywilnych statków powietrznych, planowania lotów oraz innych czynności, które nie wymagają uzyskania koncesji. W zakresie oddelegowania personelu zostanie podpisana odpowiednia umowa.
Usługi te będą wykonywane pod kierownictwem i na zlecenie podmiotów zarejestrowanych w krajach trzecich jak i innych krajach UE. Zainteresowany nie będzie ponosił żadnej odpowiedzialności za organizację przelotów powietrznych. Jedynym jego obowiązkiem będzie dostarczenie personelu w terminie wskazanym przez kontrahenta i wypełnianie obowiązków według jego dyspozycji. Personel Wnioskodawcy stanowić będzie on sam, jak i inne osoby zatrudnione przez niego. Poza tym, żaden z kontrahentów Zainteresowanego nie prowadzi działalności gospodarczej na terytorium Polski, nie jest również zarejestrowanym podatnikiem VAT w Polsce. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy dla celów określenia miejsca świadczenia usług, w świetle ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, można stwierdzić, że w opisanym przypadku będziemy mieć do czynienia z usługą „dostarczania (oddelegowania) personelu” – art. 27 ust. 4 pkt 5 cytowanej ustawy i miejscem jej świadczenia będzie kraj, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z dyspozycją art. 27 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w przypadku, gdy usługi, o których mowa w ust. 4 są świadczone na rzecz: osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę - miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.
Przepisy nie wyjaśniają bliżej, co należy rozumieć pod pojęciem usługi dostarczania (oddelegowania) personelu. Zdaniem Wnioskodawcy jest to przekazanie czasowe swoich pracowników innemu podmiotowi. Podmiot ten będzie mógł „dysponować” tymi pracownikami i to od niego będzie zależeć, co będą wykonywać, w granicach określonych w umowie. W takich przypadkach istotą świadczenia jest oddelegowanie, przekazanie personelu innemu podmiotowi. W przypadku opisanym przez Wnioskodawcę – jego zdaniem, świadczona przez niego usługa będzie usługą oddelegowania własnego personelu do pilotażu cywilnych statków powietrznych jak i innych czynności związanych z obsługą lotów.
W związku z powyższym, można mówić o świadczeniu przez Zainteresowanego usługi oddelegowania personelu. Miejscem jej świadczenia będzie państwo trzecie lub inny kraj członkowski UE, tj. miejsce, w którym rezydencję podatkową ma podmiot nabywający przedmiotową usługę. Stanowi o tym przepis art. 27 ust. 3 w związku z ust. 4 pkt 5 cytowanej ustawy. Ustalenie takiego miejsca świadczenia dla tej usługi jest także zgodne z zasadą opodatkowania świadczeń tam, gdzie są one konsumowane (gdzie następuje korzystanie z nich). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W przypadku świadczenia usług bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi.
Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dane świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
Ogólna reguła wyrażona w art. 27 ust. 1 ustawy stanowi, iż w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługę – miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności – miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28. Odstępstwo od tej zasady przewidziane zostało między innymi w art. 27 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym w przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz: osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę - miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.
Zgodnie z art. 27 ust. 4 pkt 5 ustawy, przepis ust. 3 stosuje się do usług dostarczania (oddelegowania) personelu. W myśl art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119. Natomiast, zgodnie z art. 8 ust. 4 ustawy, przy określaniu miejsca świadczenia usług, o którym mowa w art. 27 i 28, usługi są identyfikowane za pomocą klasyfikacji statystycznych, jeżeli dla tych usług przepisy ustawy oraz przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.
Ustawodawca wymieniając usługi dostarczania (oddelegowania) personelu, w art. 27 ust. 4 pkt 5 ustawy, nie odwołuje się do klasyfikacji statystycznej usługi. Należy zatem szeroko traktować przedmiotowe pojęcie i brać pod uwagę charakter świadczonej usługi. Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza, na postawie zawartej z kontrahentami umowy, oddelegowywać własny personel w celu pilotażu cywilnych statków powietrznych, planowania lotów oraz innych czynności, które to czynności będą wykonywane pod kierownictwem i na zlecenie podmiotów zarejestrowanych w krajach trzecich, oraz innych niż Polska krajach Wspólnoty.
Zainteresowany uznał, iż świadczone przez niego czynności stanowią świadczenie usług oddelegowania personelu. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż miejscem świadczenia przedmiotowych usług, w myśl art. 27 ust. 3 ustawy, będzie miejsce, gdzie nabywca usługi (mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju trzeciego lub podatnik mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę) posiada siedzibę. Oznacza to, iż usługi te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju. Tut.
Organ wskazuje na zapis § 24 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 212, poz. 1337), w przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 27 ust. 3 pkt 2 oraz art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 ustawy, faktura dokumentująca wykonanie tych czynności powinna zawierać numer, pod którym nabywca usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego, innym niż terytorium kraju, oraz informację, że zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi lub odesłanie do odpowiedniego przepisu dyrektywy, na podstawie którego zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi.
Tutejszy Organ informuje ponadto, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie faktycznym, które nie zostały objęte pytaniem oraz własnym stanowiskiem w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Tut.
Organ pragnie zauważyć, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. (z wyjątkami określonymi w art. 15 tej ustawy) weszła w życie ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320) oraz rozporządzenia Ministra Finansów wydane na podstawie ustawy o podatku VAT. I tak, w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 listopada 2008 r., powołany w niniejszej interpretacji przepis brzmiał: art. 8 ust. 3 – „Usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119”.
W tym okresie obowiązywało również rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.