INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki jawnej, przedstawione we wniosku z dnia 10 czerwca 2011 r. (data wpływu 14 czerwca 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 29 sierpnia 2011 r. (data wpływu 31 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu ustalenia wskaźnika struktury w związku ze sprzedażą zwolnioną – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 14 czerwca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu ustalenia wskaźnika struktury w związku ze sprzedażą zwolnioną. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 29 sierpnia 2011 r. (data wpływu 31 sierpnia 2011 r.) o uiszczenie brakującej opłaty oraz doprecyzowanie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Osoby fizyczne (…) występujące w 1998 r. jako wspólnicy spółki cywilnej, zakupili od osoby prawnej – Spółdzielni Pracy – dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, budynek mieszkalny z X lokalami mieszkalnymi o łącznej powierzchni użytkowej 316,78 m2 oraz grunt pod ww. budynkiem o powierzchni 470 m2. Na podstawie aktu notarialnego wystawiona została faktura VAT na sprzedaż budynku i gruntu ze stawkami VAT – zwolnione. Wydanie nieruchomości nastąpiło do dnia 1 lipca 1998 r. Budynek mieszkalny i grunt wprowadzono do ewidencji środków trwałych spółki.
Od dnia przyjęcia do dnia 31 grudnia 2000 r. spółka przeprowadziła prace budowlane i instalacyjne – ulepszenie – podnoszące wartość obiektu o 48,6%. Od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia złożenia niniejszego wniosku, spółka nie ponosiła wydatków na ulepszenie obiektu, za wyjątkiem koniecznych napraw i remontów – minęło już 5 lat od ostatniego ulepszenia. W latach 2000 do 2005 lokale znajdujące się w ww. nieruchomości wynajmowane były na cele biurowe i mieszkalne, a od końca 2005 r. tylko na cele mieszkalne.
Najemcy lokali niemieszkalnych otrzymywali za powyższą usługę najmu – faktury wg stawki obowiązującej tj. 22%, natomiast najemcy lokali mieszkalnych otrzymywali za usługę najmu – faktury VAT wg stawki – zwolnione. Obecnie budynek jest niezamieszkały, a spółka zamierza sprzedać budynek mieszkalny łącznie z gruntem dla innej firmy będącej osobą prawną. W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, że od nakładów powodujących zwiększenie wartości początkowej budynku mieszkalnego, Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Zwiększenie wartości obiektu dokonano w wysokości netto poniesionych nakładów. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy sprzedaż wymienionej nieruchomości jako środków trwałych Wnioskodawcy – zwolniona z VAT – wpływa na wyliczenie VAT podlegające odliczeniu od podatku należnego ? Zdaniem Wnioskodawcy, w ustalaniu wskaźnika struktury VAT, nie uwzględnia się obrotu z tytułu dostawy środków trwałych używanych na potrzeby podatnika, stosownie do art. 90 ust. 3-5 ustawy VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…) Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i ust. 19 oraz art. 124. Z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Na mocy art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
W art. 90 ust. 2 ustawy postanowiono, że jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. W myśl art. 90 ust. 3 ustawy proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
Stosownie do art. 90 ust. 4 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.
Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności (art. 90 ust. 5 ustawy). Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca, zakupił od osoby prawnej – Spółdzielni Pracy – dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, budynek mieszkalny z X lokalami mieszkalnymi.
Budynek mieszkalny i grunt wprowadzono do ewidencji środków trwałych spółki. Od dnia przyjęcia do dnia 31 grudnia 2000 r. spółka przeprowadziła prace budowlane i instalacyjne – ulepszenie – podnoszące wartość obiektu o 48,6%. Od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia złożenia niniejszego wniosku, spółka nie ponosiła wydatków na ulepszenie obiektu, za wyjątkiem koniecznych napraw i remontów – minęło już 5 lat od ostatniego ulepszenia. W latach 2000 do 2005 lokale znajdujące się w ww. nieruchomości wynajmowane były na cele biurowe i mieszkalne, a od końca 2005 r. tylko na cele mieszkalne.
W interpretacji nr ILPP2/443-943/11-4/AD rozstrzygnięto, że przy sprzedaży ww. budynku Zainteresowany będzie mógł korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, natomiast sprzedaż gruntu, na którym posadowiony jest przedmiotowy budynek również będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29 ust. 5 ustawy.
Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że sprzedaż przedmiotowego budynku będącego środkiem trwałym i używanym przez Zainteresowanego na potrzeby własnej działalności nie będzie uwzględniana w obrocie, na podstawie którego ustala się proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy i tym samym nie wpłynie na rozliczenie proporcją podatku naliczonego. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Tut.
Organ informuje ponadto, że w zakresie zdarzenia przyszłego dotyczącego opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej w dniu 19 września 2011 r. zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie nr ILPP2/443-943/11-4/AD. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.