INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16 lipca 2009 r. (data wpływu 23 lipca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie proporcjonalnego odliczenia podatku naliczonego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 23 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie proporcjonalnego odliczenia podatku naliczonego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca będący Spółką (dalej: Pożyczkodawca), czynny podatnik podatku od towarów i usług, zamierza udzielić pożyczkę firmie XXXX (dalej: Pożyczkobiorca), również czynnemu podatnikowi podatku od towarowi usług. Pożyczka zostanie udzielona ze środków własnych Pożyczkodawcy, na okres 2 lat przy stałym oprocentowaniu.
Pożyczkobiorca będzie płacił odsetki na rzecz Pożyczkodawcy w wyznaczonych w umowie terminach. Wnioskodawca, producent produktów impulsowych (guma do żucia oraz cukierki), w zakresie swojej działalności przewidział sporadyczne udzielanie pożyczek, powołując się na klasyfikację PKWiU – 65.22.1 „Usługi udzielania pożyczek świadczone poza systemem bankowym”. Pożyczkodawca udzielając pożyczkę świadczy usługę pośrednictwa finansowego. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 (poz. 3 załącznika nr 4) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, usługi tego typu podlegają tym przepisom. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Jeśli przedmiotowa usługa podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarowi usług to, czy otrzymanie odsetek z tytułu pożyczki będzie podlegało art. 90 ust. 2, 3 ustawy o podatku od towarowi usług w zakresie proporcjonalnego obniżeniu podatku należnego? Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie on zobowiązany do proporcjonalnej korekty – obniżenia podatku należnego z tytułu tej usługi, zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, gdyż do rocznego obrotu, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ww. ustawy nie zalicza się tego typu usług.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z treścią art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
W art. 90 ust. 2 ustawy wskazano, iż jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Na podstawie regulacji art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy w poz. 3, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie – art. 90 ust. 6 ustawy. Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Spółka, czynny podatnik podatku od towarów i usług, zamierza udzielić pożyczkę. Pożyczka zostanie udzielona ze środków własnych Pożyczkodawcy, na okres 2 lat przy stałym oprocentowaniu. Pożyczkobiorca będzie płacił odsetki na rzecz Pożyczkodawcy w wyznaczonych w umowie terminach.
Wnioskodawca, producent produktów impulsowych (guma do żucia oraz cukierki), w zakresie swojej działalności przewidział sporadyczne udzielanie pożyczek, powołując się na klasyfikację PKWiU – 65.22.1 „Usługi udzielania pożyczek świadczone poza systemem bankowym”. W wydanej w dniu 8 października 2009 r. interpretacji indywidualnej Nr ILPP2/443-951/09-2/MN wskazano, iż usługa udzielania pożyczek świadczona poza systemem bankowym, zaklasyfikowana do grupowania o symbolu PKWiU 65.22.1, za którą Wnioskodawca pobiera odpłatność w postaci odsetek, podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług i korzysta ze zwolnienia od tego podatku.
Zgodnie z przywołanym art. 90 ust. 6 ustawy – czynności wymienione w poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy – w zakresie, w jakim czynności te dokonywane są sporadycznie, nie są wliczane do obrotu, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy. Sporadyczność tych transakcji, zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, nie odnosi się do częstotliwości takich czynności, lecz raczej stopnia wykorzystania zasobów podatnika, przy nabyciu których przysługiwało prawo odliczenia podatku. Czynności sporadyczne należałoby raczej rozumieć jako czynności poboczne do działalności gospodarczej podatnika.
Ponadto, w brzmieniu art. 174 ust. 2 lit. b Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347.1 ze zm.) odstąpiono od sformułowania „sporadyczne” użytego w ustawie o podatku od towarów i usług oraz w VI Dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. U. UE L 145.1 ze zm.) i posłużono się zwrotem „pomocnicze transakcje finansowe”.
Jeśli zatem świadczona przez Wnioskodawcę usługa w zakresie udzielenia pożyczki spełnia wymogi do uznania jej za czynność sporadyczną, to zgodnie z wyżej powołanym przepisem art. 90 ust. 6 ustawy, nie należy jej uwzględniać przy wyliczaniu proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. W kwestii pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania udzielonej pożyczki – w dniu 8 października 2009 r. wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie nr ILPP2/443-951/09-2/MN.
Natomiast, w kwestii dotyczącej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.