INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 28 października 2008 r. (data wpływu 30 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług intensyfikacji sprzedaży – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług intensyfikacji sprzedaży.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W ramach prowadzonej na terytorium Polski działalności gospodarczej, Wnioskodawca dokonuje sprzedaży produktów dla motoryzacji do dystrybutorów, zarejestrowanych podatników VAT. Spółka jest zainteresowana osiągnięciem przez Kontrahentów optymalnego poziomu redystrybucji jej produktów na polskim rynku. Z tego względu, zawarła z niektórymi Kontrahentami umowy dotyczące świadczenia usług intensyfikacji sprzedaży produktów.
Zgodnie z postanowieniami przedmiotowych porozumień: Kontrahenci zobowiązali się do intensyfikacji sprzedaży i poprawy efektywności dystrybucji towarów Zainteresowanego, intensyfikacja sprzedaży potwierdzona jest osiąganiem przez Kontrahentów odpowiedniego poziomu zakupów towarów handlowych od Spółki, w danym okresie rozliczeniowym; w szczególności, w świetle umów, efektywność realizowanej przez Kontrahentów intensyfikacji sprzedaży jest mierzona osiągniętym przez nich poziomem zakupu produktów od Spółki, w zamian za intensyfikację sprzedaży, Kontrahenci nabywają prawo do premii, której wartość pieniężna kalkulowana jest w postaci określonego procentu od wartości zakupów zrealizowanych przez Kontrahentów od Spółki, osiągniętego w uzgodnionym okresie rozliczeniowym, przedmiotowa premia należna Kontrahentom jest każdorazowo rozliczana poprzez zamianę na towary/usługi dostarczane przez Spółkę; innymi słowy, zgodnie z zawartymi umowami, w zamian za intensyfikację sprzedaży produktów Spółki, Kontrahent otrzyma od Spółki określony towar/usługę (barter; przykładowo: samochód osobowy, sprzęt RTV, wycieczka zagraniczna).
Dla potrzeb VAT, przyjęty został następujący model rozliczeń czynności wykonywanych przez Strony na podstawie umowy: w sytuacji osiągnięcia wzrostu poziomu zakupów w danym okresie rozliczeniowym (mierzonego w uzgodniony umownie sposób) oraz po uprzednim uzyskaniu ze strony Spółki potwierdzenia, iż Spółka uznaje usługi za wykonane, Kontrahenci wystawiać będą Spółce faktury VAT z tytułu wykonania/częściowego wykonania usługi intensyfikacji sprzedaży i poprawy efektywności dystrybucji, na kwotę równą określonej w umowie wartości tego świadczenia, Spółka wystawi Kontrahentom faktury VAT z tytułu przekazania na ich rzecz danego towaru/usługi, na kwotę odpowiadającą wartości rynkowej przekazanych pozycji.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w przytoczonym stanie faktycznym ma miejsce świadczenie usług, w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, pomiędzy Kontrahentami (świadczącymi) a Wnioskodawcą (beneficjentem świadczenia), a w konsekwencji, czy usługi świadczone na rzecz Spółki powinny być dokumentowane za pomocą faktur VAT, zawierających kwoty podatku należnego? Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym ma miejsce świadczenie usług (intensyfikacja sprzedaży) przez kontrahentów na jego rzecz, które podlega opodatkowaniu w świetle ustawy o VAT i dokumentowaniu za pomocą faktur VAT.
Kontrahenci otrzymują wynagrodzenie za osiągnięcie określonego poziomu zakupów towarów handlowych od Spółki w danym okresie rozliczeniowym. Przedmiotowy model ma na celu zarówno utrwalenie współpracy handlowej pomiędzy stronami umów, jak również osiągnięcie przez Spółkę wymiernych korzyści, w postaci zapewnienia efektywnej dystrybucji jej towarów na polskim rynku. Zdaniem Spółki, nie ulega także wątpliwości, że otrzymywana przez Kontrahenta premia nie jest związana z konkretną dostawą towaru handlowego dokonaną przez Spółkę na jego rzecz.
Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać, że wypłacana przez nią (w formie towaru/usługi) premia stanowi ekwiwalent za wykonywane przez Kontrahentów świadczenie, które należy na gruncie przepisów ustawy o VAT potraktować jako świadczenie usługi, podlegające opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie natomiast do przepisu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
W przedstawionym stanie faktycznym, towary/usługi przekazywane przez Spółkę mają charakter naturalnego świadczenia wzajemnego, tzn. stanowią wynagrodzenie – premię za zachowanie (świadczenie) ze strony Kontrahenta, polegające na intensyfikacji sprzedaży towarów Spółki, wyrażającej się w osiągnięciu określonego wzrostu poziomu zakupu towarów od Wnioskodawcy. Wzrost poziomu zakupu towarów potwierdza efektywne wykonywanie usług określonych w zawartych z Kontrahentami umowach.
W efekcie: w przypadku zrealizowania przez Kontrahenta określonego świadczenia (wyrażającego się w osiągnięciu określonego wzrostu poziomu zakupu towarów od Spółki), wypłacenie przez Wnioskodawcę stosownej premii nie ma charakteru dobrowolnego, ale stanowi jej zobowiązanie cywilnoprawne, wynikające z zawartej umowy, w przypadku niezrealizowania przedmiotowego świadczenia, brak jest podstaw do wypłaty premii, w związku z czym Spółka nie ma obowiązku przekazania Kontrahentowi towarów/usług; w szczególności, w przypadku, gdy Kontrahent nie wykaże się odpowiednią efektywnością w zakresie zakupów towarów od Spółki, nie nabędzie on, na podstawie zawartej umowy, prawa do domagania się określonego towaru/usługi od Wnioskodawcy.
Dodatkowo, Zainteresowany pragnie zwrócić uwagę, że przyjęte w umowach zasady współpracy z Kontrahentami w zakresie świadczonych przez nich usług intensyfikacji sprzedaży odzwierciedlają powszechne na polskim rynku schematy handlowe, w ramach których dostawca towarów zobowiązuje się do wypłaty tzw. premii pieniężnej w zamian za świadczenie kontrahenta polegające na osiągnięciu określonego poziomu zakupów.
W szczególności: świadczenie Kontrahentów Spółki wyraża się w ich określonym zachowaniu, w wyniku którego nabywają oni produkty od Spółki, a nie od jej konkurentów, wartość (pieniężna) premii należnej Kontrahentom uzależniona jest od poziomu zakupu towarów od Spółki, premia otrzymywana od Spółki w formie określonych towarów/usług, nie jest związana z konkretnymi dostawami towarów handlowych dokonywanych przez Spółkę na rzecz Kontrahentów.
Zgodnie z ugruntowaną linią interpretacyjną prezentowaną przez Ministra Finansów w zakresie premii pieniężnych, przykładowo: interpretacja z dnia 8 września 2008 r. znak IBPP2/443-552/08/ICz (KAN-5961/08/06), interpretacja z dnia 29 sierpnia 2008 r. znak IBPP2/ 443-531/08/UH (KAN-5834/06/08/KAN-8735/08/08), interpretacja z 27 sierpnia 2008 r. znak ILPP2/443-505/08-2/EWW, nie ulega wątpliwości, że w okolicznościach takich, jak wskazane powyżej, pomiędzy stronami umowy dochodzi do wykonania usługi dotyczącej intensyfikacji sprzedaży, tj. odbiorca towarów handlowych (Kontrahent) nabywa prawo do wynagrodzenia w zamian za świadczenie podlegające opodatkowaniu VAT na rzecz dostawców handlowych (Wnioskodawca).
Podsumowując, zdaniem Spółki, w przedstawionym stanie faktycznym działania podejmowane przez Kontrahentów, za wynagrodzeniem, w zakresie intensyfikacji sprzedaży i poprawy efektywności dystrybucji produktów Spółki, należy potraktować jako świadczenie usług podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Z treści powyższego przepisu wynika, że każde odpłatne świadczenie na rzecz innego podmiotu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę, a beneficjentem i w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Konieczne jest, aby istniał bezpośredni związek pomiędzy usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
W świetle art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku (…). Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których kształtują wzajemne relacje w ten sposób, że premie pieniężne wypłacane są z tytułu dokonywania przez nabywcę zakupów określonej wartości, czy ilości towarów w określonym czasie lub też dokonywania terminowych płatności za zrealizowanie dostawy w pewnym okresie i w określony sposób, a premie te nie są związane z żadną konkretną dostawą.
Należy uznać więc, że wypłacone premie pieniężne związane są z określonymi zachowaniami nabywcy. Jest to zatem świadczenie usług przez nabywcę otrzymującego taką premię. Świadczeniem usług jest bowiem każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zależności, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Kontrahenci przy spełnieniu określonych warunków zawartych w umowie otrzymują od Wnioskodawcy – w zamian za świadczone na jego rzecz usługi intensyfikacji sprzedaży – towary (np. sprzęt RTV), które stanowią wynagrodzenie za świadczenie usług.
Ww. wynagrodzenie nie jest związane z żadnymi konkretnymi dostawami towarów i nie ma charakteru dobrowolnego, jest bowiem uzależnione od konkretnego zachowania nabywcy określonego w umowach zawartych między Wnioskodawcą a nabywcą. W przedmiotowej sprawie, otrzymywane przez Kontrahentów od Wnioskodawcy wynagrodzenie z tytułu świadczonych na jego rzecz usług intensyfikacji sprzedaży stanowi relację zobowiązaniową, którą na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług należy uznać za odpłatne świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych, według stawki 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy.
Otrzymanie ww. wynagrodzeń za świadczenie usług intensyfikacji sprzedaży, powinno zostać udokumentowane, zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, fakturą VAT spełniającą wymogi, o których mowa w § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.). Tut.
Organ pragnie zauważyć, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337). Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Dodatkowo informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie opodatkowania usług intensyfikacji sprzedaży. Kwestia dotycząca przedstawionego stanu faktycznego w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących usługi intensyfikacji sprzedaży została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji indywidualnej nr ILPP2/443-992/08-3/EN z dnia 20 stycznia 2009 r. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.