INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku sygnowanym datą 26 listopada 2015 r. (data wpływu 14 stycznia 2016 r., data nadania 11 stycznia 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 11 kwietnia 2016 r. (data wpływu 18 kwietnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 14 stycznia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 18 kwietnia 2016 r. o doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego oraz o podpis drugiej upoważnionej osoby do reprezentowania Wnioskodawcy. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca – Uczniowski Klub Sportowy jest stowarzyszeniem w rozumieniu art. 4 ust. 3 i 4 ustawy o sporcie. Cele statutowe Klubu nakierowane są na planowanie i organizowanie aktywności sportowej dla dzieci i młodzieży.
Klub nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest nastawiony na zysk. Środki finansowe na realizację celów statutowych pochodzą ze składek członkowskich i dotacji podmiotów publicznych. Regularne opłacanie składki członkowskiej jest jednym z obowiązków członków Klubu. Członek Klubu jest m.in. uprawniony do korzystania z urządzeń i sprzętu sportowego Klubu oraz do uczestniczenia w zawodach, imprezach organizowanych przez Klub. Korzystanie z infrastruktury klubowej oraz uczestniczenie w aktywnościach sportowych jest przy tym nie tylko uprawnieniem, ale jest jednocześnie jedną z form realizacji statutowych obowiązków członkowskich.
W uzupełnieniu do wniosku Klub wskazał, że: nie jest podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 20014r. o podatku od towarów i usług (zwana dalej „ustawą”) i w związku z tym nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, zgodnie z art. 96 ust. 1 i 4 wskazanej ustawy. Zainteresowany nie wykonuje samodzielnie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Nie wykonuje działalności gospodarczej obejmującej wszelką działalność producentów, handlowców i usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
Zainteresowany nie dokonuje ponadto żadnych czynności polegających na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych, obowiązek uiszczania składek członkowskich, składających się w myśl § 33 pkt 2 Statutu Uczniowskiego Klubu Sportowego … (zwanego dalej „statutem”) na fundusze Klubu, wynika z § 15 pkt 3 statutu, który stanowi, że do obowiązków członków Klubu należy regularne opłacanie składek członkowskich. W zamian za uiszczenie składki, członkowie Klubu nie uzyskują świadczeń, gdyż składka członkowska nie ma charakteru ekwiwalentu, lecz stanowi obowiązek statutowy spoczywający na członkach Klubu.
Źródłem udostępniania przez Zainteresowanego na rzecz członków Klubu infrastruktury oraz umożliwienie im uczestnictwa w zajęciach sportowych jest obowiązek statutowy, który sprowadza się realizacji celów Klubu, określonych w § 7 Statutu. Wnioskodawca nie wykonuje zatem w zamian za składki członkowskie na rzecz swoich członków świadczeń, w stosunku do Wnioskodawcy nie powstał wcześniej obowiązek ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej.
Wnioskodawca nie utracił wcześniej zwolnienia podmiotowego, w związku z faktem, wpłaty przez członków Klubu składek członkowskich nie stanowią opłaty za świadczenia, Wnioskodawca nie jest w stanie ustalić PKWiU dla tego typu opłat, członkowie Klubu dokonujący wpłat to osoby fizyczne. Składki członkowskie uiszczane są przez nie za pośrednictwem banku na rachunek bankowy Wnioskodawcy lub gotówką, za potwierdzeniem dokonania wpłaty KP.
W przypadku członków będących osobami niepełnoletnimi, wpłaty dokonywane są przez ich rodziców lub prawnych opiekunów, przy czym Wnioskodawca, nie posiada wiedzy, czy we wskazanych przypadkach osoby wpłacające prowadzą działalność gospodarczą lub są rolnikami ryczałtowymi, wpłaty składek członkowskich tytułowane są jako „opłata klubowa”, przy czym w tytule wpłaty wskazuje się dodatkowo nazwę miesiąca, za który uiszczana jest składka, oraz w przypadku, gdy wpłaty dokonuje rodzic lub opiekun prawny, wskazuje się imię i nazwisko osoby niepełnoletniej.
Wskazane powyżej opłaty nie są opłatami za usługi, a wpłatami składek członkowskich, które zgodnie ze statutem klubu prowadzą do realizacji celów Klubu i stanowią wyraz wypełnienia członkowskich obowiązków. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy Uczniowski Klub Sportowy jest obowiązany ewidencjonować za pomocą kasy rejestrującej wpłaty składek członkowskich, których uiszczanie jest obowiązkiem statutowym każdego członka tego klubu?
Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest on obowiązany do ewidencjonowania wpłat składek członkowskich za pomocą kasy rejestrującej z następujących powodów: W pierwszym rzędzie należy wskazać, iż podatnik nie dokonuje sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w rozumieniu art. 111 ustawy o podatku od towarów i usług („UPTU”).
Zgodnie z art. 111 UPTU „Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.” W świetle legalnej definicji „sprzedaż” to „odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów” (art. 2 pkt 22 UPTU). Zdaniem Podatnika uiszczenie składki członkowskiej nie jest odpłatnością za dostawę towarów lub świadczoną przez Klub usługę.
Czym innym jest bowiem wypełnienie przez Uczniowski Klub Sportowy obowiązków statutowych, a czym innym jest świadczenie przez ten Klub usług związanych ze sportem. W szczególności należy zauważyć, że udostępnianie członkom Klubu infrastruktury oraz organizowanie przez Klub na ich rzecz zajęć sportowych nie jest przedmiotem działalności Klubu, lecz należy do jego obowiązków statutowych względem jego członków. Źródła tego obowiązku należy bezpośrednio poszukiwać w statucie, ustawie o sporcie i ustawie o stowarzyszeniach. Obowiązek ten odpowiada uprawnieniom statutowym członków Klubu.
Węzeł prawny pomiędzy Klubem a członkami nie polega więc na relacji o skutkach cywilnoprawnych (dłużnik – wierzyciel) lecz jest swego rodzaju stosunkiem korporacyjnym, którego istota sprowadza się ostatecznie do realizowania przez członków Klubu (stowarzyszenia) jego celów. Korzystanie z infrastruktury Klubu i organizowanych przezeń aktywności jest więc nie tylko uprawnieniem członka Klubu, ale takie stanowi wyraz wypełniania przez niego obowiązków statutowych, takich jak np. reprezentowanie barw Klubu (par. 14 pkt 5 statutu).
Innymi słowy, osoby przystępujące do Klubu przyjmują na siebie obowiązek realizacji jego celów, które najogólniej sprowadzają się do krzewienia kultury fizycznej, w tym także poprzez czynne uprawianie sportu w ramach infrastruktury Klubu i zajęć organizowanych przez Klub. Obowiązki statutowe, w tym nawet te polegające na umożliwieniu korzystania z infrastruktury klubu i uczestniczenia w organizowanych przez Klub zajęciach i zawodach sportowych, są wypełniane przez Klub wobec jego członków, natomiast usługi są co do zasady świadczone na rzecz podmiotów trzecich, nie mających korporacyjnego związku z Klubem.
Co prawda, aby realizować uprawnienie do korzystania z urządzeń i sprzętu sportowego posiadanego przez Klubu oraz do uczestniczenia w różnych formach aktywności organizowanych przez Klub, niezbędne jest uzyskanie członkostwa w Klubie, co z kolei wiąże się z uiszczaniem składki (par. 10 i par. 14 pkt 3 statutu). Jednakże opłata składki członkowskiej nie jest warunkiem koniecznym korzystania z ww. uprawnień, albowiem członek Klubu nie płacący składek tak długo będzie mógł je realizować (będzie mógł korzystać z infrastruktury i brać udział w organizowanych przez Klub wydarzeniach), dopóki nie zostanie pozbawiony członkostwa w Klubie uchwałą uprawnionej władzy Klubu (par.
15 pkt 2 tiret 3 w zw. z par. 16 statutu). Z kolei składka członkowska nie ulega zmniejszeniu w przypadku, gdy członek Klubu, zamiast korzystać z infrastruktury i zajęć klubowych, w inny sposób realizuje swoje powinności członkowskie, np. wskutek ograniczeń zdrowotnych. Brak jest zatem związku pomiędzy uiszczeniem składki członkowskiej a korzystaniem z urządzeń Klubu i organizowanych przez niego form aktywności sportowej, pojmowanego jako odpłatność (ekwiwalentność) za dostawę towaru lub świadczenie usługi. Uiszczanie składek członkowskich jest zatem przysporzeniem, niezbędnym dla realnego wypełniania przez Klub swoich statutowych celów.
Nie jest jednak ekwiwalentem za korzystanie z dostarczanych przez Klub towarów lub świadczonych przez Klub usług. W konsekwencji tak rozumiana działalność statutowa Klubu nie kreuje obrotu i podatku należnego w rozumieniu UPTU. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy. Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy). Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług czynności, które podlegają opodatkowaniu, tj. dostawa towarów oraz świadczenie usług powinny mieć charakter odpłatny, z tym, że pomiędzy otrzymaną zapłatą, a wykonanym świadczeniem powinien istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonanego świadczenia, a zatem wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
Pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towaru lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). Z orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości UE, m.in. w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia) wynika, że aby określone świadczenie mogło być uznane za opodatkowaną usługę musi zachodzić bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem, a należnym wynagrodzeniem.
A zatem korzyści wynikające z wykonywanych przez usługodawcę zadań muszą mieć bezpośredni związek z usługobiorcą, w sytuacji zaś, gdy taki związek nie istnieje, nie można uznać takich czynności za usługi opodatkowane podatkiem VAT. Przede wszystkim wskazać należy, że pomiędzy otrzymaną zapłatą a wykonanymi świadczeniami powinien istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
Uwzględniając powyższe, jak również stanowisko Trybunału zaprezentowane w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development, zgodnie z którym korzyści wynikające z wykonywanych przez usługodawcę zadań muszą mieć bezpośredni związek z usługobiorcą, zaś w sytuacji, gdy taki związek nie istnieje (np. związek ma wyłącznie charakter pośredni, bo usługobiorcą jest cała branża a nie konkretny plantator), nie można uznać takich czynności za usługi opodatkowane podatkiem VAT, stwierdzić należy, że co do zasady nie jest wynagrodzeniem w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług płatność (składka członkowska), która dokonywana jest jedynie w związku z przynależnością do określonej organizacji.
Szczególnie gdy, jak w ostatnim z powołanych wyroków, organizacja ma dowolność co do przeznaczenia otrzymanych środków, zaś jej członkowie nie mają bezpośredniego wpływu na ich spożytkowanie. W tym bowiem przypadku nie można uznać, że składka członkowska ma charakter zapłaty za usługę, bowiem brak było bezpośredniego związku pomiędzy płatnością, a korzyściami jakie osiągają poszczególni jej członkowie. W ocenie organu powyższe rozważania nie mogą być jednak, co do zasady, stosowane wobec wszystkiego rodzaju składek członkowskich.
Jeżeli bowiem określona organizacja została utworzona także w celu wykonywania na rzecz swoich członków jednego, czy też kilku konkretnych świadczeń, to w tym przypadku składkę na jej rzecz można potraktować jako zapłatę za określone świadczenie (usługę).
Mając powyższe argumenty na uwadze należy stwierdzić, że czynność uznaje się za odpłatną gdy są spełnione następujące warunki: istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy, istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem, istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z treści art. 111 ust. 1 ustawy – który stanowi, że podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. W myśl art. 111 ust. 1a ustawy do obrotu wykazywanego w ewidencji, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się kwoty podatku należnego.
Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca – Uczniowski Klub Sportowy jest stowarzyszeniem w rozumieniu art. 4 ust. 3 i 4 ustawy o sporcie.
Cele statutowe Klubu nakierowane są na planowanie i organizowanie aktywności sportowej dla dzieci i młodzieży. Klub nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest nastawiony na zysk. Środki finansowe na realizację celów statutowych pochodzą ze składek członkowskich i dotacji podmiotów publicznych. Regularne opłacanie składki członkowskiej jest jednym z obowiązków członków Klubu. Członek Klubu jest m.in. uprawniony do korzystania z urządzeń i sprzętu sportowego Klubu oraz do uczestniczenia w zawodach imprezach organizowanych przez Klub.
Korzystanie z infrastruktury klubowej oraz uczestniczenie w aktywnościach sportowych jest przy tym nie tylko uprawnieniem, ale jest jednocześnie jedną z form realizacji statutowych obowiązków członkowskich. Klub nie jest podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy i w związku z tym nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, zgodnie z art. 96 ust. 1 i 4 wskazanej ustawy. Zainteresowany nie wykonuje samodzielnie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zainteresowany nie dokonuje ponadto żadnych czynności polegających na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Obowiązek uiszczania składek członkowskich, składających się w myśl § 33 pkt 2 statutu Klubu na fundusze Klubu, wynika z § 15 pkt 3 statutu, który stanowi, że do obowiązków członków Klubu należy regularne opłacanie składek członkowskich. W zamian za uiszczenie składki, członkowie Klubu nie uzyskują świadczeń, gdyż składka członkowska nie ma charakteru ekwiwalentu, lecz stanowi obowiązek statutowy spoczywający na członkach Klubu.
Źródłem udostępniania przez Zainteresowanego na rzecz członków Klubu infrastruktury oraz umożliwienie im uczestnictwa w zajęciach sportowych jest obowiązek statutowy, który sprowadza się realizacji celów Klubu, określonych w § 7 Statutu. Wnioskodawca nie wykonuje zatem w zamian za składki członkowskie na rzecz swoich członków świadczeń. W stosunku do Wnioskodawcy nie powstał wcześniej obowiązek ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej. Wnioskodawca nie utracił wcześniej zwolnienia podmiotowego. Członkowie Klubu dokonujący wpłat to osoby fizyczne.
Składki członkowskie uiszczane są przez nie za pośrednictwem banku na rachunek bankowy Wnioskodawcy lub gotówką, za potwierdzeniem dokonania wpłaty KP. W przypadku członków będących osobami niepełnoletnimi, wpłaty dokonywane są przez ich rodziców lub prawnych opiekunów, przy czym Wnioskodawca, nie posiada wiedzy, czy we wskazanych przypadkach osoby wpłacające prowadzą działalność gospodarczą lub są rolnikami ryczałtowymi.
Wpłaty składek członkowskich tytułowane są jako „opłata klubowa”, przy czym w tytule wpłaty wskazuje się dodatkowo nazwę miesiąca, za który uiszczana jest składka, oraz w przypadku, gdy wpłaty dokonuje rodzic lub opiekun prawny, wskazuje się imię i nazwisko osoby niepełnoletniej. Wskazane powyżej opłaty nie są opłatami za usługi, a wpłatami składek członkowskich, które zgodnie ze statutem klubu prowadzą do realizacji celów Klubu i stanowią wyraz wypełnienia członkowskich obowiązków.
Co istotne, z wniosku wynika również, że aby realizować uprawnienie do korzystania z urządzeń i sprzętu sportowego posiadanego przez Klubu oraz do uczestniczenia w różnych formach aktywności organizowanych przez Klub, niezbędne jest uzyskanie członkostwa w Klubie, co z kolei wiąże się z uiszczaniem składki (par. 10 i par. 14 pkt 3 statutu).
Jednakże opłata składki członkowskiej nie jest warunkiem koniecznym korzystania z ww. uprawnień, albowiem członek Klubu nie płacący składek tak długo będzie mógł je realizować (będzie mógł korzystać z infrastruktury i brać udział w organizowanych przez Klub wydarzeniach), dopóki nie zostanie pozbawiony członkostwa w Klubie uchwałą uprawnionej władzy Klubu (par. 15 pkt 2 tiret 3 w zw. z par. 16 statutu). Z kolei składka członkowska nie ulega zmniejszeniu w przypadku, gdy członek Klubu, zamiast korzystać z infrastruktury i zajęć klubowych, w inny sposób realizuje swoje powinności członkowskie, np. wskutek ograniczeń zdrowotnych.
Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy Klub ma obowiązek ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej w związku z przyjmowaniem składek członkowskich. Trzeba wyjaśnić, że pobierane składki członkowskie należy podzielić na takie, które są związane z funkcjonowaniem danego podmiotu oraz takie składki, z którymi wiąże się określone świadczenie wzajemne. Przy ustalaniu charakteru pobranej kwoty znaczenie ma także cel, na który zostanie ona przeznaczona przez ten podmiot.
Jeżeli składka nie jest przeznaczona na utrzymanie struktury podmiotu (np. kosztów bieżącego funkcjonowania ), lecz nabywa się za to rzeczy lub obiekty, z których następnie mogą swobodnie korzystać członkowie, to mamy do czynienia ze świadczeniem wzajemnym, jak przy odpłatnej usłudze. Wskazać należy, że w sytuacji, gdy w zamian za uiszczanie składek członkowskich, członek otrzymuje określone świadczenie np. prawo do uczestnictwa w określonych zajęciach, wówczas składki te w istocie stanowić będą w tej części opłatę za możliwość uczestnictwa w zajęciach.
W tym przypadku można bowiem uznać, że składka ma charakter zapłaty za usługę (możliwość uczestnictwa w zajęciach), ponieważ istnieje bezpośredni związek pomiędzy płaconą składką, a otrzymanym świadczeniem, które przynosi bezpośrednie korzyści otrzymującemu je członkowi (możliwość uczestnictwa w zajęciach). Zatem, kiedy składkom członkowskim można przypisać cechy wynagrodzenia za uzyskane świadczenie dana czynność podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy oraz podlega obowiązkowi ewidencjonowania na kas.
Z kolei, wpłata składki członkowskiej w części niezwiązanej z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z tym, że wpłata nie jest związana z czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wymienioną w art. 5 ust. 1 ustawy to nie istnieje obowiązek rejestracji składki członkowskiej przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Obowiązek ten dotyczy wyłącznie sprzedaży w świetle art. 2 pkt 22 ustawy, która dokonana została na rzecz określonej w art. 111 ust. 1 ww. ustawy kategorii podatników.
Mając na uwadze przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1, aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
Z okoliczności sprawy wynika, że w zamian za składki członkowskie Wnioskodawca nie wykonuje na rzecz swoich członków świadczeń, a więc nie są związane w żaden sposób z uzyskaniem świadczenia wzajemnego. Zatem należy stwierdzić, że otrzymane przez Wnioskodawcę składki członkowskie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż w omawianym przypadku nie dojdzie do świadczenia usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.
Wobec powyższego, z uwagi na fakt, że otrzymanie składek członkowskich przez Klub nie wiąże się po stronie Wnioskodawcy z żadną czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, wobec tego nie powstaje obowiązek ewidencjonowania składek członkowskich za pomocą kasy rejestrującej, zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Należy zauważyć, że stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.