INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 2 kwietnia 2009 r. (data wpływu 7 kwietnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania zużycia energii elektrycznej – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 7 kwietnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania zużycia energii elektrycznej. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej.
Energia elektryczna wytwarzana jest w odnawialnych źródłach energii, przy użyciu: dwóch hydrozespołów o łącznej mocy 77 kW w elektrowni wodnej w miejscowości XX, na rzece Y, dwóch hydrozespołów o łącznej mocy 65 kW w elektrowni wodnej w miejscowości XX, na rzece Y, dwóch hydrozespołów o łącznej mocy 97 kW w elektrowni wodnej w miejscowości XX, na rzece Y. Wnioskodawca nie sprzedaje energii odbiorcom końcowym. Z elektrowni wodnej w miejscowości S. Wnioskodawca zużywa część ok. 10% energii z wyprodukowanej do celów własnych m.in. ogrzewania domu, oświetlenia obiektów, itp.
We wszystkich elektrowniach Wnioskodawca zużywa energię elektryczną w procesach produkcji i podtrzymania produkcji energii elektryczne. Energia ta zakupywana jest z Zakładu Energetycznego albo pochodzi z własnej produkcji. Do wniosku załączam ksero koncesji na wytwarzanie energii. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy wnioskodawca ma obowiązek zapłaty podatku akcyzowego? Czy zużycie energii elektrycznej, na cele między innymi ogrzewania domu, oświetlenia, itp, wyprodukowanej w własnym źródle na podstawie koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej i jednocześnie wyprodukowanej z generatorów o mocy zainstalowanej 77 kW (mniej niż 1MW), jest opodatkowane podatkiem akcyzowym?
Czy wnioskodawca ma obowiązek składania oświadczeń o których mowa w § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego? Zdaniem Wnioskodawcy, jest on zwolniony z podatku akcyzowego, gdyż nie sprzedaje energii odbiorcom końcowym. Ponadto energia elektryczna, zużyta na cele własne – między Innymi ogrzewania domu, oświetlenia, itp., wyprodukowana we własnym źródle na podstawie koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej i jednocześnie wyprodukowana z generatorów o mocy zainstalowanej 77 kW (mniej niż 1MW), nie jest podatkowane podatkiem akcyzowym.
Z uwagi na zwolnienie zawarte w § 9 Rozporządzenia ministra finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego. Podsumowując należy stwierdzić, iż nie powstaje obowiązek podatkowy Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie ma obowiązku składnia oświadczeń o których mowa w § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego z uwagi na to, iż energię kupuje od zakładu energetycznego lub pobiera z własnego źródła.
Zastosowanie ma również § 9 rozporządzenia ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, który pozwala na zużywanie wyprodukowanej przez siebie energii również w procesach produkcji i podtrzymania produkcji energii elektrycznej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11) zwanej dalej ustawą, wyrobami akcyzowymi są wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy.
W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
U. nr 3 poz. 11) w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest: nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego; sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju; zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2; zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię; import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego; zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
Stosownie do art. art. 11 ww. ustawy w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z dniem: nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego; wydania energii nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju; zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6; powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.
W myśl art. 13 ust. 1 cyt. ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot: nabywający lub posiadający wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od wyrobów tych nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony; będący nabywcą końcowym zużywającym energię elektryczną, jeżeli od tej energii nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu; u którego powstają ubytki wyrobów akcyzowych, również gdy nie jest właścicielem tych wyrobów akcyzowych; będący przedstawicielem podatkowym; będący zarejestrowanym handlowcem - z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych na rzecz osoby trzeciej.
Nabywcą końcowym, zgodnie z art. 2 pkt 19 ww. ustawy jest podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.), z wyłączeniem spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 121, poz. 1019, z późn. zm.) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych. Opodatkowaniu akcyzą podlega zatem (art.
9 ust. 1 pkt 1-6 ustawy): sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu, sprzedaż energii do końcowego nabywcy, w tym przez podmiot nie posiadający koncesji na dystrybucję, przesyłanie lub obrót energią, gdy sprzedającym energię jest podmiot który wyprodukował tą energię, zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję na przesył, dystrybucję lub obrót tą energią, zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji na przesył, dystrybucję lub obrót tą energią, który wyprodukował tę energię, zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
W związku z powyższym należy mieć na uwadze, iż sytuacja w której podmiot posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej i jednocześnie zużywa na własne potrzeby (ogrzewania domu, oświetlenia) mieści się w zakresie przepisu art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym. Niezależnie od tego czy podmiot, który posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej przeznacza ją do sprzedaży czy też tylko ją zużywa, koncesja ta w żadnym wypadku nie wiąże się z zużyciem tej energii na własne potrzeby.
W tym zakresie, gdy podmiot zużywa energię na własne potrzeby (nie przeznacza do sprzedaży) staje się nabywcą końcowym, jak każdy inny podmiot (ostateczny konsument), który zużywa energię na własne potrzeby. W związku z tym, w takiej sytuacji zastosowanie znajdzie przepis art. 9 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, zgodnie z którym przedmiotem opodatkowania jest sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju. Podatnikiem zgodnie z art. 13 ust. 1 ww. ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu czyli w tym przypadku osoba lub jednostka, która sprzedaje energię nabywcy końcowemu.
Zgodnie z art. 30 ust. 6 ustawy, zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również zużycie tej energii w celu podtrzymywania tych procesów produkcyjnych. Korzystając z delegacji ustawowej zawartej w art. 31 ust. 6 ustawy, Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 24 kwietnia 2009 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 32, poz. 228) zwanego dalej rozporządzeniem, określił warunki zwolnień od podatku akcyzowego m.in. zużycia energii elektrycznej.
W myśl przepisu § 3 ust. 1 i ust. 2 tego rozporządzenia, zwolnienie, o którym mowa w art. 30 ust. 6 i 7 ustawy, ma zastosowanie pod warunkiem, że podmiot zużywający zwolnioną energię elektryczną prowadzi ewidencję pozwalającą na określenie ilości i sposobu wykorzystania tej energii, przekazuje do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zużycie zwolnionej energii, oświadczenie o ilościach i sposobie wykorzystania zwolnionej energii elektrycznej.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, powinno zawierać co najmniej: nazwę i adres siedziby podmiotu zużywającego energię elektryczną oraz jego NIP; ilość zużytej zwolnionej energii elektrycznej; cel, na który została zużyta zwolniona energia elektryczna; datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz podpis osoby składającej oświadczenie.
Ponadto, należy w tym miejscu dodatkowo wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny.
Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów. Reasumując, w zakresie w jakim Wnioskodawca (czyli podmiot posiadający koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej) dokonuje zużycia na własne potrzeby (ogrzewania domu, oświetlenia), staje się nabywcą końcowym. W tej sytuacji zastosowanie znajdzie art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, a podatnikiem będzie podmiot, który zużywa energię elektryczną.
Jednocześnie w przypadku korzystania ze zwolnienia od akcyzy zużycia energii elektrycznej, jak również zużycie tej energii w celu podtrzymania tych procesów produkcyjnych, konieczne jest wypełnienie warunków określonych w § 3 ww. rozporządzenia. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.