INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 27 kwietnia 2009 r. (data wpływu 30 kwietnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania aromatów spożywczych – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 30 kwietnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania aromatów spożywczych. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca dokonał odprawy, za pośrednictwem Agencji Celnej , towaru o kodzie CN 3302 10 10. Towar ten w swoim składzie zawiera alkohol etylowy o obj. 64,8%.
W polu 31 dokumentu SAD został on opisany w następujący sposób: „Aromat spożywczy, freshly squeezed grapefruit/aromat grejpfrutowy/-25 kg; 0,25 HLT (hektolitr); 64,8 ASV (% objętości).” Spółka domagała się, aby od przedmiotowego aromatu (wyrobu) pobrać akcyzę. Pracownicy Agencji Celnej stwierdzili, że wyroby o kodzie kodzie CN 3302 10 10 nie podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. W efekcie nie został pobrany podatek akcyzowy. Wnioskodawca posiada w magazynie 25 kg aromatu grejpfrutowego o zawartości alkoholu 64,8% sklasyfikowanego wg kodu CN 3302 10 10, bowiem nie ma pewności, czy jest to wyrób akcyzowy czy nie.
W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy opisany wyrób - aromat grejpfrutowy o zawartości alkoholu 64,8% jest wyrobem akcyzowym? Czy wyrób ten podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym? Zdaniem Wnioskodawcy, niezależnie od klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) wg przepisów ustawy o podatku akcyzowym, wyrób ten podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Zainteresowany uważa, iż zgodnie z przepisem art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) przedmiotem opodatkowania akcyzą jest import wyrobów akcyzowych.
Z kolei, w myśl art. 2 pkt 1 wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe określone w załączniku nr 1 do ustawy. Załącznik nr 1 do ww. ustawy zawiera wykaz wyrobów akcyzowych. W pozycji nr 43 wymieniono wyrób: bez względu na kod CN wyrobu zawierającego alkohol etylowy - alkohol etylowy zawarty w wyrobach niebędących wyrobami akcyzowymi o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% obj. W związku z powyższym, Wnioskodawca uważa, iż akcyza winna być pobrana, bowiem wyrób ten zawiera w swoim składzie alkohol etylowy pow. 1,2% obj.
W tym wypadku nie ma znaczenia to, że należy on do innego rozdziału klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) zwanej dalej ustawą, użyte w ustawie określenia oznaczają: wyroby akcyzowe - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy.
W poz. 43 ww. załącznika określony został jako wyrób akcyzowy (bez względu na kod CN wyrobu zawierającego alkohol etylowy) - alkohol etylowy zawarty w wyrobach niebędących wyrobami akcyzowymi o rzeczywistej objętości mocy alkoholu przekraczającej 1,2% obj.
W myśl art. 93 ust. 1 ustawy - do alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy zalicza się: wszelkie wyroby o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości, objęte pozycjami CN 2207 i 2208, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego działu Nomenklatury Scalonej, wyroby objęte pozycjami CN 2204, 2205 i 2206 00, o rzeczywistej objętości mocy alkoholu przekraczającej 22% objętości, napoje zawierające rozcieńczony lub nierozcieńczony alkohol etylowy. Stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest import wyrobów akcyzowych.
Z treści wniosku wynika, iż Spółka dokonała odprawy za pośrednictwem Agencji Celnej towaru o kodzie CN 3302 10 10. Towar ten w swoim składzie zawiera alkohol etylowy o obj. 64,8%. W polu 31 dokumentu SAD towar ten został opisany w następujący sposób: „Aromat spożywczy, freshly squeezed grapefruit/aromat grejpfrutowy/-25 kg; 0,25 HLT (hektolitr); 64,8 ASV (% objętości).” Spółka domagała się aby od przedmiotowego aromatu (wyrobu) pobrać akcyzę. Pracownicy Agencji Celnej stwierdzili, że wyroby o kodzie CN 3302 10 10 nie podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. W efekcie nie został pobrany podatek akcyzowy.
Wątpliwości Spółki związane są z tym, czy opisany wyrób - aromat grejpfrutowy o zawartości alkoholu 64,8% jest wyrobem akcyzowym i czy wyrób ten podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Z uregulowań zawartych w ww. przepisie art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy wynika, że przedmiotem opodatkowania akcyzą jest m.in. import wyrobów akcyzowych. Zatem, co do zasady, alkohol zawarty w aromacie jest wyrobem akcyzowym, a jego import podlega opodatkowaniu tym podatkiem.
W sytuacji, określonej we wniosku należy jednak brać pod uwagę zapisy art. 30 ust. 9 pkt 5 ustawy, zgodnie z którym zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy zawarty w olejkach eterycznych lub mieszaninach substancji zapachowych, stosowanych do wytwarzania artykułów spożywczych i napojów bezalkoholowych o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 1,2% objętości. Z uwagi na powyższe, alkohol etylowy zawarty w ww. aromatach lub esencjach jest zwolniony od podatku akcyzowego, zatem zwolniony od podatku będzie także import aromatu.
Ponadto, należy zauważyć, że Minister Finansów na podstawie delegacji ustawowej wynikającej z art. 38 ust. 2 pkt 1 mógł określić w drodze rozporządzenia dodatkowe warunki i tryb stosowania zwolnień, o których mowa w art. 30 i 32, w szczególności w zakresie ewidencjonowania i dokumentowania uprawnienia do stosowania zwolnień. Na podstawie m.in. tego upoważnienia zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 32, poz. 228).
W przedmiotowym rozporządzeniu nie określono dodatkowych warunków dotyczących stosowania ww. zwolnienia z art. 30 ust. 9 pkt 5. Niemniej jednak w interesie Wnioskodawcy będzie wykazanie, np. w toku kontroli lub prowadzonego postępowania, iż przedmiotowe wyroby zostały faktycznie wykorzystane lub mają być wykorzystane na cele zwolnione od podatku akcyzowego, tj. do wytwarzania artykułów spożywczych i napojów bezalkoholowych o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 1,2% objętości. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.