INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 6 marca 2012 r. (data wpływu 7 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od podatku – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 7 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od podatku. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W związku z wprowadzeniem w styczniu 2012 r. podatku akcyzowego na wyroby węglowe Wnioskodawca (dalej również Spółdzielnia) zwraca się z prośbą o wydanie interpretacji indywidualnej. Wskazuje przy tym, iż nie prowadzi działalności zarobkowej tylko działalność statutową opartą na administrowaniu lokalami mieszkaniowymi. Wszystkie mieszkania wykupione przez lokatorów są mieszkaniami prywatnymi.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Spółdzielnia jest zwolniona od podatku akcyzowego? Zdaniem Wnioskodawcy, zakup opału powinien być zwolniony od podatku akcyzowego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, użyte w ustawie określenia oznaczają: wyroby węglowe - wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy. Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż Spółdzielnia zakupuje opał.
Nie prowadzi przy tym działalności zarobkowej tylko działalność statutową opartą na administrowaniu lokalami mieszkaniowymi (wszystkie mieszkania są mieszkaniami prywatnymi). Zgodnie z art. 31a ust. 1 ustawy, zwalnia się od akcyzy sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy pośredniczącemu podmiotowi węglowemu lub podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2. Z kolei w myśl art. 31a ust. 2 pkt 3 ustawy, zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane przez gospodarstwa domowe (…). Interpretacja językowa ww. przepisu wskazuje, iż wyroby węglowe muszą być zużywane przez gospodarstwa domowe (podmioty zużywające).
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy Prawo spółdzielcze z dnia 16 września 1982 r. (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 188, poz. 1848 ze zm.), spółdzielnia jest dobrowolnym zrzeszeniem nieograniczonej liczby osób, o zmiennym składzie osobowym i zmiennym funduszu udziałowym, które w interesie swoich członków prowadzi wspólną działalność gospodarczą. Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż Spółdzielnia - dobrowolne zrzeszenie nieograniczonej liczby osób - zużywać będzie wytworzone ciepło w gospodarstwach domowych. Wnioskodawca zużywając wyroby węglowe w celu ogrzania mieszkań lokatorów korzysta zatem ze zwolnienia od podatku akcyzowego.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.