INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 11 kwietnia 2014 r. (data wpływu 16 kwietnia 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 11 kwietnia 2014 r. (data wpływu 17 kwietnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 16 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek.
Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 11 kwietnia 2014 r. (data wpływu 17 kwietnia 2014 r.) o brakujący podpis oraz dowód wpłaty. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Aktem notarialnym z dnia 26 marca 1997 r. Wnioskodawca nabył udział wynoszący 1/2 części w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości o nr ewidencyjnym 306, o powierzchni 2,2800 ha. Rzeczona nieruchomość objęta została miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przez Radę Gminy dnia 21 września 2006 r. Zgodnie z zapisami tegoż planu, teren ten przeznaczony został pod zabudowę jednorodzinną wolnostojącą.
Na mocy aktu notarialnego z dnia 5 lutego 2009 r., na wniosek współużytkownika wieczystego, zniesione zostało współużytkowanie wieczyste w ten sposób, że Zainteresowany nabył wyłączne użytkowanie wieczyste działki nr 306/3, 306/4, 306/5, 306/6, 306/7, 306/8, 306/9, 306/10, 306/17, 306/18, 306/22 o łącznej powierzchni 0,9343 ha. Decyzją z dnia 7 stycznia 2014 r., wydaną w następstwie złożonego przez Wnioskodawcę wniosku, Starosta orzekł o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego wymienionych działek w prawo własności.
Przedmiotową nieruchomość nabył on w 1997 r. z zamiarem realizacji przyszłych potrzeb mieszkaniowych rodziny, natomiast część nieruchomości Zainteresowany planował w przyszłości pod tytułem darmym przekazać potomstwu. Jako że cele mieszkaniowe finalnie zrealizował on w innej miejscowości, trzy z powyższych działek Wnioskodawca zamierza sprzedać osobom trzecim, natomiast pozostałe działki zamierza pod tytułem darmym przekazać córkom. Zainteresowany nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej, której przedmiotem byłby obrót nieruchomościami. Nie posiada w tym zakresie również jakichkolwiek uprawnień. Opisane nieruchomości nie były i nie są przedmiotem najmu oraz dzierżawy.
W stosunku do tychże nieruchomości Wnioskodawca: nie występował z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, nie inicjował jakichkolwiek czynności mających na celu zmianę ich przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, nie inicjował podziału przedmiotowej nieruchomości na mniejsze działki, nie uzbrajał ich w jakiekolwiek media, nie wydzielał dróg wewnętrznych. Żadnej z wyżej wymienionych czynności nie zamierza wykonywać także przed sprzedażą. W związku ze sprzedażą Zainteresowany nie planuje również prowadzić działań marketingowych, wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.
Czy sprzedaż wyżej wymienionych działek gruntu czynić będzie Wnioskodawcę podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, zbycie nieruchomości nie uczyni z niego podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów usług. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie zatem z ww. przepisami grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 cyt. ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika. W świetle powyższego należy rozstrzygnąć, czy sprzedaż przez Zainteresowanego nieruchomości związana będzie ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, czy z działalnością gospodarczą. Punktem zaś wyjścia do tychże rozważań jest treść art. 15 ustawy o VAT. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, dla uznania określonych zachowań podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu statusu podatnika. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży.
Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód, to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności. Stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do sprzedaży gruntu działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga dokonania każdorazowo oceny odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
W tym względzie, mając na uwadze wyrok TSUE z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, należy uznać, że aktualne są wywody zawarte w wyroku NSA w składzie siedmiu sędziów z dnia 29 października 2007 r., I FPS 3/07 wskazujące na kryteria jakimi należy kierować się przy określaniu, czy w danym przypadku mamy do czynienia z działalnością gospodarczą, czy też z zarządem majątkiem prywatnym. Uwzględnić zatem w tym przedmiocie należy, że: stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
W powyższym zakresie nie jest natomiast możliwe przyjęcie z góry konkretnych założeń, modelowego rozwiązania, mającego zastosowanie w każdym przypadku, wykonanie danej czynności (w przypadku sprzedaży działki budowlanej lub przeznaczonej pod zabudowę) jednorazowo jednakże w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy nie przesądza automatycznie, że z tego tylko powodu dany podmiot staje się podatnikiem VAT.
Konieczne jest bowiem ustalenie, że w odniesieniu do tej czynności występował on w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku do tego gruntu, przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki gruntu działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar wykazany obiektywnymi dowodami ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną; przesłanka „stałości działalności gospodarczej” wynika z porównania art. 9 i art. 12 Dyrektywy 2006/112/WE, gdyż skoro art. 12 wprowadza, jako zasadę szczególną, możliwość uznania za podatnika także podmiotów wykonujących działalność gospodarczą w sposób sporadyczny (okazjonalny), to oznacza, że zasadą ogólną jest, by działalność gospodarcza musiała być wykonywana w sposób niesporadyczny (stały), nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz spożytkowania w celach prywatnych, liczba i zakres transakcji sprzedaży gruntów nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą, podobnie okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki nawet, gdyby uczynił to w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca.
Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów.
Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym, fakt podjęcia, np. wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną, na taki rodzaj działalności wskazywać mogą także takie działania jak uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, w sytuacji gdy sprzedawca jest już podatnikiem w zakresie usług budowlanych, developerskich czy innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
Odnosząc powyższe uwagi do przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że sprzedaż przez Wnioskodawcę opisanych nieruchomości nie mieści się w zakresie pojęcia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że dokonując sprzedaży gruntu Zainteresowany nie wykroczy poza ramy zarządu majątkiem prywatnym.
Jak bowiem wyjaśnił TSUE w wyroku z dnia 15 września 2011 r. o tym, że dokonujący sprzedaży gruntu budowlanego działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem prywatnym wykonując prawo własności decyduje stopień jego aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, który wskazuje, że angażuje on środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach prowadzenia działalności gospodarczej. Takiej aktywności Wnioskodawcy nie sposób przypisać.
Na przedmiotowe działki nie zamierza on w związku ze sprzedażą ponosić nakładów, nie zamierza także prowadzić działań marketingowych w celu sprzedaży działek, które wykraczałyby poza zwykłe formy ogłoszenia, nie zamierza uzbrajać ich w jakiekolwiek media oraz wykonywać dróg wewnętrznych. Godzi się nadto zauważyć, że przedmiotowa nieruchomość nie została nabyta w celu jej dalszej odsprzedaży. Uznać zatem należy, że sprzedaż opisanych nieruchomości nie uczyni z Zainteresowanego podatnika podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.