INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 3 lipca 2012 r. (data wpływu 9 lipca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania napojów i artykułów spożywczych na rzecz pracowników i kontrahentów Spółki oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 9 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania napojów i artykułów spożywczych na rzecz pracowników i kontrahentów Spółki oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca (dalej Spółka) jest spółką komandytową, której głównym przedmiotem działalności jest wykonywanie usług prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz usług doradztwa podatkowego.
Spółka prowadzi działalność opodatkowaną podatkiem VAT i jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem tego podatku. W Spółce zatrudnione są osoby na podstawie stosunku pracy. Z uwagi na monotonność wykonywanych czynności, zgodnie z zapisem zawartym w Regulaminie Pracy obowiązującym w Spółce, pracownicy otrzymują w ramach BHP do zużycia na terenie biura, artykuły w postaci: wody oraz innych napoi, takich jak: kawa, herbata itp. (przygotowane w termosach lub ekspresie do kawy) - na terenie biura dochodzi do wykonywania nieodpłatnych czynności zużycia tych towarów. Należy zaznaczyć, że pracownicy Spółki nie są zatrudnieni w warunkach szczególnie uciążliwych.
Ponadto, Spółka dokonuje zakupu takich artykułów, jak: cukier, mleko lub śmietanka do kawy, ciastka oraz inne słodycze, których jednostkowa wartość nie stanowi istotnej pozycji w ogóle poniesionych przez Spółkę kosztów. Artykuły te są zużywane nieodpłatnie na terenie biura przez pracowników oraz klientów odwiedzających biuro. Pracownicy konsumują te artykuły podczas częstych narad i spotkań wewnętrznych, w czasie których są zapoznawani ze zmianami m.in.: przepisów podatkowych, w zakresie ZUS i prawa pracy oraz interpretacjami w tym zakresie.
Podczas spotkań są zapoznawani z sytuacjami, które mogłyby przyczynić się do popełniania błędów podczas wykonywania powierzonych przez pracodawcę czynności, a tym samym obniżyć jakość świadczonych usług. Natomiast wizyty klientów wiążą się przede wszystkim z wykonywaniem czynności doradztwa podatkowego oraz udzielaniem informacji w ramach usługowego prowadzenia ksiąg. Podczas tych spotkań dochodzi do zużycia m.in.: kawy, herbaty, innych napoi (woda, (...) itp.), cukru, mleka (śmietanki) do kawy, słodyczy itp. artykułów, których wartość jednostkowa także nie stanowi istotnej pozycji w ogóle kosztów Spółki.
Z uwagi na udostępnianie tych artykułów dla wszystkich osób korzystających z usług Spółki a także jej pracowników, na podstawie otrzymanej faktury nie jest ona w stanie określić dokładnej ilości produktów na poszczególne cele, gdyż uzależnione to jest od indywidualnych okoliczności - na ogół „otwarta” (rozpoczęta) paczka jest wykorzystywana jednocześnie przez pracowników, jak klientów biura. Spółka pragnie przy tym podkreślić, że taki poczęstunek nie ma charakteru wytwornego i okazałego, czy specjalnie zorganizowanej imprezy.
Celem takiej formy poczęstunku nie jest chęć pokazania przepychu oraz wystawności, co potwierdzenie znajduje w mało istotnych cenach jednostkowych ww. artykułów w ogóle ponoszonych kosztów i ma jedynie stworzyć swobodną atmosferę podczas rozmowy oraz jest wyrazem dobrego zachowania. Takie działanie ma na celu m.in. zachęcenie klienta do reklamy przekazywanej innym osobom jego pełnych kompetencji usług, popartych życzliwą i miłą atmosferą podczas ich wykonywania.
Natomiast, przekazanie pracownikom wyżej wymienionych artykułów spożywczych ma na celu zapobieżenie monotonii i ułatwienie koncentracji podczas przeprowadzanych przez pracodawcę szkoleń wewnętrznych, których tematyka jest ściśle związana z zakresem działalności wykonywanej w ramach Spółki. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy nieodpłatne czynności zużycia towarów w postaci artykułów takich jak: kawa, herbata, woda i inne napoje, ciastka i inne słodycze, cukier, mleko (śmietanka) do kawy itp., dokonywane w Spółce podczas szkoleń wewnętrznych pracowników oraz spotkań z kontrahentami należy opodatkować podatkiem należnym oraz czy ma ona prawo odliczać podatek VAT z faktur dokumentujących zakup wymienionych produktów?
Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne czynności zużycia towarów, takich jak: napoje w postaci kawy, herbaty, wody i innych napoi, a także artykułów spożywczych takich, jak: ciastka i inne słodycze, mleko (śmietanka) do kawy, cukier itp. podczas szkoleń wewnętrznych przeprowadzanych przez pracodawcę oraz spotkań biznesowych ma ścisły związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i nie posiada znamion przekazywania towarów na cele osobiste, jest dokonywane w związku z realizacją przez Spółkę czynności opodatkowanych (Spółka nie wykonuje czynności zwolnionych ani nie prowadzi tzw. działalności mieszanej).
W związku z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT należnym na podstawie art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Stwierdzenie to można sformułować na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów w tym zakresie, a także sformułowanie to potwierdzają interpretacje indywidualne, wydane przez Izby Skarbowe w imieniu Ministra Finansów, m.in. Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 13 stycznia 2012 r., z dnia 2 maja 2012 r. sygn. IPTPP1/443-171/12-3/MS. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Od odpłatnego charakteru opodatkowania wykonywanych czynności istnieją wyjątki określone w przypadku dostawy towarów w art. 7 ust. 2, a w przypadku świadczenia usług - w art. 8 ust. 2 ustawy.
Przez dostawę towarów, zgodnie z zapisem zawartym w art. 7 ust. 2 należy rozumieć również „przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów”.
Przepisu tego nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek (art. 7 ust. 3 ustawy). Z analizy ww. przepisu (co potwierdzone zostało w wyżej przytoczonych interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi) wynika, że „ustawodawca rozróżnia czynność przekazania od czynności zużycia towarów”, a „skutkiem tak sformułowanych norm prawnych jest przyjęcie, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w trybie art. 7 ust. 2 ustawy, podlega wszelkie przekazanie towarów, natomiast zużycie - tylko na rzecz podmiotów wymienionych w pkt 1 tego przepisu”.
W myśl powyższego, opodatkowaniu nie podlegają czynności zużycia towarów na cele związane z prowadzoną działalnością, nie mające charakteru „potrzeb osobistych”. Przytaczając stwierdzenie zawarte w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 2 maja 2012 r. sygn. IPTPP1/443-171/12-3/MS „z uwagi na brak definicji pojęcia potrzeb osobistych, należy posłużyć się Słownikiem Języka Polskiego, zgodnie z którym „potrzebami osobistymi” są takie potrzeby, które dotyczą danej osoby i które są jej potrzebami prywatnymi, tj. potrzebami niezwiązanymi z prowadzoną przez tą osobę działalnością gospodarczą, statusem pracownika czy pełnioną funkcją”.
Także i w myśl art. 8 ust. 2 pkt 1 i 2 za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów; nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika”.
Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w swojej interpretacji z dnia 2 maja 2012 r. sygn. IPTPP1/443 -171/12-3/MS interpretując ww. przepis stwierdził, że: „opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności m.in. do celów osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu tych towarów. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia zastosowanie fikcji prawnej i objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie.
Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony Wnioskodawca nie powinien opodatkowywać takiego nieodpłatnego świadczenia usług. Analizując natomiast treść powołanego art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, [...] istotnym jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona”.
Obowiązek Spółki jako pracodawcy zapewnienia pracownikom takich artykułów jak woda i inne napoje, do których m.in. należą kawa, herbata itp. wynika z zapisu § 112 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. Spółka, zgodnie z tym zapisem oraz zapisem wynikającym z Regulaminu Pracy, przyjętym w biurze, ma obowiązek zapewnienia na terenie biura wody lub innych napoi zatrudnionym pracownikom w trakcie pełnienia obowiązków służbowych, zgodnie z przepisami BHP.
Także podczas wykonywania podstawowych obowiązków pracowników, określonych w art. 100 i 103(1) Kodeksu Pracy, do których należy m.in. sumienne i staranne wykonywanie pracy oraz podnoszenie kwalifikacji zawodowych w wyniku uczestnictwa w szkoleniach wewnętrznych, pracodawca nieodpłatnie zapewnia pracownikom takie artykuły jak: herbata, kawa, woda lub inne napoje, cukier, mleko (śmietanka) do kawy, słodycze w postaci ciastek, paluszków itp.
Ponieważ artykuły te mają przyczynić się do zapobieżenia monotonii oraz sprzyjać koncentracji podczas szkoleń, których tematyka jest bezpośrednio związana z zakresem prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, można stwierdzić, że ponoszone wydatki mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, bowiem wpływają na prawidłowe i rzetelne funkcjonowanie przedsiębiorstwa zatrudniającego kompetentnych pracowników.
W związku z powyższym prawidłowym jest stwierdzenie, że koszty pracownicze, wśród których dominują wynagrodzenia, ale także i inne świadczenia, w tym świadczenia rzeczowe ponoszone w związku z realizacją obowiązków wynikających zarówno z przepisów BHP, jak i innych przepisów bezsprzecznie wiążą się z prowadzoną działalnością.
Także wyżej wymienione artykuły, udostępnione klientom na terenie biura podczas spotkań biznesowych w ramach prowadzonej działalności (świadczenie usług doradztwa podatkowego, przekazywanie informacji związanych z usługowym prowadzeniem ksiąg rachunkowych) w sposób pośredni wpływają na zwiększenie przychodu, bowiem stwarzają klientom miłą atmosferę podczas rozmów, są raczej wyrazem dobrego zachowania, a nie okazałością czy wystawnością, stanowią zachowanie zwyczajowe, należą do powszechnie obowiązujących kanonów kultury, wpływają pozytywnie na relację „klient - świadczący usługę” i mają na celu zachęcenie kontrahenta do dalszego utrzymywania współpracy, a także polecenia kompetentnie wykonywanych usług w miłej atmosferze innemu klientowi.
Spotkania te, zarówno z pracownikami, jak i kontrahentami (klientami Spółki) na terenie i w czasie pracy w firmie mają ścisły związek z wykonywaną działalnością i nie realizują celów osobistych pracowników czy kontrahentów, stąd też nie może być tu mowy o przekazaniu towaru na cele osobiste. Jak wykazano powyżej, można stwierdzić, że wszystkie wyżej wymienione poniesione wydatki związane są z prowadzoną przez Spółkę działalnością.
Podsumowując, Spółka uważa, że czynności nieodpłatnego przekazania przez nią wyżej wymienionych artykułów w ramach BHP, podczas szkoleń wewnętrznych przeprowadzonych z pracownikami oraz spotkań na terenie biura z klientami w sprawach związanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż w jej przypadku niewątpliwie dotyczą zużycia na potrzeby związane z prowadzoną działalnością.
Tym samym, biorąc pod uwagę powyższe oraz treść art. 86 ust. 1, należy uznać, że Spółka ma prawo odliczać podatek VAT z faktur dokumentujących zakup wymienionych produktów, bowiem poniesione wydatki służą jej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, a związek tych zakupów z wykonywanymi przez nią czynnościami opodatkowanymi został wykazany powyżej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również – w myśl art. 7 ust. 2 ustawy – przekazanie nieodpłatne przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.
Powyższego przepisu nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek – art. 7 ust. 3 ustawy. Analiza powołanego art. 7 ust. 2 ustawy wskazuje wyraźnie, iż ustawodawca rozróżnia czynność przekazania od czynności zużycia towarów. Zatem, opodatkowaniu podlega, zgodnie z pkt 1, przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste ściśle wymienionych osób, a na mocy pkt 2 tego przepisu, wszelkie inne darowizny.
Skutkiem tak sformułowanych norm prawnych jest przyjęcie, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w trybie art. 7 ust. 2 ustawy, podlega wszelkie przekazanie towarów, natomiast zużycie – tylko na rzecz podmiotów wymienionych w pkt 1 tego przepisu. Nie podlegają zatem opodatkowaniu nieodpłatne czynności zużycia towarów na cele związane z prowadzoną działalnością, w przypadku gdy beneficjentem jest np. kontrahent przedsiębiorcy (potencjalny kontrahent) – osoba trzecia, niebędąca pracownikiem, udziałowcem ani inną osobą wymienioną w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, a także zużycie towarów na cele własne prowadzonej działalności gospodarczej.
Zwrócić przy tym należy uwagę, że przepisy ustawy nie definiują pojęcia „potrzeb osobistych”. Za słownikiem języka polskiego uznać należy, że potrzebami „osobistymi” są takie potrzeby, które „dotyczą danej osoby” i które są jej potrzebami „prywatnymi”, tj. potrzebami niezwiązanymi z prowadzoną przez tą osobę działalnością gospodarczą, statusem pracownika czy pełnioną funkcją. Zatem można przyjąć, że potrzebami osobistymi są te, których realizacja nie jest związana ze stosunkiem pracy, a zatem potrzeby osobiste to te, których zaspokojenie wynika z dobrej woli pracodawcy.
Natomiast potrzeby pracownicze to te, których spełnienie nie wynika z autonomii woli stron, ale do zaspokajania których pracodawca jest zobowiązany na podstawie przepisów prawa, np.: przepisów Kodeksu pracy, przepisów innych ustaw regulujących prawa i obowiązku pracowników i pracodawców, postanowień zbiorowych układów pracy, postanowień porozumień zbiorowych, przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy itp. Z opisu sprawy wynika, że Spółka, której głównym przedmiotem działalności jest wykonywanie usług prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz usług doradztwa podatkowego, prowadzi działalność opodatkowaną podatkiem VAT i jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem tego podatku.
W Spółce zatrudnione są osoby na podstawie stosunku pracy. Z uwagi na monotonność wykonywanych czynności, zgodnie z zapisem zawartym w Regulaminie Pracy obowiązującym w Spółce, pracownicy otrzymują w ramach BHP do zużycia na terenie biura, artykuły w postaci: wody oraz innych napoi, takich jak: kawa, herbata itp. (przygotowane w termosach lub ekspresie do kawy) - na terenie biura dochodzi do wykonywania nieodpłatnych czynności zużycia tych towarów. Spółka dokonuje zakupu takich artykułów, jak: cukier, mleko lub śmietanka do kawy, ciastka oraz inne słodycze, których jednostkowa wartość nie stanowi istotnej pozycji w ogóle poniesionych przez Spółkę kosztów.
Artykuły te są zużywane nieodpłatnie na terenie biura przez pracowników oraz klientów, odwiedzających biuro. Pracownicy konsumują te artykuły podczas częstych narad i spotkań wewnętrznych, w czasie których są zapoznawani ze zmianami m.in. przepisów podatkowych, w zakresie ZUS i prawa pracy oraz interpretacjami w tym zakresie. Podczas spotkań są zapoznawani z sytuacjami, które mogłyby przyczynić się do popełniania błędów podczas wykonywania powierzonych przez pracodawcę czynności, a tym samym obniżyć jakość świadczonych usług. Natomiast wizyty klientów wiążą się przede wszystkim z wykonywaniem czynności doradztwa podatkowego oraz udzielaniem informacji w ramach usługowego prowadzenia ksiąg.
Podczas tych spotkań dochodzi do zużycia m.in.: kawy, herbaty, innych napoi (woda, (...) itp.) cukru, mleka (śmietanki) do kawy, słodyczy itp. artykułów, których wartość jednostkowa także nie stanowi istotnej pozycji w ogóle kosztów Spółki. Z uwagi na udostępnianie tych artykułów dla wszystkich osób korzystających z usług Spółki a także jej pracowników, na podstawie otrzymanej faktury nie jest ona w stanie określić dokładnej ilości produktów na poszczególne cele, gdyż uzależnione to jest od indywidualnych okoliczności - na ogół „otwarta” (rozpoczęta) paczka jest wykorzystywana jednocześnie przez pracowników, jak klientów biura.
Poczęstunek nie ma charakteru wytwornego i okazałego, czy specjalnie zorganizowanej imprezy. Celem takiej formy poczęstunku nie jest chęć pokazania przepychu oraz wystawności, co potwierdzenie znajduje w mało istotnych cenach jednostkowych ww. artykułów w ogóle ponoszonych kosztów i ma jedynie stworzyć swobodną atmosferę podczas rozmowy oraz jest wyrazem dobrego zachowania. Takie działanie ma na celu m.in. zachęcenie klienta do reklamy przekazywanej innym osobom jego pełnych kompetencji usług, popartych życzliwą i miłą atmosferą podczas ich wykonywania.
Natomiast, przekazanie pracownikom wyżej wymienionych artykułów spożywczych ma na celu zapobieżenie monotonii i ułatwienie koncentracji podczas przeprowadzanych przez pracodawcę szkoleń wewnętrznych, których tematyka jest ściśle związana z zakresem działalności wykonywanej w ramach Spółki. W oparciu o art. 232 ustawy z dnia z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.), pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom zatrudnionym w warunkach szczególnie uciążliwych, nieodpłatnie, odpowiednie posiłki i napoje, jeżeli jest to niezbędne ze względów profilaktycznych (…).
Stosownie do art. 2372 § 1 Kodeksu pracy, Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej określi, w drodze rozporządzenia, ogólnie obowiązujące przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące prac wykonywanych w różnych gałęziach pracy. Ministrowie właściwi dla określonych gałęzi pracy lub rodzajów prac w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej oraz Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej określą, w drodze rozporządzenia, przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące tych gałęzi lub prac (art. 2372 § 2 Kodeksu pracy).
Przepisy wykonawcze regulujące powyższe obowiązki to: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów (Dz. U. Nr 60, poz. 279), rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 ze zm.). Na podstawie § 112 wyżej powołanego rozporządzenia w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, pracodawca jest obowiązany zapewnić wszystkim pracownikom wodę zdatną do picia lub inne napoje, a pracownikom zatrudnionym stale lub okresowo w warunkach szczególnie uciążliwych zapewnić oprócz wody, inne napoje.
Ilość, rodzaj i temperatura tych napojów powinny być dostosowane do warunków wykonywania pracy i potrzeb fizjologicznych pracowników (…). Odnosząc treść powołanych przepisów do przedstawionego opisu sprawy należy uznać, iż nieodpłatne przekazanie napojów pracownikom przez pracodawcę w ramach wypełniania obowiązków nałożonych cyt. wyżej przepisami, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie jest bowiem przekazaniem lub zużyciem towarów na cele osobiste pracowników.
Przekazywanie pracownikom napojów w ramach stosunku zatrudnienia, do czego Spółka zobligowana jest przepisami prawa, nie stanowi w tych przypadkach przekazania towarów na cele osobiste pracowników, gdyż takie przekazania (zużycia) mają na celu zabezpieczenie pracownikom zgodnych z przepisami warunków pracy oraz służą prawidłowemu funkcjonowaniu przedsiębiorstwa. Ponadto, nie podlegają opodatkowaniu nieodpłatne czynności zużycia towarów na cele związane z prowadzoną działalnością, w przypadku gdy beneficjentem jest np. kontrahent przedsiębiorcy (potencjalny kontrahent) – osoba trzecia, niebędąca pracownikiem, udziałowcem ani inną osobą wymienioną w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy.
Opodatkowaniu nie podlega również zużycie towarów przez pracowników przedsiębiorstwa podczas spotkań służbowych na terenie siedziby, bowiem w tym przypadku nie ma miejsca zużycie towarów na cele osobiste pracowników. Zatem, w przedmiotowej sprawie nieodpłatne czynności zużycia towarów w postaci artykułów takich jak: kawa, herbata, woda i inne napoje, ciastka i inne słodycze, cukier, mleko (śmietanka) do kawy itp., dokonywane w Spółce podczas szkoleń wewnętrznych pracowników oraz spotkań z kontrahentami nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jak wskazała Spółka, poniesione wydatki służą jej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.
Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i ust. 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy).
Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Zatem, stosownie do cyt. art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostają spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wobec powyższego, przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego.
Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej.
Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku pozytywnego jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – spowoduje konieczność weryfikacji uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.
Biorąc pod uwagę, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu.
O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
Biorąc pod uwagę opis sprawy stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie nabywane przez Spółkę napoje takie jak: kawa, herbata, woda i inne napoje, ciastka i inne słodycze, cukier, mleko (śmietanka) do kawy itp., mają związek (pośredni) z wykonywaniem czynności opodatkowanych, bowiem nabywane przez nią towary nie służą dalszej odsprzedaży, ani nie są wykorzystywane do wytworzenia wyrobów i usług będących przedmiotem obrotu. Reasumując, Spółka może dokonać obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup wymienionych produktów, ze względu na fakt, iż poniesione wydatki służą jej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Odnosząc się do interpretacji indywidualnych powołanych przez Zainteresowanego stwierdzić należy, iż stanowią one rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach i tylko do nich się zawężają. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św.
Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.