INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 6 lipca 2012 r. (data wpływu 13 lipca 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 26 września 2012 r. (data wpływu 1 października 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i udokumentowania sprzedaży działek – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 13 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i udokumentowania sprzedaży działek. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 26 września 2012 r. (data wpływu 1 października 2012 r.) o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Od 2003 r. Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne sukcesywnie je powiększając.
W latach: 2003 nabył on 5,80 ha, 2005 - 12,14 ha, 2006 - 4,70 ha, 2007 - 7,20 ha, 2009 - 2,00 ha do wielkości ok. 33 ha w 2011 r., kiedy to dokonał zakupu działki nr 582 o pow. 0,82 ha. Zainteresowany jest rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 19 ustawy, płaci podatek rolny, nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Działka nr 582 w chwili nabycia miała status wg ewidencji gruntów - gruntu rolnego. I tak też jest do dnia dzisiejszego. Sposób użytkowania działki również do tej pory ma charakter typowo rolniczy. Dla ww. działki brak jest w chwili obecnej jak i wcześniej, planu przestrzennego zagospodarowania. Powyższy grunt został zakupiony w celach rolniczych.
Dynamicznie zmieniająca się sytuacja w rolnictwie (brak siły roboczej, pełna mechanizacja i agregacja prac) skłoniła Wnioskodawcę do decyzji sprzedaży małej działki z perspektywą zakupu gruntów o zdecydowanie większej powierzchni. Dodatkowo Zainteresowany zamierza rozpocząć budowę domu, a to pociąga za sobą konieczność szukania dodatkowego źródła finansowania. Obecnie mieszka on z rodziną w lokalu służbowym. Powyższe argumenty zdecydowały, że pod koniec 2011 r. Wnioskodawca dokonał podziału działki 582 na pięć mniejszych działek.
W grudniu 2011 r. otrzymał on decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania dla czterech nowo powstałych działek o nr 582/3, 582/4, 582/5, 582/6. Pomimo podziału, działki nie są uzbrojone a grunt wciąż użytkowany jest rolniczo. Zainteresowany dodaje także, że nigdy wcześniej nie sprzedawał żadnych gruntów wchodzących w skład gospodarstwa. Przedmiotem sprzedaży mają być działki posiadające wg ewidencji gruntów na dzień zawarcia umowy status nieruchomości rolnej.
Klasyfikacja działek w momencie sprzedaży będzie następująca: wg decyzji Wójta Gminy X dotyczącej podatku rolnego wszystkie działki to działki rolne, wg wypisu z rejestru gruntów z dnia 27 czerwca 2012 r. wydanego przez Starostwo Powiatowe w Y działki stanowią grunty orne. W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że: Grunt działki nr 582 przed podziałem był wykorzystywany tylko do działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Na działce tej były uprawiane ziemniaki i zboża. Także po podziale działki nr 582 na mniejsze, w dalszym ciągu cały grunt był i jest wykorzystywany rolniczo, w rozumieniu ustawy.
W roku bieżącym zgodnie z wnioskiem na 2012 r. z dnia 15 maja 2012 r. złożonym do ARiMR (symbol formularza W1/01), Zainteresowany uprawiał i zbierał ziemniaki. Od momentu nabycia pola do dnia dzisiejszego działka nr 582 oraz działki powstałe po jej podziale nie były i nie są udostępniane innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy itp. Zgodnie z opisem sprawy, jako właściciel wystąpił on o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania dla czterech nowo powstałych działek. Grunty nabył w celu użytkowania osobiście, dlatego nie ponosił on żadnych nakładów w celu przygotowania gruntu do sprzedaży.
Zainteresowany nie uzbrajał terenu, ani nie ogradzał pola (ogrodzenie przeszkadzałoby mu w pracach polowych), ani nie zamieszczał ogłoszeń o sprzedaży. Innych tym podobnych kosztów również nie poniósł. Nie ma on pojęcia jak będzie odbywać się zbycie nowo powstałych działek, nie ma doświadczenia w tym względzie. Chciałby je sprzedać od razu aby móc zrealizować zamierzenia opisane w sprawie, ale nie wie jak to przebiegnie. Nigdy nie sprzedawał do tej pory pola, więc nie wie, kto się ewentualnie może zgłosić z zamiarem nabycia. W chwili obecnej nie jest w stanie tego określić i nie planował tego.
Nie jest to żaden teren przemysłowy czy handlowy, dlatego sądzi, że nabywcą przedmiotowych działek będzie osoba fizyczna z zamiarem uprawy roli, lub budowy domu mieszkalnego. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy sprzedając działki powstałe po podziale działki nr 582 w najbliższej przyszłości, Zainteresowany powinien opodatkować transakcje podatkiem VAT, a jeśli tak to czy powinna zostać wystawiona faktura VAT jeśli nie prowadzi on działalności gospodarczej? Zdaniem Wnioskodawcy, przyszła sprzedaż działek powstałych po podziale działki nr 582, nie jest opodatkowana podatkiem VAT.
Niezabudowane działki mają status gruntu rolnego zarówno w chwili nabycia, jak i w następstwie podziału. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, zwolniona od podatku VAT jest dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Przeznaczenie tej działki, oraz wcześniejszego użytkowania przez Zainteresowanego wszystkich posiadanych gruntów, jako nieruchomości rolnej wynika z ewidencji gruntów prowadzonej przez Starostwo. W okresie od nabycia do chwili sprzedaży działek nie ma i nie było miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego o przeznaczeniu gruntów decydują zapisy w ewidencji gruntów. W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż działek powstałych po podziale działki nr 582 nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT z uwagi na to, iż jest nieruchomością rolną i taki miała charakter od momentu jej zakupu do chwili sprzedaży, i nie były i nie są elementem działalności gospodarczej. Nie zostały nabyte w celu ich sprzedaży, lecz na cele rolnicze, a decyzja o ich sprzedaży pojawiła się w związku ze zmianą okoliczności i planów życiowych.
Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2007 r. sygn. akt I FPS 3/07 wydanym w składzie siedmiu sędziów (ONSA i WSA 2008 r., nr 1 poz. 8), przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT powinny być rozumiane w ten sposób, że warunkiem sine qua non uznania, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba wykonująca wolny zawód.
Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że jeśli dana czynność wykonana została poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód, to w świetle art. 4 ust. 1 i 2 VI Dyrektywy z tytułu wykonania takiej czynności dany podmiot nie może być uznany za podatnika VAT i to bez względu na to, czy czynność tę wykonał jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy, czy też wielokrotnie. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przypadku zamiaru sprzedaży majątku prywatnego.
Majątek ten nabywany był na własne potrzeby, a nie z przeznaczeniem do działalności handlowej, a zatem jego sprzedaż zarówno w całości, jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania za podatnika VAT. Sąd zaznaczył, że zwłaszcza w przypadku działalności gospodarczej w zakresie handlu, zamiar częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży. Nie można pominąć, że pod pojęciem „handel” mieści się nabywanie towarów w sposób zorganizowany w celu ich odsprzedaży, czyli nabycie.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy.
Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Jednakże samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu nie jest wystarczającą przesłanką, aby daną czynność opodatkować podatkiem od towarów i usług. Istotnym jest, aby podmiot działał w charakterze podatnika, a więc osoby prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza - na mocy ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.
Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Ponadto, podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności.
W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
W oparciu o przedstawiony stan prawny stwierdzić należy, że jeśli określony podmiot dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Podkreślić także należy, iż w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy zbywca gruntu w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi bowiem wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. U. UE L 347.1 ze zm. – (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż przyjęcie, że dany podmiot sprzedając działki działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tego podmiotu w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jego czynności przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze).
Przy czym na tego rodzaju aktywność handlową wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu pojedynczych z tych okoliczności (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 2 grudnia 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1538/11). Z opisu sprawy wynika, iż od 2003 r. Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne sukcesywnie je powiększając. W latach: 2003 nabył on 5,80 ha, 2005 - 12,14 ha, 2006 - 4,70 ha, 2007 - 7,20 ha, 2009 - 2,00 ha do wielkości ok. 33 ha w 2011 r., kiedy to dokonał zakupu działki nr 582 o pow. 0,82 ha.
Zainteresowany jest rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 19 ustawy, płaci podatek rolny, nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Działka nr 582 w chwili nabycia miała status wg ewidencji gruntów - gruntu rolnego. I tak też jest do dnia dzisiejszego. Sposób użytkowania działki również do tej pory ma charakter typowo rolniczy. Dla ww. działki brak jest w chwili obecnej, jak i wcześniej, planu przestrzennego zagospodarowania. Powyższy grunt został zakupiony w celach rolniczych.
Dynamicznie zmieniająca się sytuacja w rolnictwie (brak siły roboczej, pełna mechanizacja i agregacja prac), skłoniła Wnioskodawcę do decyzji sprzedaży małej działki z perspektywą zakupu gruntów o zdecydowanie większej powierzchni. Zainteresowany zamierza rozpocząć budowę domu, a to pociąga za sobą konieczność szukania dodatkowego źródła finansowania. Obecnie mieszka on z rodziną w lokalu służbowym. Powyższe argumenty zdecydowały, że pod koniec 2011 r. Wnioskodawca dokonał podziału działki 582 na pięć mniejszych działek.
W grudniu 2011 r. otrzymał on decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania dla czterech nowo powstałych działek o nr 582/3, 582/4, 582/5, 582/6. Pomimo podziału, działki nie są uzbrojone a grunt wciąż użytkowany jest rolniczo. Grunt działki nr 582 przed podziałem był wykorzystywany tylko do działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Na działce tej były uprawiane ziemniaki i zboża. Także po podziale działki nr 582 na mniejsze, w dalszym ciągu cały grunt był i jest wykorzystywany rolniczo, w rozumieniu ustawy.
W roku bieżącym zgodnie z wnioskiem na 2012 r. z dnia 15 maja 2012 r. złożonym do ARiMR (symbol formularza W1/01), Zainteresowany uprawiał i zbierał ziemniaki. Od momentu nabycia pola do dnia dzisiejszego działka nr 582 oraz działki powstałe po jej podziale nie były i nie są udostępniane innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy itp. Wnioskodawca, jako właściciel wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania dla czterech nowo powstałych działek. Grunty nabył w celu użytkowania osobiście, dlatego nie ponosił żadnych nakładów w celu przygotowania gruntu do sprzedaży. Zainteresowany nigdy wcześniej nie sprzedawał żadnych gruntów wchodzących w skład gospodarstwa.
Przedmiotem sprzedaży mają być działki posiadające wg ewidencji gruntów na dzień zawarcia umowy status nieruchomości rolnej. Klasyfikacja działek w momencie sprzedaży będzie następująca: wg decyzji Wójta Gminy X dotyczącej podatku rolnego wszystkie działki to działki rolne, wg wypisu z rejestru gruntów z dnia 27 czerwca 2012 r. wydanego przez Starostwo Powiatowe w Y działki stanowią grunty orne. Wnioskodawca nie uzbrajał terenu, nie ogradzał pola (ogrodzenie przeszkadzałoby mu w pracach polowych), ani nie zamieszczał ogłoszeń o sprzedaży. Innych tym podobnych kosztów również nie poniósł.
Nie ma pojęcia jak będzie odbywać się zbycie nowo powstałych działek, nie ma doświadczenia w tym względzie. Nigdy nie sprzedawał do tej pory pola, więc nie wie, kto się ewentualnie może zgłosić z zamiarem nabycia. W chwili obecnej nie jest w stanie tego określić i nie planował tego. Przedstawione okoliczności faktyczne sprawy w żadnym zakresie nie wskazują, że aktywność Zainteresowanego w przedmiocie zbycia działek będzie porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
Wnioskodawca nie podejmował dotychczas działań marketingowych w celu dokonania sprzedaży gruntów, jedynie dokonał ich podziału oraz wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania dla czterech nowo powstałych działek. Z opisu sprawy nie wynika zatem, aby Zainteresowany miał zamiar podjąć działania marketingowe wykraczające poza zakres działań zwyczajowo czynionych celem sprzedaży nieruchomości. Za takie nie można będzie uznać podziału nieruchomości na mniejsze działki oraz wystąpienia dla nich o warunki zabudowy. Wnioskodawca nie ponosił również nakładów w celu uatrakcyjnienia działek, tj. nie ogradzał i nie uzbrajał działek.
Ponadto Zainteresowany nie dokonywał wcześniej, tj. przed planowaną sprzedażą działek będących przedmiotem pytania, sprzedaży innych nieruchomości. Wobec powyższego uznać należy, że zbycie przez Wnioskodawcę działek powstałych w wyniku podziału nieruchomości, nie będzie stanowić działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia przedmiotowych nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).
Zatem w przedmiotowej sprawie brak będzie przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy przedmiotowych działek Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług.
W rozpatrywanej sprawie sprzedaż działek będzie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym, Zainteresowany będzie korzystać z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Wobec powyższego, sprzedaż przez Wnioskodawcę działek nie będzie stanowiła działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W konsekwencji, Zainteresowany sprzedając działki powstałe po podziale działki nr 582, nie powinien opodatkowywać tych transakcji podatkiem VAT. Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe, jednak z uwagi na zastosowanie innej argumentacji niż przez niego wskazana. W związku z rozstrzygnięciem kwestii opodatkowania sprzedaży działek, dalsza część pytania „(…) a jeśli tak to czy powinna zostać wystawiona faktura VAT jeśli nie prowadzi on działalności gospodarczej?” – stała się bezprzedmiotowa. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.