INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 25 października 2012 r. (data wpływu 26 października 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu rat leasingowych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26 października 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu rat leasingowych.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka X zawarła dwie umowy leasingu ze Spółką Y (dalej Leasingodawca), dotyczące leasingu operacyjnego pojazdów samochodowych. Umowy leasingowe zostały zawarte dnia 7 maja 2010 r., każda na okres 35 miesięcy. Spółka X odliczała w całości podatek od towarów i usług z faktur dokumentujących raty leasingowe. Na podstawie art. 6 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz.
U. Nr 247, poz. 1652), Spółka X zarejestrowała do dnia 31 stycznia 2011 r. umowy leasingu operacyjnego pojazdów samochodowych zawartych z Leasingodawcą w urzędzie skarbowym, przez co nabyła prawo do dalszego pełnego odliczania podatku od towarów i usług z faktur, dotyczących rat leasingowych. Wnioskodawca zamierza - za zgodą Leasingodawcy - zawrzeć umowę ze Spółką X o przejęciu praw i obowiązków (cesja) wynikających z tych umów leasingu operacyjnego. Umowa cesji będzie miała charakter trójstronny. W umowie strony zamierzają zapisać, że od dnia zawarcia umowy o przejęciu praw i obowiązków (cesja) okres trwania obu umów leasingu wyniesie 24 miesiące.
Natomiast Zainteresowany będzie zobowiązany do spłaty reszty wierzytelności na rzecz Leasingodawcy wynikającej z umów leasingu operacyjnego, które wcześniej były zawarte ze Spółką X. Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Dopuszczalna masa całkowita samochodów, o których mowa w opisie sprawy, nie przekracza 3,5 tony. Samochody te mają dopuszczalną masę całkowitą mniejszą aniżeli 3,5 tony. Przedmiotowe samochody będą służyły Wnioskodawcy do wykonywania wyłącznie czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Samochody, spełniają warunki określone w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz transporcie drogowym. Samochody te były badane w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów i zostały wydane zaświadczenia potwierdzające spełnienie warunków o jakich mowa w powyższej ustawie. Dowody rejestracyjne posiadają odpowiednie adnotacje o spełnieniu tych wymagań. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy Zainteresowany będzie miał prawo w tym przypadku jako leasingobiorca, od momentu dokonania cesji ww. umów do dalszego pełnego odliczenia podatku od towarów i usług z faktur za raty leasingowe, czy też będzie miał on ograniczone prawo do odliczenia podatku VAT, gdyż cesja tych umów stanowi zmianę umowy, o której mowa w art. 6 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652, dalej Ustawa)?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 3 ust. 6 ustawy, „w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6000 zł”.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy, m.in. przepisu art. 3 ust. 6 nie stosuje się do pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, w stosunku do których przysługiwało podatnikowi, na dzień poprzedzający dzień wejścia w życie niniejszej ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z takiej umowy i do których nie miał zastosowania art. 86 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1. Przepis ust. 1 ma zastosowanie: w odniesieniu do umowy zawartej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, bez uwzględniania zmian tej umowy po wejściu w życie niniejszej ustawy, oraz pod warunkiem, że umowa została zarejestrowana we właściwym urzędzie skarbowym do dnia 31 stycznia 2011 r. W wyniku dokonania w przyszłości cesji umów leasingu operacyjnego nie ulegną one rozwiązaniu ani wygaśnięciu.
Zainteresowany stoi na stanowisku, że w sytuacji dokonania cesji tych umów, w stosunku do których został spełniony warunek ich rejestracji we właściwym urzędzie skarbowym, nowo korzystający podmiot (w tym przypadku Wnioskodawca) będzie miał prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego od towarów i usług z faktur dokumentujących raty leasingowe. W ocenie Zainteresowanego, w wyniku przeniesienia praw i obowiązków nie zachodzi bowiem zwiększenie praw nabytych, tj. nie zwiększa się np. wartość przedmiotu tych umów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Stosownie do dyspozycji art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, nie mając bezwarunkowego charakteru, przysługuje wyłącznie podatnikowi podatku od towarów i usług, występującemu w takim charakterze, przy czym podatek naliczony winien dotyczyć zakupów towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych.
Odliczyć zatem można podatek naliczony, który związany jest z transakcjami opodatkowanymi, realizowanymi przez podatnika.
W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. W myśl art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18. Kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z nabyciem oraz wykorzystywaniem określonych kategorii samochodów, regulują przepisy art. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym (Dz.
U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.) – zwanej dalej ustawą nowelizującą.
Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2013 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2. Z kolei ust. 2 tegoż artykułu stanowi, iż przepis ust. 1 nie dotyczy: pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van; pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków; pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków; pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu; pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy; pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie; przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest: odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.
Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 ustawy nowelizującej, stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań (art. 3 ust. 3 ustawy nowelizującej).
W przypadku, gdy w pojeździe, dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym dokonał jego odliczenia (art. 3 ust. 4 ustawy nowelizującej).
Zgodnie z treścią art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.
Natomiast art. 6 ust. 1 ustawy nowelizującej stwierdza, że przepisu art. 3 ust. 6 oraz art. 5 nie stosuje się do pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, w stosunku do których przysługiwało podatnikowi, na dzień poprzedzający dzień wejścia w życie niniejszej ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z takiej umowy i do których nie miał zastosowania art. 86 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1. W myśl art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej, przepis ust. 1 ma zastosowanie: w odniesieniu do umowy zawartej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, bez uwzględniania zmian tej umowy po wejściu w życie niniejszej ustawy, oraz pod warunkiem że umowa została zarejestrowana we właściwym urzędzie skarbowym do dnia 31 stycznia 2011 r. Zatem, przepis art. 6 ust. 1 ustawy nowelizującej ma zastosowanie w odniesieniu do umowy zawartej przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, bez uwzględnienia zmian tej umowy po wejściu w życie tej ustawy oraz pod warunkiem, że umowa została zarejestrowana we właściwym urzędzie skarbowym do dnia 31 stycznia 2011 r. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza - za zgodą Leasingodawcy - zawrzeć umowę ze Spółką X o przejęciu praw i obowiązków (cesja) wynikających z umów leasingu operacyjnego.
Umowa cesji będzie miała charakter trójstronny. Spółka X zawarła dwie umowy leasingu ze Spółką Y, dotyczące leasingu operacyjnego pojazdów samochodowych. Umowy leasingowe zostały zawarte dnia 7 maja 2010 r., każda na okres 35 miesięcy. Spółka X odliczała w całości podatek od towarów i usług z faktur dokumentujących raty leasingowe. Na podstawie art. 6 ustawy nowelizującej, Spółka X zarejestrowała do dnia 31 stycznia 2011 r. umowy leasingu operacyjnego pojazdów samochodowych zawartych z Leasingodawcą w urzędzie skarbowym, przez co nabyła prawo do dalszego pełnego odliczania podatku od towarów i usług z faktur, dotyczących rat leasingowych.
W umowie strony zamierzają zapisać, że od dnia zawarcia umowy o przejęciu praw i obowiązków (cesja) okres trwania obu umów leasingu wyniesie 24 miesiące. Natomiast Zainteresowany będzie zobowiązany do spłaty reszty wierzytelności na rzecz Leasingodawcy wynikającej z umów leasingu operacyjnego, które wcześniej były zawarte ze Spółką X. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Samochody te mają dopuszczalną masę całkowitą mniejszą aniżeli 3,5 tony. Przedmiotowe samochody będą służyły Zainteresowanemu do wykonywania wyłącznie czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Samochody spełniają warunki określone w art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej.
Samochody te były badane w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów i zostały wydane zaświadczenia potwierdzające spełnienie warunków o jakich mowa w powyższej ustawie. Dowody rejestracyjne posiadają odpowiednie adnotacje o spełnieniu tych wymagań. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy będzie miał on prawo w tym przypadku jako leasingobiorca, od momentu dokonania cesji ww. umów do dalszego pełnego odliczenia podatku od towarów i usług z faktur za raty leasingowe, czy też będzie miał ograniczone prawo do odliczenia podatku VAT, gdyż cesja tych umów stanowi zmianę umowy, o której mowa w art. 6 ustawy nowelizującej. Tut.
Organ zaznacza, iż w przedmiotowej sprawie Zainteresowany nie będzie związany prawem obowiązującym poprzedniego leasingobiorcę w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż Wnioskodawca zawierając umowy – zawrze nowe umowy leasingu operacyjnego jako nowy podatnik. Prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z nabycia samochodów poprzez cesję umów leasingu operacyjnego nie będzie także związane z prawem poprzedniego właściciela samochodów w związku z rejestracją umów leasingu w urzędzie skarbowym.
Prawo Zainteresowanego do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wynika bowiem z faktu, iż nabyte samochody w drodze cesji umów leasingu spełniają, jak wynika z opisu sprawy, warunki określone w art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej a nie jak wskazuje Wnioskodawca, że w sytuacji dokonania cesji tych umów, w stosunku do których został spełniony warunek ich rejestracji we właściwym urzędzie skarbowym, nowo korzystający podmiot (w tym przypadku Zainteresowany) będzie miał prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego od towarów i usług z faktur dokumentujących raty leasingowe.
Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz odnosząc się do przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że w przypadku zawarcia planowanych umów leasingu operacyjnego na przedmiotowe samochody, które jak poinformował Wnioskodawca spełniają warunki określone w art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej oraz posiadają zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym i które będą służyły do wykonywaniu czynności opodatkowanych, Zainteresowanemu będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od rat leasingowych na przedmiotowe samochody.
Reasumując, w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca będzie miał prawo jako leasingobiorca, od momentu dokonania cesji ww. umów, do dalszego pełnego odliczenia podatku od towarów i usług z faktur za raty leasingowe. Zatem stanowisko Zainteresowanego należy uznać za prawidłowe, jednak na podstawie innego uzasadnienia niż wskazane przez niego. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Tut. Organ dodatkowo informuje, iż na podstawie art. 10 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej (Dz.
U. z 2012 r., poz. 1456), w ustawie z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.), od dnia 1 stycznia 2013 r., wprowadza się następujące zmiany: użyte w art. 3 w ust. 1, w art. 4, w art. 5 oraz w art. 7 wyrazy „31 grudnia 2012 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia 2013 r.”; w art. 9 w pkt 2 wyrazy „1 stycznia 2013 r.” zastępuje się wyrazami „1 stycznia 2014 r.”. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.