Interpretacja indywidualna z 30 kwietnia 2014 r., ILPP4/443-52/14-3/EWW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.

Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki cywilnej przedstawione we wniosku z dnia 3 lutego 2014 r. (data wpływu 7 lutego 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 28 kwietnia 2014 r. (data wpływu 30 kwietnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia miejsca świadczenia (opodatkowania) usługi świadczonej przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta niemieckiego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE W dniu 7 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia miejsca świadczenia (opodatkowania) usługi świadczonej przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta niemieckiego. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 28 kwietnia 2014 r. (data wpływu 30 kwietnia 2014 r.) o doprecyzowanie adresu do przesłania interpretacji indywidualnej. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. W 2011 r. Wnioskodawca zawarł umowę ze spółką kapitałową „B” z siedzibą w Z. na terytorium Niemiec, utworzoną i działającą zgodnie z prawem Republiki Federalnej Niemiec.

Zarówno Zainteresowany jak i Spółka „B” byli i są nadal czynnymi podatnikami podatku od wartości dodanej. Głównym przedmiotem działalności spółki „B” jest sprzedaż energii cieplnej ze źródeł odnawialnych (biometanu pozyskiwanego z beztlenowej fermanetacji biomasy) na obszarze miasta i gminy Z. w Niemczech. W związku z prowadzoną działalnością spółka „B” zawarła z polskimi rolnikami umowy na produkcję substratów do produkcji biomasy, tj. kukurydzy oraz żyta. Umowa zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a „B” dotyczy żniw i logistyki.

Przedmiotem zawartej umowy było wykonanie przez Zainteresowanego na rzecz spółki „B” usługi polegającej na: Zbiory dotyczy kukurydzy na kiszonkę i żyta mieszańcowego G(…): ścięcie i załadowanie na polu (pola znajdowały się na terytorium Polski, do których spółka „B” nie posiada żadnych uprawnień, właścicielami pól są polscy rolnicy, od których spółka „B” kupiła kukurydzę oraz żyto „na pniu”); transport do silosów z ważeniem (silosy znajdowały się na terytorium Polski, do których „B” nie posiada jakichkolwiek uprawnień za wyjątkiem uprawnień wynikających z zawartych umów najmu i Niemiec); wyładowanie, składowanie i uszczelnienie w silosach na terytorium Polski i Niemiec; przechowywanie wraz z zakryciem silosów dwoma warstwami folii jak również zabezpieczeniem folii, np. starymi oponami lub zgodnie z sugestiami spółki „B”; ubicie substratu w rękawach do zakiszania.

Prace dodatkowe (dotyczy kukurydzy na kiszonkę i żyta mieszańcowego G(…)) zgodnie z wymaganiami: pozostały transport samochodami ciężarowymi; pozostały transport transportowcami; usunięcie szkód na silosach i urządzeniach zgodnie z wymaganiami; godzina pracy ładowarki/ładowarki teleskopowej; odśnieżanie; utrzymanie dróg.

W ramach zawartej umowy, w 2012 r. Spółka wykonała na rzecz spółki „B” usługę składającą się z następujących czynności: koszenie kukurydzy i żyta; pocięcie i zgniecenie masy zielonej na substrat; załadowanie substratu na przyczepy; przetransportowanie substratu z pola do silosów; ważenie substratu; przygotowanie silosów na potrzeby zasilosowania; rozładunek substratu w silosach; ubicie substratu w silosach; zasilosowanie  uszczelnienie silosów i przykrycie substratu w silosach.

Zgodnie z zawartą umową, Wnioskodawca dokonał rozliczeń ze spółką „B” za wykonaną usługę według następującej zasady: wartość sprzedanej usługi stanowiła iloczyn ilości zasilosowanego substratu (wyrażony w tonach) przez cenę jednostkową (ustaloną za tonę zasilosowanego substratu), co zostało udokumentowane wystawioną przez Zainteresowanego fakturą. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy miejscem świadczenia wyżej opisanej usługi (czyli krajem opodatkowania transakcji), jest miejsce (kraj  Niemcy), w którym podatnik będący usługobiorcą (spółka „B”) posiada siedzibę działalności gospodarczej (art. 28b ust. 1 ustawy o VAT)?

Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę specyfikę oraz złożoność wyżej opisanej usługi i sposób rozliczania się między spółkami z tytułu jej wykonania, należy ją opodatkować zgodnie z miejscem siedziby spółki „B”, czyli w Niemczech. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.

Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy  przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy  przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Definicja świadczenia usług ma zatem charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem VAT transakcji wykonywanych przez podatnika w ramach działalności gospodarczej.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki: w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia, świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie). Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem VAT.

Aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacona kwota stanowi rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zawarł umowę ze spółką kapitałową z siedzibą w Niemczech (dalej: kontrahent niemiecki), której głównym przedmiotem działalności jest sprzedaż energii cieplnej ze źródeł odnawialnych (biometanu pozyskiwanego z beztlenowej fermanetacji biomasy) na obszarze miasta i gminy Z. w Niemczech. W związku z prowadzaną działalnością kontrahent niemiecki zawarł z polskimi rolnikami umowy na produkcję substratów do produkcji biomasy, tj. kukurydzy oraz żyta.

W ramach zawartej umowy, w 2012 r. Spółka wykonała na rzecz kontrahenta niemieckiego usługę składającą się z następujących czynności: koszenie kukurydzy i żyta; pocięcie i zgniecenie masy zielonej na substrat; załadowanie substratu na przyczepy; przetransportowanie substratu z pola do silosów; ważenie substratu; przygotowanie silosów na potrzeby zasilosowania; rozładunek substratu w silosach; ubicie substratu w silosach; zasilosowanie  uszczelnienie silosów i przykrycie substratu w silosach.

Zgodnie z zawartą umową, Wnioskodawca dokonał rozliczeń z kontrahentem niemieckim za wykonaną usługę według następującej zasady: wartość sprzedanej usługi stanowiła iloczyn ilości zasilosowanego substratu (wyrażony w tonach) przez cenę jednostkową (ustaloną za tonę zasilosowanego substratu), co zostało udokumentowane wystawioną przez Zainteresowanego fakturą. W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dane świadczenie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Zasady ustalania miejsca świadczenia dla różnego rodzaju usług określone zostały w przepisach art. 28a-28o ustawy. Określenie miejsca świadczenia determinuje miejsce opodatkowania danych czynności.

W art. 28a ustawy wskazano, że na potrzeby stosowania rozdziału dotyczącego miejsca świadczenia przy świadczeniu usług: ilekroć jest mowa o podatniku  rozumie się przez to: podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6, osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej; podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy  podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy o podatku od towarów i usług. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich. Z opisu sprawy wynika, że kontrahent niemiecki, na rzecz którego Wnioskodawca świadczył opisaną usługę, spełnia definicję podatnika wskazaną w art. 28a ustawy.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n. W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że usługa wykonana przez Spółkę na rzecz kontrahenta niemieckiego nie została wymieniona w żadnym przepisie określającym szczególne miejsce świadczenia usług.

Ponieważ w tym przypadku zastrzeżenia wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy nie mają zastosowania  miejsce świadczenia usługi wykonanej na rzecz kontrahenta niemieckiego powinno zostać ustalone na podstawie zasady ogólnej wyrażonej w tym przepisie. Jak poinformował Zainteresowany, usługa wykonana została przez niego na rzecz usługobiorcy posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Niemiec. Zatem miejscem świadczenia, a tym samym miejscem opodatkowania przedmiotowej usługi stosownie do treści art. 28b ust. 1 ustawy było terytorium państwa, w którym usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej, czyli Niemcy.

Tym samym ww. usługa nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.

52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.