INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2013 r. (data wpływu 16 grudnia 2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 27 lutego 2014 r. (data wpływu 4 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 16 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki.
Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 lutego 2014 r. (data wpływu 4 marca 2014 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. W dniu 20 maja 1991 r. w formie aktu notarialnego sporządzona została umowa darowizny, na mocy której A. i H. będący właścicielami nieruchomości rolnej z zabudowaniami o pow. 7 ha 67 arów i 42 metry kwadratowe - składającej się z działek nr 30 zabudowanej oraz nr 5, 6 i 11 niezabudowanych - darowali swoim wnukom udziały w działkach niezabudowanych.
Jako małoletnia wnuczka - Wnioskodawczyni - obdarowana została następującymi udziałami: udział w wysokości 1/2 części w działce nr 5 o obszarze 3 ha 2 ary 59 m2, udział w wysokości 1/5 części w działce nr 11 o powierzchni 3 ha 70 arów i 76 m2. Identyczne udziały darowane zostały wnukowi P. Z kolei wnuczce darowano udział w wysokości 3/5 w opisanej powyżej działce nr 11. Powyższe działki stanowiły grunty rolne i były wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem, tj. do produkcji rolnej. Postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 26 października 1993 r. zniesiona została współwłasność działki gruntu nr 11 o pow. 3,7076 ha i na wyłączną własność przyznano: W. działkę nr 11/3 (pow.
2,1960 ha), P. działkę nr 11/1 (pow. 0,7558 ha), L. działkę nr 11/2 (pow. 0,7558 ha). Wniosek o interpretację związany jest z działką nr 5. Uchwałą Rady Miejskiej w dniu 16 grudnia 1996 r. zatwierdzony został plan przestrzennego zagospodarowania, w którym to planie działka nr 5 AM-18 ujęta została jako teren zespołu zabudowy o przewadze funkcji mieszkaniowej. W dniu 21 listopada 2001 r. Burmistrz Miasta i Gminy wydał postanowienie, w którym zaopiniował pozytywnie proponowany podział nieruchomości, tj. działki nr 5 AM-18 będącej współwłasnością Zainteresowanej i P. Postanowienie wydane zostało na ich wspólny wniosek.
Z kolei decyzją Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 15 kwietnia 2002 r. zatwierdzony został projekt podziału nieruchomości położonej w obrębie miasta, wg ewidencji gruntów oznaczonej jako działka nr 5/2 AM-18 o pow. 29410 m2 stanowiącej współwłasność Wnioskodawczyni - 1/2 oraz P. udz. - 1/2. Zgodnie z powyższą decyzją działka 5/2 podzielona została na następujące działki: nr 5/3 o pow. 959 m2, nr 5/4 o pow. 884 m2, nr 5/5 o pow. 883 m2, nr 5/6 o pow. 883 m2, nr 5/7 o pow. 884 m2, nr 5/8 o pow. 971 m2, nr 5/9 o pow. 1192 m2, nr 5/10 o pow. 947 m2, nr 5/11 o pow. 878 m2, nr 5/12 o pow. 880 m2, nr 5/13 o pow. 882 m2, nr 5/14 o pow. 883 m2, nr 5/15 o pow. 970 m2, nr 5/16 o pow.
941 m2, nr 5/17 o pow. 834 m2, nr 5/18 o pow. 834 m2, nr 5/19 o pow. 834 m2, nr 5/20 o pow. 834 m2, nr 5/21 o pow. 834 m2, nr 5/22 o pow. 870 m2, nr 5/23 o pow. 914 m2, nr 5/24 o pow. 874 m2, nr 5/25 o pow. 876 m2, nr 5/26 o pow. 877 m2, nr 5/27 o pow. 879 m2, nr 5/28 o pow. 978 m2, nr 5/29 o pow. 1436 m2, nr 5/30 o pow. 2307 m2, nr 5/31 o pow. 2192 m2. Podziału dokonano celem wydzielenia działek budowlanych oraz dróg. Powyższą decyzją działki nr 5/9, 5/29, 5/30 i 5/31 wydzielone zostały pod drogi gminne i stanowią obecnie własności Gminy.
Następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w Ś. dnia 19 stycznia 2010 r. dokonano zniesienia współwłasności nieruchomości dla działek o numerach wskazanych powyżej, za wyjątkiem działek o nr 5/9, 5/29, 5/30 i 5/31 wydzielonych pod drogi gminne. Na wyłączną własność przyznano: część nieruchomości, tj. działki o nr 5/3, 5/4, 5/5, 5/6, 5/7, 5/8, 5/23, 5/24, 5/25, 5/26, 5/27, 5/28 o łącznej powierzchni 1,0862 ha P., część nieruchomości, tj. działki o nr 5/10, 5/11, 5/12, 5/13, 5/14, 5/15, 5/16, 5/17, 5/18, 5/19, 5/20, 5/21 o łącznej powierzchni 1,1421 ha Zainteresowanej. Powyższe działki są działkami niezabudowanymi, położonymi w obrębie miasta. W dniu 27 listopada 2013 r. działka nr 5/12 o pow.
880 m2 została sprzedana, co dokumentuje akt notarialny. W najbliższej przyszłości sprzedane zostaną dwie działki o nr 5/10 i 5/11 dla jednego nabywcy. W związku ze sprzedażą działki nie były podejmowane działania marketingowe (reklama, ogłoszenia w prasie itp.), nie są też one podejmowane w związku z ewentualną sprzedażą innych działek. Podkreślenia wymaga fakt, że w momencie nabycia działek, a właściwie podzielonej działki nr 5, nie można stwierdzić, że została ona nabyta w celu dalszej odsprzedaży. Otrzymana w drodze darowizny nieruchomość rolna (grunt) nie straciła swojego przeznaczenia wskutek inicjatywy Wnioskodawczyni.
Podział działki nastąpił wskutek uchwalonego planu zagospodarowania przestrzennego. Przez cały czas opłacany był (i jest dalej) z tego tytułu podatek rolny. W ewidencji rejestru gruntów działki nr 5/3 do 5/28 oznaczone są jako grunty orne. Nie są też przeznaczone do prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, ani wydzierżawiane. Będące w posiadaniu działki nie były i nie są uzbrojone, nie ma doprowadzonej sieci kanalizacyjnej, wodnej czy prądu. Zainteresowana nie dokonywała żadnych innych nakładów w celu przygotowania działki do sprzedaży. Wnioskodawczyni nie prowadzi żadnej pozarolniczej działalności gospodarczej, nie posiada statusu czynnego podatnika podatku od towarów i usług.
W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowana wskazała, że: Nie dokonywała dostawy produktów rolnych i nie świadczyła usług rolniczych, a produkty rolne pochodzące z własnej działalności rolniczej przeznaczała na własne potrzeby. Natomiast w rozumieniu przepisów ustawy dla celów ubezpieczenia społecznego w KRUS, spełniając definicję rolnika i nie mając innego tytułu do ubezpieczenia, podlegała ubezpieczeniom społecznym w KRUS-ie. Obecnie nie podlega ubezpieczeniom w KRUS, z uwagi na zatrudnienie w ramach stosunku pracy. Nie była ani nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT.
Działka była wykorzystywana do działalności rolniczej, dokonywano z niej zbioru płodów rolnych, ale przeznaczano je na potrzeby własne. Działka nie była udostępniana odpłatnie innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy, użyczenia itp. Nie poniosła żadnych nakładów w celu przygotowania działki do sprzedaży, a w szczególności takich jak np.: uzbrojenie terenu, ogrodzenie, wystąpienie o warunki zabudowy. Nie zamieszczała żadnych ogłoszeń. Wnioskodawczyni dokonywała sprzedaży innych gruntów. W dniu 24 maja 2000 r. wraz ze współwłaścicielem dokonała sprzedaży gruntu o pow. 849 m2 dla Gminy na poszerzenie istniejącej drogi gminnej (na cel publiczny) jako grunt rolny.
W dniu 30 stycznia 2014 r. sprzedała działkę 5/10 i 5/11 jednemu nabywcy o łącznej powierzchni 1825 m2. Obecnie nie planuje sprzedaży dalszych działek. Natomiast w długiej perspektywie czasowej trudno określić, czy sytuacja materialna zmusi ją, bądź nie, do sprzedaży kolejnych działek. Środki uzyskane ze sprzedaży działek wydatkowane zostały na potrzeby osobiste, m.in. zakup i wyposażenie mieszkania. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy w opisanym stanie faktycznym sprzedaż działki nr 5/12 obliguje Zainteresowaną do zapłaty podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż działki 5/12 nie rodzi obowiązku w podatku VAT.
Wynika to zarówno z przepisów powołanej ustawy o podatku od towarów i usług oraz z obowiązującej Polskę Dyrektywy 2006/112/WE. Treść przepisów krajowych i wspólnotowych wskazuje jasno, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: dana czynność musi być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz dana czynność musi być wykonana przez podmiot będący podatnikiem, który w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT jest osobą prawną, jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej wykonującą działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W tym celu w art. 15 ust. 2 powoływanej ustawy o podatku VAT zdefiniowane zostało pojęcie działalności gospodarczej, które w nowym brzmieniu od kwietnia 2013 r., za działalność gospodarczą uważa wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność ta obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Wyłączono zatem z pojęcia podatnika każdego, kto dokonuje określonych transakcji w sposób okazjonalny.
Przytoczone powyżej przepisy uzależniają posiadanie statusu podatnika w podatku VAT od wykonywania czynności opodatkowanej, ale wykonywanej wyłącznie w ramach działalności gospodarczej. Przedmiotowa działka należała do majątku osobistego, została nabyta w drodze darowizny, nie istniał żaden związek z działalnością gospodarczą, tym bardziej nie był odliczony podatek naliczony przy jej nabyciu. Zatem dostawa takiej działki nie podlega podatkowi VAT.
Za właściwe w tej sprawie należy uznać stanowisko Trybunału Sprawiedliwości UE wyrażone w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10: „Sprzedaż działek służących poprzednio w działalności rolniczej, a teraz przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez podatku VAT), należy uznać za niepodlegające podatkowi VAT, ponieważ sprzedaż tych działek jest to transakcja stanowiąca czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności”. Odnosząc się do tak wyrażonego stanowiska ETS stwierdzić można, że przypadek Wnioskodawczyni jest analogiczny.
Zainteresowana nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na handlu działkami, nie podejmuje żadnych działań marketingowych i nie ponosi wydatków mających na celu wypromowanie działek. Wnioskodawczyni podkreśla, że nie podejmowała i nie podejmuje działań w zakresie obrotu nieruchomościami z zaangażowaniem środków właściwych dla producentów, handlowców czy usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 uVAT. Brak profesjonalnych działań ze strony Zainteresowanej w zakresie obrotu nieruchomościami stanowi przesłankę niepozwalającą na uznanie takiej transakcji sprzedaży za działalność gospodarczą, a w konsekwencji do przyznania statusu podatnika VAT z tegoż tytułu.
Sprzedaż działki 5/12 dotyczyła wyłącznie sprzedaży części majątku prywatnego w ramach zarządu własnym majątkiem, jako element wykonywania prawa własności. Uzyskane ze sprzedaży środki przeznaczone zostaną na zaspokojenie potrzeb życiowych, w tym na zakup lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej. W kontekście powyższego należy stwierdzić, że nadrzędnym kryterium dla opodatkowania sprzedaży w tym przypadku nieruchomości gruntowej jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został nabyty na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności handlowej.
Niewątpliwie nabyta w drodze darowizny działka nr 5 nie była przeznaczona do działalności handlowej, ale na potrzeby własne. Oznacza to, że nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej.
Dokonywanie określonych czynności sporadycznie, poza działalnością gospodarczą, także nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności, tj. dostawy działki 5/12. Zdaniem Wnioskodawczyni, planowana sprzedaż wspomnianych wcześniej działek również nie będzie rodziła obowiązku w podatku od towarów i usług. Trudno w tej chwili przewidzieć los pozostałych działek, być może zostaną również sprzedane w takich samych okolicznościach faktycznych i prawnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) - zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy - przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Z uwagi na powyższe uregulowania, sprzedaż gruntu jest dostawą towarów.
Jednakże samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu nie jest wystarczającą przesłanką, aby daną czynność opodatkować podatkiem od towarów i usług. Istotnym jest, aby podmiot działał w charakterze podatnika, a więc osoby prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy - podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy - działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej.
Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. W podobny sposób kwestię tą rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.
W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu Wnioskodawczyni w celu dokonania sprzedaży gruntu podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - Dz.U. UE L 347.1 ze zm. - (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Przy spełnieniu powyższych warunków nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Z opisu sprawy wynika, że w dniu 20 maja 1991 r. w formie aktu notarialnego sporządzona została umowa darowizny, na mocy której A. i H. będący właścicielami nieruchomości rolnej z zabudowaniami o pow.
7 ha 67 arów i 42 m2 składającej się z działek nr 30 zabudowanej oraz nr 5, 6 i 11 niezabudowanych, - darowali swoim wnukom udziały w działkach niezabudowanych. Jako małoletnia wnuczka - Wnioskodawczyni - obdarowana została następującymi udziałami: udział w wysokości 1/2 części w działce nr 5 o obszarze 3 ha 2 ary 59 m2, udział w wysokości 1/5 części w działce nr 11 o powierzchni 3 ha 70 arów i 76 m2. Uchwałą Rady Miejskiej w dniu 16 grudnia 1996 r. zatwierdzony został plan przestrzennego zagospodarowania, w którym to planie działka nr 5 AM-18 ujęta została jako teren zespołu zabudowy o przewadze funkcji mieszkaniowej.
W dniu 21 listopada 2001 r. Burmistrz Miasta i Gminy wydał postanowienie, w którym zaopiniował pozytywnie proponowany podział nieruchomości, tj. działki nr 5 AM-18 będącej współwłasnością Zainteresowanej i P. Postanowienie wydane zostało na ich wspólny wniosek. Z kolei decyzją Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 15 kwietnia 2002 r. zatwierdzony został projekt podziału nieruchomości położonej w obrębie miasta K., wg ewidencji gruntów oznaczonej jako działka nr 5/2 AM-18 o pow. 29410 m2 stanowiącej współwłasność Wnioskodawczyni - 1/2 oraz P. udz. - 1/2. Zgodnie z powyższą decyzją, działka 5/2 podzielona została na następujące działki: nr 5/3 o pow. 959 m2, nr 5/4 o pow. 884 m2, nr 5/5 o pow.
883 m2, nr 5/6 o pow. 883 m2, nr 5/7 o pow. 884 m2, nr 5/8 o pow. 971 m2, nr 5/9 o pow. 1192 m2, nr 5/10 o pow. 947 m2, nr 5/11 o pow. 878 m2, nr 5/12 o pow. 880 m2, nr 5/13 o pow. 882 m2, nr 5/14 o pow. 883 m2, nr 5/15 o pow. 970 m2, nr 5/16 o pow. 941 m2, nr 5/17 o pow. 834 m2, nr 5/18 o pow. 834 m2, nr 5/19 o pow. 834 m2, nr 5/20 o pow. 834 m2, nr 5/21 o pow. 834 m2, nr 5/22 o pow. 870 m2, nr 5/23 o pow. 914 m2, nr 5/24 o pow. 874 m2, nr 5/25 o pow. 876 m2, nr 5/26 o pow. 877 m2, nr 5/27 o pow. 879 m2, nr 5/28 o pow. 978 m2, nr 5/29 o pow. 1436 m2, nr 5/30 o pow. 2307 m2, nr 5/31 o pow. 2192 m2. Podziału dokonano celem wydzielenia działek budowlanych oraz dróg.
Powyższą decyzją działki nr 5/9, 5/29, 5/30 i 5/31 wydzielone zostały pod drogi gminne i stanowią obecnie własności Gminy. Następnie postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 19 stycznia 2010 r. dokonano zniesienia współwłasności nieruchomości dla działek o numerach wskazanych powyżej, za wyjątkiem działek o nr 5/9, 5/29, 5/30 i 5/31 wydzielonych pod drogi gminne.
Na wyłączną własność przyznano: część nieruchomości, tj. działki o nr 5/3, 5/4, 5/5, 5/6, 5/7, 5/8, 5/23, 5/24, 5/25, 5/26, 5/27, 5/28 o łącznej powierzchni 1,0862 ha Piotrowi Turkiewiczowi, część nieruchomości, tj. działki o nr 5/10, 5/11, 5/12, 5/13, 5/14, 5/15, 5/16, 5/17, 5/18, 5/19, 5/20, 5/21 o łącznej powierzchni 1,1421 ha Zainteresowanej. Powyższe działki są działkami niezabudowanymi, położonymi w obrębie miasta. W dniu 27 listopada 2013 r. działka nr 5/12 o pow. 880 m2 została sprzedana, co dokumentuje akt notarialny. W najbliższej przyszłości sprzedane zostaną dwie działki o nr 5/10 i 5/11 dla jednego nabywcy.
W związku ze sprzedażą działki nie były podejmowane działania marketingowe (reklama, ogłoszenia w prasie itp.), nie są też one podejmowane w związku z ewentualną sprzedażą innych działek. Podkreślenia wymaga to, że w momencie nabycia działek, a właściwie podzielonej działki nr 5, nie można stwierdzić, że została ona nabyta w celu dalszej odsprzedaży. Otrzymana w drodze darowizny nieruchomość rolna (grunt) nie straciła swojego przeznaczenia wskutek inicjatywy Wnioskodawczyni. Podział działki nastąpił wskutek uchwalonego planu zagospodarowania przestrzennego. Przez cały czas opłacany był (i jest dalej) z tego tytułu podatek rolny.
Wnioskodawczyni nie prowadzi żadnej pozarolniczej działalności gospodarczej, nie posiada statusu czynnego podatnika podatku od towarów i usług. Nie dokonywała dostawy produktów rolnych i nie świadczyła usług rolniczych, a produkty rolne pochodzące z własnej działalności rolniczej przeznaczała na własne potrzeby. Działka nie była udostępniana odpłatnie innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy, użyczenia itp. Zainteresowana nie poniosła żadnych nakładów w celu przygotowania działki do sprzedaży, a w szczególności takich jak np.: uzbrojenie terenu, ogrodzenie, wystąpienie o warunki zabudowy. Wnioskodawczyni nie zamieszczała żadnych ogłoszeń.
Zainteresowana dokonywała sprzedaży innych gruntów. W dniu 24 maja 2000 r. wraz ze współwłaścicielem dokonała sprzedaży gruntu o pow. 849 m2 dla Gminy na poszerzenie istniejącej drogi gminnej (na cel publiczny) jako grunt rolny. W dniu 30 stycznia 2014 r. sprzedała działkę 5/10 i 5/11 jednemu nabywcy o łącznej powierzchni 1825 m2. Obecnie nie planuje sprzedaży dalszych działek. Natomiast w długiej perspektywie czasowej trudno określić, czy sytuacja materialna zmusi ją, bądź nie, do sprzedaży kolejnych działek. Środki uzyskane ze sprzedaży działek wydatkowane zostały na potrzeby osobiste, m.in. zakup i wyposażenie mieszkania.
Pytanie
Wnioskodawczyni dotyczy ustalenia, czy sprzedaż działki nr 5/12 obliguje ją do zapłaty podatku od towarów i usług. W ocenie tut. Organu, z przedstawionego stanu sprawy nie wynika taka aktywność Zainteresowanej, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W niniejszej sprawie Wnioskodawczyni co prawda wspólnie z współwłaścicielem dokonała podziału nieruchomości, jednak zdaniem tut.
Organu, nie podjęła ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami (np.: nabycie terenu, wystąpienie o warunki zabudowy, uzbrojenie terenu w przyłącza do sieci wodociągowej, energetycznej lub gazowej, ogrodzenie działek, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia itd.). Ponadto, należy również podkreślić, że Zainteresowana otrzymała przedmiotową nieruchomość w formie darowizny.
Zatem w niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy działki nr 5/12 Wnioskodawczyni wystąpiła w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie sprzedaż działki można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
Zainteresowana korzysta z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Reasumując, Zainteresowana dokonując sprzedaży działki nr 5/12 nie jest zobowiązana do zapłaty podatku od towarów i usług, ponieważ nie podlega ona opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.