Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawiez 22 listopada 2007 r., sygn. IP-PB3-423-148/07-2/MB

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 20.08.2007 r. (data wpływu 24.08.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalania wartości początkowej firmy - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE W dniu 24.08.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalania wartości początkowej firmy. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Do Spółki zostanie wniesiony aport w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa samodzielnie sporządzającej bilans. W wyniku tej czynności na Spółkę zostaną przeniesione również rozliczenia międzyokresowe bierne oraz rezerwy.

Wartość nominalna akcji wydanych przez Spółkę w zamian za aport zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest ustalona przy uwzględnieniu ciężaru zobowiązań funkcjonalnie związanych z wnoszonym wkładem niepieniężnym, jakie Spółka przejmie na podstawie osobnej umowy. W ten sposób wartość nominalna akcji wydanych przez Spółkę będzie niższa od wartości, która byłaby ustalona, gdyby Spółka nie przejmowała zobowiązań funkcjonalnie związanych z wnoszonym wkładem niepieniężnym. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Spółka przy ustalaniu wartości początkowej firmy winna uwzględnić przejęte rozliczenia międzyokresowe bierne oraz rezerwy?

Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie: W ocenie Spółki nie powinna ujmować przy ustalaniu wartości początkowej firmy przejętych rozliczeń międzyokresowych biernych oraz rezerw.

Na potwierdzenie powyższego stanowiska Spółka przedstawiła następujące uzasadnienie: Zgodnie z art. 16 g ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wartość początkową firmy stanowi dodatnia różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, albo nominalną wartością wydanych akcji lub udziałów w zamian za wkład niepieniężny a wartością rynkową składników majątkowych wchodzących w skład kupionego, przyjętego do odpłatnego korzystania albo wniesionego do spółki przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, odpowiednio z dnia kupna, przyjęcia do odpłatnego korzystania albo wniesienia do spółki.

Przepis art. 4a pkt 2 ww. ustawy definiuje składniki majątkowe jako aktywa w rozumieniu ustawy o rachunkowości, pomniejszone o przejęte długi funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą zbywcy, o ile długi te nie zostały uwzględnione w cenie nabycia, o której mowa w art. 16g ust. 3. Zatem w świetle powyższego dług musi spełniać dwa warunki, aby mógł być uwzględniony w składnikach majątkowych- winien być funkcjonalnie związany z prowadzoną działalnością gospodarczą zbywcy oraz nie może być uwzględniony w cenie nabycia o której mowa w art. 16g ust. 3 ustawy.

Do długów funkcjonalnie związanych z działalnością gospodarczą zbywcy nie można zaliczyć ani rezerw, ani rozliczeń międzyokresowych biernych. Rezerwy bowiem stanowią „zabezpieczenie” podatnika przed ujemnymi skutkami zobowiązań, które mogą powstać w przyszłości, bądź których termin wymagalności lub kwota nie są pewne. Zatem nie można rezerw uznać za dług. Podobnie nie można uznać za długi funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą zbywcy rozliczeń międzyokresowych biernych. Zgodnie z postanowieniami ustawy o rachunkowości jednostki dokonują rozliczeń międzyokresowych biernych w wysokości prawdopodobnych zobowiązań przypadających na bieżący okres sprawozdawczy.

Zatem rozliczenia te dotyczą zobowiązań, które mają dopiero powstać, a nie już istniejących. Uwzględniając powyższe zdaniem wnioskodawcy przy ustalaniu wartości początkowej firmy Spółka nie powinna uwzględniać ani rezerw ani rozliczeń międzyokresowych biernych.

Podobne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie w swojej decyzji z dnia 14.07.2005 r., sygnatura IS.I/3-4231/2/05, w której stwierdza: „Przy ustalaniu wartości firmy nie należy uwzględniać: rezerw na zobowiązania, które nie mieszczą się pod pojęciem długów, gdyż są jedynie szacunkiem kwot przyszłych zobowiązań i przejęcie przez spółkę wszystkich wynikających z bilansu zobowiązań zbywanego przedsiębiorstwa nie musi skutkować koniecznością ich faktycznego wykonania, rozliczeń międzyokresowych przychodów, istotnych dla potrzeb ustalania wyniku finansowego przyszłych okresów w rachunku bilansowym, bo znalazły one faktyczne odzwierciedlenie w wartości składników majątkowych (aktywów) przedsiębiorstwa wnoszonego w formie aportu do spółki (większa wartość środków pieniężnych).” W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe w pełnym zakresie.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.