INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 31.01.2008 r. (data wpływu 11.02.2008 r.) w sprawie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 11.02.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka w ramach prowadzonej działalności dokonuje zakupów towarów oraz usług od zagranicznych kontrahentów. Dokonuje importu oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Transakcje są realizowane w walucie obcej.
Zdarza się, że Spółka otrzymuje fakturę z opóźnieniem, tzn. faktura z datą wystawienia w jednym miesiącu trafia do Spółki w miesiącu następnym, już po zamknięciu okresu, którego dotyczy. Nabywane towary są sprzedawane w różnych okresach. Spółka wylicza różnice kursowe zgodnie z art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W związku z powyższym Spółka zwraca się z prośbą o udzielenie pisemnej interpretacji w sprawie dotyczącej kursów walut stosowanych do wyceny kosztów poniesionych na podstawie faktur dokumentujących import oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Zdaniem wnioskodawcy.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w cela osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu. Ogólna zasada dla określenia momentu poniesienia kosztu wyrażona jest w art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Zgodnie z tym przepisem za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Poniesienie kosztu nie jest tożsame z potrąceniem kosztu. Potrącenie kosztu reguluje art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Zdaniem Spółki do wyceny transakcji udokumentowanych fakturami wyrażonymi w walucie obcej mają zastosowanie przepisy szczególne ujęte w art. 15a, które regulują zagadnienie różnic kursowych. Z kolei art. 15a ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jest wyjaśnione, co na leży rozumieć pod pojęciem „koszt poniesiony”. Zgodnie z art. 15a ust. 7 tej ustawy, za koszt poniesiony uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), a zatem do przeliczania waluty obcej należy przyjąć kurs średni NBP z dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury a nie dzień otrzymania faktury lub ujęcia (zaksięgowania) kosztu.
Nie można ustalić wartości transakcji wyrażonej w walucie obcej w przeliczeniu na złotówki w oderwaniu od zasad ustalania różnic kursowych. W odniesieniu do różnic kursowych przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowią, że jeżeli wartość poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP będzie wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia - to powstają dodatnie różnice kursowe, a w sytuacji odwrotnej - ujemne różnice kursowe (art. 15 a ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 2 ww. ustawy).
Stanowisko Spółki jest zgodne z interpretacją Ministerstwa Finansów (pismo z dnia 08.03.2007r. znak ...... Reasumując, do przeliczenia waluty obcej należy przyjąć datę wynikającą z otrzymanej faktury albo innego dowodu, w przypadku braku faktury, według kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe w pełnym zakresie. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.