INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 11 kwietnia 2008 r. (data wpływu do tut.
Biura 17 kwietnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia momentu ujęcia w ewidencji składnika majątku - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 17 kwietnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia momentu ujęcia w ewidencji składnika majątku . W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka w ramach realizowanej inwestycji zakupiła wyeksploatowane lokomotywy celem modernizacji.
Wszystkie ponoszone nadkłady modernizacyjne odnoszone były w ciężar konta 08-środki trwałe w budowie. Po zakończeniu procesu modernizacji wykonawca na podstawie zapisu umowy został zobowiązany do uzyskania świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu pojazdu szynowego. W czerwcu 2006 r. lokomotywy uzyskały świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu pojazdu szynowego (wydane przez Urząd Transportu Kolejowego) i od tego czasu zostały skierowane do przewożenia towarów i ładunków.
Jednak w miesiącu czerwcu 2006 r. nie został sporządzony dokument OT wprowadzający lokomotywy do użytkowania ze względu na to, że wykonawca modernizacji nie wywiązał się całkowicie z umowy, gdyż występowały ciągłe usterki. Z wykonawcą został podpisany protokół odbioru (z uwagami) dopiero w miesiącu listopadzie 2007 r. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Pod jaką datą Spółka powinna wprowadzić składnik majtku do ewidencji środków trwałych, czy powinien to być czerwiec 2006 r. tj. w dacie, w której lokomotywy zostały dopuszczone do eksploatacji po uzyskaniu świadectwa dopuszczenia wydanego przez Urząd ?
Czy też powinna to być data podpisania protokołu ostatecznego z wykonawcą usługi tj. listopad 2007 r.? Zdaniem Spółki lokomotywy powinny zostać wprowadzone do ewidencji środków trwałych w miesiącu czerwcu 2006 r. po uzyskaniu świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu pojazdu szynowego. Jednak z uwagi na niesporządzenie dokumentu OT w w/w terminie i zgodnie z art. 16d ust. 2 ustawy lokomotywy zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych w miesiącu grudniu 2007 r. Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje: Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j.
Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Zgodnie z brzmieniem tego artykułu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r. kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).
Warunkiem uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu jest: istnienie pomiędzy nim a osiągnięciem przychodu związku przyczynowo – skutkowego, czyli wykazanie, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu; prawidłowe udokumentowanie poniesionego wydatku. Koszt poniesiony w celu osiągnięcia przychodów – to wydatek racjonalnie i gospodarczo uzasadniony, pozostający w związku przyczynowo-skutkowym albo gospodarczym z przychodem z danego źródła lub źródłem przychodu.
W myśl art. 16a ust. 1 cyt. ustawy, amortyzacji podlegają (…) stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyta lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania m. in. maszyny, urządzenia i środki transportu o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1 , zwane środkami trwałymi.
Ponadto zgodnie z art. 16d ust. 2 powołanej ustawy, składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego, o którym mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4. Przez „przyjęcie do używania” należy rozumieć faktyczne rozpoczęcie wykorzystywania środka trwałego do celów prowadzonej działalności gospodarczej.
Istotnym jest moment kiedy nastąpiło faktyczne oddanie środka trwałego do użytkowania, a także czy w tej dacie był kompletny i zdatny do użytku, zarówno faktycznie jak i w świetle poszczególnych przepisów prawa regulujących możliwość dopuszczenia poszczególnych składników majątku do użytkowania.
Biorąc pod uwagę wyżej powołane przepisy i treść złożonego wniosku należy uznać, że środki trwałe – lokomotywy winny być wprowadzone do ewidencji środków trwałych w momencie przekazania ich do używania (skierowania ich do przewożenia towarów i ładunków) i po uzyskaniu świadectwa dopuszczenia do eksploatacji typu pojazdu szynowego wydanego przez Urząd Transportu Kolejowego tj. w czerwcu 2006 r. Późniejsze wprowadzenie tych środków trwałych do ewidencji przez Spółkę należy traktować, jako ujawnienie środka trwałego, zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 4 ustawy.
Zgodnie z tym przepisem od ujawnionych środków trwałych nie objętych dotychczas ewidencją, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego stanu faktycznego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1Maja 10, 09-402 Płock.