INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 04 czerwca 2008r. (data wpływu 09 czerwca 2008r.), uzupełnionego pismem z dnia 26 sierpnia 2008r.
(data wpływu 29 sierpnia 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania prawidłowej stawki VAT przy sprzedaży nieruchomości - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 09 czerwca 2008r. został złożony w/w wniosek, uzupełniony pismem z dnia 26 sierpnia 2008r. (data wpływu 29 sierpnia 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania prawidłowej stawki VAT przy sprzedaży nieruchomości. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca nosi się z zamiarem dokonania sprzedaży posiadanej nieruchomości znajdującej się w xxx, na którą składa się grunt/działka budowlana oraz trwale z nią związany budynek użytkowy. Dokładna data zakończenia budowy ww. obiektu nie jest znana, jednakże jest to budynek stary (kilkudziesięcioletni) w stanie wymagającym generalnego remontu. Nieruchomość ta jest przez nas użytkowana przez okres przekraczający 5 lat. Spółka nie dokonała odliczeń podatku VAT z tytułu nabycia jak również remontu/modernizacji powyższego obiektu. W uzupełnieniu do wniosku Strona dodała, iż jest użytkownikiem wieczysty powyższej nieruchomości.
Nieruchomość ta jest zabudowana budynkiem gospodarczym, wykorzystywanym w przeszłości jako piekarnia doświadczalna, a obecnie znajduje się w stanie kwalifikującym go do rozbiórki. Budynek ten najprawdopodobniej został wzniesiony w latach 50-tych. Podatnik jest w posiadaniu dokumentacji, z której wynika, że przedmiotowy był wzniesiony co najmniej na przełomie lat 80/90 XX wieku. W związku z nabyciem prawa użytkowania wieczystego nieruchomości oraz prawa własności budynku Wnioskodawca nie miał prawa odliczenia podatku naliczonego od należnego, gdyż zbywca nie był podatnikiem podatku od towarów i usług. Po nabyciu budynku Strona nie ponosiła wydatków na jego ulepszenie.
Budynek nie był również wykorzystywany do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Budynek został wciągnięty do ewidencji środków trwałych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Jaką stawką podatku (o której mowa w ustawie o podatku od towarów i usług) będzie opodatkowana sprzedaż omawianej nieruchomości? Czy będzie to stawka zwolniona od podatku VAT? Czy może będzie to stawka podstawowa 22 % ? Zdaniem Wnioskodawcy, dokonanie dostawy nieruchomości, tj. gruntu wraz z budynkiem użytkowym (niemieszkalnym) spełnia wymogi wskazanych przepisów podatkowych i podlega zwolnieniu od podatku VAT.
Taką sprzedaż należy udokumentować fakturą VAT ze stawką „zw”, wykazać w ewidencji sprzedaży VAT, oraz w deklaracji VAT-7 za miesiąc dokonanej transakcji. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. (Dz. U. z 2004r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Definicję towaru zawiera art. 2 pkt 6 w/w ustawy, z którego wynika, że towarami są również budynki i budowle lub ich części, a także grunty.
Aby dostawa nieruchomości podlegała opodatkowaniu, musi być, w świetle obowiązujących przepisów, dokonana przez podatnika podatku od towarów i usług, wykonującego samodzielnie działalność gospodarczą. Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.
Natomiast w myśl art. 43 ust. 2 w/w ustawy za towary używane rozumie się budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat, oraz pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.
Zgodnie z art. 43 ust. 6 w/w ustawy zwolnienia od podatku dostaw towarów używanych, nie stosuje się do dostawy towarów w postaci budynków, budowli i ich części – jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik: miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków; użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.
Aby cytowany przepis art. 43 ust. 6 wyłączający zwolnienie od podatku od towarów i usług znalazł zastosowanie, wszystkie trzy wspomniane warunki muszą zostać spełnione łącznie. Nie wystąpienie jednego z nich oznacza konieczność zastosowania zwolnienia przy sprzedaży używanych budynków, budowli i ich części. Wg opisanego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w 2005r. zakupił - od osoby fizycznej - prawo użytkowania wieczystego gruntu wraz z prawem własności budynku, który został wzniesiony na przełomie lat 80/90 XX wieku – zatem minęło 5 lat od końca roku, w którym została ukończona jego budowa. Ponadto Spółka nie poniosła wydatków na jego ulepszenie.
Spółka nie miała też prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu przedmiotowej nieruchomości gruntowej i związanym z nią budynkiem. Wnioskodawca wprowadził te nieruchomości do ewidencji środków trwałych. Zatem zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy, przy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości znajdzie w sprawie zastosowanie. Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym położony jest budynek rozstrzygają przepisy art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów usług. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. W związku z powyższym, sprzedaż nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem, o którym mowa we wniosku będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług. Uwzględniając powyższe, postanowiono jak na wstępie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 w/w ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 w/w ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 w/w ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.