INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 15 stycznia 2008r.
(data wpływu 21 stycznia 2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania robót budowlano-montażowych i remontowych - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 21 stycznia 2008r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania robót budowlano-montażowych i remontowych. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest świadczenie usług budowlano-montażowych, sklasyfikowanych według Polskiej Klasyfikacji Działalności (obowiązującej do końca 2007r.) pod symbolem 45.42.Z, polegających na zakładaniu stolarki budowlanej, głównie wyrobów aluminiowo-szklanych takich jak: fasady szklano-aluminiowe, okna, drzwi, ścianki, świetliki, ogrody zimowe itp.
Spółka wykonuje na zlecenie usługi budowlano-montażowe oraz remontowe również w obiektach budownictwa mieszkaniowego, które są sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. W skład tych obiektów niejednokrotnie wchodzą oprócz lokali mieszkalnych (ponad 50% powierzchni) również lokale użytkowe takie jak garaże czy lokale handlowe, oraz części wspólne budynku t.j.: klatki schodowe, poddasza, wózkarnie, pralnie itp.
W związku z powyższym zadano następujące pytania: Jaką stawką VAT należy opodatkować sprzedaż usługi budowlano-montażowej lub remontowej wykonanej w części wspólnej budynku sklasyfikowanego wg PKOB w dziale 11-budynki mieszkalne np.: Czy wykonanie usługi montażu świetlika na dachu i remont elewacji ze względu na to, że elementy te spełniają funkcję dachu i ścian nie tylko dla lokali mieszkalnych, ale również dla lokali użytkowych należy opodatkować według stawek 7% i 22% proporcjonalnie do udziału odpowiednio: sumy powierzchni mieszkalnej do ogólnej powierzchni użytkowej budynku (7%) i sumy powierzchni lokali użytkowych do ogólnej powierzchni użytkowej budynku (22%).
Czy należy opodatkować w całości stawką 7% ze względu na charakter całego budynku, ze względu na zakwalifikowanie go do działu 11 wg PKOB?
Czy wykonywanie usług budowlano-montażowych i remontowych na klatce schodowej, która to służy jako komunikacja głównie dla celów lokali mieszkalnych (potrzeby mieszkaniowe) należy opodatkować według stawki 7%, czy należy opodatkować według dwóch stawek 7% i 22% proporcjonalnie do udziału odpowiednio: powierzchni mieszkalnej do ogólnej powierzchni użytkowej budynku i powierzchni lokali użytkowych do ogólnej powierzchni użytkowej budynku, czy należy opodatkować w całości stawką 7% ze względu na charakter całego budynku, ze względu na zakwalifikowanie go do działu 11 wg PKOB?
Jak należy wyliczyć ogólną powierzchnię użytkową budynku, w sytuacji gdy wyżej opisane przypadki należałoby opodatkować według dwóch stawek podatkowych t.j.: 7% i 22% proporcjonalnie do udziału odpowiednio: powierzchni mieszkalnej do ogólnej powierzchni użytkowej budynku i powierzchni lokali użytkowych do ogólnej powierzchni użytkowej budynku? Czy części wspólne takie jak: klatki schodowe, korytarze komunikacyjne, wózkarnie, a także garaże i miejsca postojowe przynależące do lokali mieszkalnych należy wliczać w ogólną powierzchnię użytkową budynku?
1, 2) Zdaniem Wnioskodawcy usługę polegającą na wykonaniu montażu świetlika na dachu i remontu elewacji oraz wykonaniu usługi budowlano-montażowej i remontowej na klatce schodowej budynku mieszkalnego zakwalifikowanego do działu 11 według PKOB , w skład którego wchodzą również lokale użytkowe i handlowe, należy opodatkować jednolicie według stawki 7% zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt. 12-12c Ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 192 poz. 1382) oraz zgodnie z paragrafem 5 ust. 1a Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów o podatku od towarów i usług.
Klasyfikacja budynku jako całości przesądza o zastosowaniu jednolitej stawki podatku VA T, t.j. 7% do wykonania ogółu robót budowlano-montażowych i remontowych, i nie należy jej dzielić. 3) Do ogólnej powierzchni użytkowej budynku nie należy wliczać części wspólnych budynku takich jak: klatki schodowe, korytarze komunikacyjne, wózkarnie, ponieważ w sytuacji gdyby należałoby zastosować dwie stawki podatkowe 7% i 22% nie wiadomo by było w jakiej części stanowiłyby powierzchnię służącą do celów mieszkaniowych i w jakiej użytkową. Do ogólnej powierzchni użytkowej budynku należy wliczać garaże oraz miejsca postojowe przynależące do lokali mieszkalnych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Ad. 1, 2 Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust.1 w/w ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. W myśl art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), stawka podatku wynosi 22 %, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 41 ust. 2 w/w ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7 %, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Stosownie do art. 41 ust. 12 w/w ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy o podatku od towarów i usług, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. Wskazać należy, że nie zawsze budynki mają jednorodny charakter.
W sytuacji, gdy część budynku wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, a pozostała część do innych celów, wówczas sposób zakwalifikowania danego budynku znajduje się w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.
W przepisach tych zdefiniowano m. in. pojęcia takie jak: obiekty budowlane - to konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych; budynki - to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne: budynki mieszkalne - to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych.
W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem, budynki niemieszkalne - to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb niemieszkalnych. W przypadku, gdy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, budynek klasyfikowany jest jako budynek mieszkalny.
Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o obiektach budownictwa mieszkaniowego - rozumie się przez to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Zgodnie Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne z podziałem na grupy: 111 - budynki mieszkalne jednorodzinne, 112 - budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 - budynki zbiorowego mieszkania.
W myśl art. 41 ust. 12b w/w ustawy do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2; lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. Natomiast, stosownie do art. 41 ust. 12c w/w ustawy w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.
Z powyższego wynika, że stawkę 7% stosuje się do: obiektów budownictwa mieszkaniowego (budynki jednorodzinne do 300m2, a lokale mieszkalne do 150m2 ) lub ich części z wyłączeniem lokali użytkowych, lokali mieszkalnych (do 150m2) w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12, obiektów sklasyfikowanych w PKOB w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych. Ponadto, zgodnie z treścią § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 97, poz. 970, ze zm.) obowiązującego od dnia 1 stycznia 2008 r., stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do: robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, - w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.
W tym miejscu należy podkreślić, że fakt zaklasyfikowania budynku do grupy 11 PKOB, nie stanowi jednoznacznej przesłanki do zastosowania od 1 stycznia 2008 r. 7% stawki podatku od towarów i usług. Zgodnie bowiem z cyt. powyżej przepisami art. 41 ust. 12 i 12a ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 5 ust. 1a pkt 2 rozporządzenia, stawką 7% nie są objęte lokale użytkowe. Preferencyjną stawką podatku VAT w wysokości 7% od dnia 1 stycznia 2008r., nie jest również objęta infrastruktura towarzysząca budownictwu mieszkaniowemu. Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy, nie precyzują terminu „lokal użytkowy”.
W związku z tym, należy posiłkować się definicją lokalu mieszkalnego zawartą w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.), która stanowi, że samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych.
Do lokalu mieszkalnego przynależeć mogą, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet bezpośrednio do niego nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż (art. 2 ust. 4 w/w ustawy). Garaże zwane „pomieszczeniami przynależnymi”, mimo iż stanowią część składową lokalu mieszkalnego w rozumieniu w/w ustawy, jak również lokale użytkowe, nie są przeznaczone na stały pobyt ludzi i nie służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych.
Mając na uwadze przytoczone przepisy, należy stwierdzić, iż preferencyjna stawka 7% znajdzie zastosowanie do remontu elewacji, montażu świetlika na dachu oraz wnętrza budynku (piwnica, strych, pralnia, wózkarnia, klatka schodowa), z wyłączeniem lokali użytkowych, dla których obowiązuje stawka 22% (lokal handlowy, garaż). Ad. 3 Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji powierzchni użytkowej ani też nie normuje zasad jej obliczania. Zasady ustalania powierzchni użytkowej można znaleźć m.in. w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych, w ustawie o podatku od spadków i darowizn oraz w PKOB.
Zgodnie z art. 16 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2004r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.) za powierzchnię użytkową budynku (lokalu) w rozumieniu ustawy uważa się powierzchnię mierzoną po wewnętrznej długości ścian pomieszczeń na wszystkich kondygnacjach (podziemnych i naziemnych, z wyjątkiem powierzchni piwnic i klatek schodowych oraz szybów dźwigów). Stosownie do art. 1a ust. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2006r.
Nr 121, poz. 844 ze zm.) powierzchnia użytkowa budynku lub jego części jest to powierzchnia mierzona po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych; za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe. Natomiast w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz.
U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) w Objaśnieniach wstępnych, w pkt 2 – Pojęcia podstawowe – wskazano, iż całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem: powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów, powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych, powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki. Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice, oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).
Z uwagi na fakt, iż ustawa odwołuje się do klasyfikacji PKOB, zasadnym będzie ustalanie powierzchni użytkowej w oparciu o zasady przewidziane w PKOB. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja10, 09-402 Płock.