INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 02.06.2008 r. (data wpływu 16.06.2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowej stawki podatku VAT przy dokonywaniu sprzedaży wody amoniakalnej nawozowej - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 16 czerwca 2008 r. wpłynął w/w wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowej stawki podatku VAT przy dokonywaniu sprzedaży wody amoniakalnej nawozowej. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wytwarza i wprowadza na rynek wodę amoniakalną nawozową PKWiU 24.15.10 -77.20. Wytwarzanie odbywa się w ten sposób, że wnioskodawca nabywa od innego podmiotu ciekły amoniak, a następnie, za pomocą specjalnie wybudowanej do tego instalacji, następuje proces mieszania amoniaku z wodą i wytworzenie w ten sposób wody amoniakalnej. Wytworzona przez wnioskodawcę woda amoniakalna jest następnie sprzedawana podmiotom bezpośrednio zajmującym się produkcją rolną jak również pośrednikom, którzy zamierzają sprzedawać ją producentom rolnym.
Skład chemiczny wody amoniakalnej nawozowej jest identyczny z wodą amoniakalną techniczną PKWiU 24.15.10 -77.10 w związku z czym o zaszeregowaniu do jednej lub drugiej kategorii decyduje przeznaczenie (sposób wykorzystania) towaru. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Jaką stawkę podatku VAT winien stosować wnioskodawca przy dokonywaniu sprzedaży wody amoniakalnej nawozowej?
Czy, mając na uwadze, że skład chemiczny wody amoniakalnej nawozowej jest tożsamy ze składem chemicznym wody amoniakalnej technicznej (opodatkowanej stawką 22%), możliwość stosowania 7% stawki podatku VAT jest uzależniona od uzyskania od nabywcy oświadczenia, że będzie on wykorzystywał nabyty towar jako nawóz? Czy wnioskodawca może stosować 7% stawkę podarku VAT przy sprzedaży wody amoniakalnej nawozowej pośrednikom - podmiotom, które nie będą wykorzystywały jej na cele rolnicze? W ocenie wnioskodawcy wytwarzany przez niego towar winien być sprzedawany z zastosowaniem 7% stawki podatku VAT.
Wynika to z treści załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z art. 41 ust 2 tej ustawy. W załączniku zawierającym listę towarów, których odpłatna dostawa opodatkowana jest 7% stawką podatku VAT, pod poz. 55 wymieniono wodę amoniakalną nawozową. Odnosząc się do drugiego pytania wnioskodawca stwierdza że jego zdaniem brak jest wymogu uzyskiwania od nabywców produkowanej przez niego wody amoniakalnej oświadczenia o zamiarze wykorzystania jej na cele rolnicze.
Wymóg uzyskiwania tego typu oświadczeń zawarto w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w odniesieniu do sprzedaży chlorku potasu przeznaczonego do stosowania wyłącznie jako nawóz. Pomimo tego, regulacji zawartej w treści rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. nie sposób stosować do sprzedaży wody amoniakalnej nawozowej. Inna jest bowiem podstawa prawna stosowania obniżonej stawki podatku VAT.
Stosowanie obniżonej stawki podatku przy sprzedaży wody amoniakalnej nawozowej przewidziano bowiem bezpośrednio w ustawie o podatku od towarów i usług (załącznik nr 3) i nie określono wymogu uzyskiwania w odniesieniu do tego towaru oświadczeń od nabywcy. Stawka podatku VAT od dostawy chlorku potasu przeznaczonego do stosowania wyłącznie jako nawóz została określona w w/w rozporządzeniu na podstawie delegacji Ustawodawcy zawartej w art. 41 ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług. W art. 41 ust. 16 ustawy przewidziano, że Minister Finansów może w drodze rozporządzenia obniżać stawki podatku dla niektórych towarów oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek.
Mając natomiast na uwadze, że stawka podatku VAT dla dostawy wody amoniakalnej nawozowej została określona w treści załącznika do ustawy o podatku o VAT (a nie rozporządzenia), wnioskodawca stoi na stanowisku, że brak jest konieczności uzyskania od nabywcy oświadczenia o przeznaczeniu tego towaru do stosowania jako nawóz. Dla możliwości zastosowania 7% stawki podatku VAT wystarczające jest więc etykietowanie towaru jako wody amoniakalnej nawozowej oraz opisanie towaru w treści faktury sprzedaży jako woda amoniakalna nawozowa.
Zdaniem wnioskodawcy, z opisanych wyżej powodów - tj. braku ograniczeń zawartych w treści załącznika nr 3 do ustawy o VAT, wnioskodawca może stosować obniżoną stawkę podatku, również w przypadkach, w których nabywcą towaru nie jest podmiot bezpośrednio wykorzystujący nabywany towar jako nawóz. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 w/w ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 w/w ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 w/w ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.