INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 6 listopada 2013 r. (data wpływu 12 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów z tytułu najmu mieszkania – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 12 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów z tytułu najmu mieszkania. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca wraz z żoną są właścicielami mieszkania, w którym obecnie zamieszkują. Nie posiadają żadnych innych nieruchomości. Wnioskodawca wraz z żoną chcą przeprowadzić się do nieruchomości mieszkalnej w innej lokalizacji przeznaczając na wynajem nowej nieruchomości środki z wynajęcia własnego, obecnego mieszkania. Chęć zmiany miejsca zamieszkana podyktowana jest dostosowaniem go do aktualnego miejsca pracy sytuacji życiowej.
Tak więc przyszły stan faktyczny polegałby na: wynajęciu przez małżonków na własne potrzeby mieszkaniowe nieruchomości, w celu opuszczenia przez nich obecnego mieszkania i umożliwienia jego najmu ponoszeniu kosztu wynajmu nowej nieruchomości dla małżonków, w celu uzyskiwania przychodów z najmu obecnego mieszkania rozliczaniu podatku na zasadach ogólnych. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy w przypadku wynajmu jedynego mieszkania małżonków i rozliczania podatku na zasadach ogólnych mogliby do kosztów uzyskania przychodów z tego wynajmu zaliczyć koszty wynajęcia dla siebie w celach mieszkaniowych innej nieruchomości?
Zdaniem Wnioskodawcy W sytuacji Wnioskodawcy (małżonkowie dysponują wyłącznie jedną nieruchomością) by osiągnąć przychód z wynajmu małżonkowie muszą wyprowadzić się najpierw z obecnego mieszkania. By to zrobić małżonkowie muszą pokryć koszty wynajęcia dla siebie innego lokum. Koszt ten jest więc konieczny dla uzyskania przychodu. Zgodnie z art. 9 ust. 2 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochodem ze źródła przychodów, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Najem jako osobne źródło przychodu wskazany jest wprost w art. 10 ust. 1 pkt 6 w/w Ustawy.
Z kolei art. 22 ust. 1 w/w Ustawy określa iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
W świetle powyższych przepisów oraz licznych wydanych interpretacji, które na ich podstawie podkreślają, żeby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, spełniać łącznie następujące warunki: pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, być właściwie udokumentowany, koszt wynajęcia dla siebie mieszkania w celu opróżnienia własnego lokalu i osiągnięcia z niego przychodów z wynajmu, należy prawidłowo zaklasyfikować jako koszt uzyskania przychodu z tego źródła.
Jest tak ponieważ: ad. a) bez poniesienia tego kosztu, osiągnięcie wspomnianego przychodu jest niemożliwe (poniesienie kosztu umożliwia skutek w postaci osiągnięcia przychodu) ad. b) brak jest takiego kosztu na liście wyłączonych kosztów uzyskania przychodów zawartych w art. 23 w/w Ustawy. ad. c) udokumentowanie poniesienia kosztu możliwe jest np. poprzez przedstawienie umowy najmu dla siebie, zamieszkiwanie w wynajętej dla siebie nieruchomości i/lub posiadanie potwierdzeń dokonań zapłaty czynszu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Powołany przepis art. 22 ust. 1 ustawy, nie wskazuje enumeratywnie jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu.
Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została od istnienia związku przyczynowo- skutkowego, polegającego na tym, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, bądź funkcjonowanie źródła tego przychodu. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że podatnik wykaże, iż zostały one w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
Przy czym związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczyniać się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodu. A zatem kosztami uzyskania przychodów z najmu są wszelkie wydatki, które łącznie spełniają następujące warunki: pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z najmem, nie zostały wymienione w art. 23 ustawy zawierającym katalog wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów oraz zostały prawidłowo udokumentowane.
Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca wraz z żoną są właścicielami mieszkania, w którym obecnie zamieszkują. Nie posiadają żadnych innych nieruchomości. Wnioskodawca wraz z żoną chcą przeprowadzić się do nieruchomości mieszkalnej w innej lokalizacji przeznaczając na wynajem nowej nieruchomości środki z wynajęcia własnego, obecnego mieszkania. Chęć zmiany miejsca zamieszkana podyktowana jest dostosowaniem go do aktualnego miejsca pracy sytuacji życiowej.
W związku z powyższym Wnioskodawca ma wątpliwości czy w przypadku wynajmu jedynego mieszkania i rozliczania podatku na zasadach ogólnych małżonkowie mogliby do kosztów uzyskania przychodów z tego wynajmu zaliczyć koszty wynajęcia dla siebie w celach mieszkaniowych innej nieruchomości. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż kosztami uzyskania przychodów w odniesieniu do uzyskiwanych przychodów z tytułu wynajmu własnego mieszkania będą wyłącznie udokumentowane poniesione wydatki będące w związku przyczynowo-skutkowym z wynajmem tego lokalu. Do kosztów uzyskania przychodów z najmu nie można zaliczyć wydatków osobistych.
Przedstawiając własne stanowisko w sprawie, Wnioskodawca podnosi, że aby osiągnąć przychód z wynajmu małżonkowie muszą wyprowadzić się najpierw z obecnego mieszkania. By to zrobić małżonkowie muszą pokryć koszty wynajęcia dla siebie innego lokum. Zauważyć należy, iż istnieje grupa wydatków, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, gdyż są to wydatki, które ponoszą osoby fizyczne niezależnie od tego czy uzyskują przychody z najmu, czy też takich przychodów nie uzyskują. Są to typowe wydatki osobiste, konsumpcyjne np. wydatki dotyczące zapewnienia sobie, na własne potrzeby odpowiednich warunków mieszkaniowych.
Przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe wskazuje, że ponoszone wydatki mają wyłącznie charakter wydatków osobistych, służących zaspokojeniu osobistych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy. Zaznaczyć należy, że korzystając z najmowanego mieszkania, Wnioskodawca ponosi wydatki, które w analogiczny sposób, jak we własnym mieszkaniu Wnioskodawcy, umożliwiają zaspokojenie własnych potrzeb niezależnie od przychodów uzyskiwanych z tytułu najmu.
Nie można zatem przyjąć, iż sam fakt wynajęcia własnego mieszkania pozwala na zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów z tytułu najmu wydatków, w istocie poniesionych na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, bowiem jak wskazano powyżej stanowią one wydatki o charakterze osobistym. Wprawdzie rzeczywiście zamieszkiwanie w innym miejscu pozwoliło na uzyskiwanie przychodów z najmu własnego mieszkania, jednakże fakt ten w żadnym stopniu nie ma wpływu na możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z najmu wydatków związanych z wynajmowaniem innego mieszkania.
Reasumując, w świetle cytowanych przepisów oraz przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż do kosztów uzyskania przychodów z najmu nie można zaliczyć wydatków na wynajem innego lokalu mieszkalnego na własne cele mieszkaniowe. Są to typowe wydatki o charakterze osobistym, są one bowiem ponoszone przede wszystkim w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych a nie wyłącznie w celu osiągnięcia, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Wydatki te nie są bowiem poniesione w związku z uzyskiwaniem przychodu ze źródła jakim jest najem, bądź zachowania lub zabezpieczenia tego źródła przychodu, ale stanowią wydatki osobiste Wnioskodawcy.
Zatem wydatki te nie spełniają jednej z przesłanek wymienionych w art. 22 ust. 1 ustawy tj. związku przyczynowo-skutkowego między wydatkiem a uzyskanym przychodem. Należy dodatkowo wskazać, iż z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, a zatem wywierają skutki prawne w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawcy, jako występującego z wnioskiem. Nie chroni natomiast żony Wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002, r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.