INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 15.10.2012 r. (data wpływu 16.10.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od zakupionego samolotu, stanowiącego środek trwały w tej działalności - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 16.10.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od zakupionego samolotu, stanowiącego środek trwały w tej działalności. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Pracownia Projektowa jest firmą działającą na rynku projektowym.
Firma od kilku lat ma podpisaną stałą współpracę ze spółką P. s. c., z którą wspólnie realizują duże projekty infrastrukturalne dla przemysłu gazowniczego i energetycznego. Z uwagi na wysoką specjalizację firma realizuje prace na terenie całej Polski. Bliska współpraca obu firm pozwala na udział w wielu przetargach na prace projektowe, które często są później wspólnie realizowane. W związku z tym potrzebny jest szybki i bezpośredni kontaktu z kontrahentami. W zakres realizowanych prac projektowych wchodzą często nadzory autorskie związane z projektowanymi inwestycjami. Szybki i bezpośredni kontakt z klientami ma znaczny wpływ, na jakość oraz ilość wykonywanych usług.
Zakup nowego szybkiego środka transportu spowoduje obniżenie kosztów związanych z częstymi podróżami służbowymi powodując ich znaczne skrócenie. W wielu sytuacjach pozwoli to na rezygnację z kosztownych noclegów w terenie. Z uwagi na powyższe planowany jest zakup, do celów prowadzonej działalności, nowego samolotu ultralekkiego. Obecnie koszty nabycia nowego samolotu ultralekkiego są porównywalne z dobrej klasy samochodem osobowym i wynoszą ok. 55 tyś. Euro. Nie bez znaczenia jest także coraz większa popularyzacja takich rozwiązań komunikacyjnych; stąd też sprawniejsza logistyka takich przedsięwzięć.
Firma zakupiony samolot wprowadzi do ewidencji środków trwałych oraz będzie go używała, jako środka transportu. Firma uważa, że koszty eksploatacji, przechowywania oraz napraw bieżących, jak również zakup paliwa są kosztami uzyskania przychodów w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Właściciel Pracowni Projektowej T. jest obecnie w trakcie praktycznego szkolenia lotniczego, którego efektem końcowym będzie uzyskanie stosownych uprawnień umożliwiających samodzielne pilotowanie samolotu ultralekkiego. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Czy odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej zakupionego samolotu, będącego środkiem trwałym, będą stanowiły koszty uzyskania przychodu? Zdaniem Wnioskodawcy odpisy amortyzacyjne w wysokości 14% w skali roku w przypadku samolotu, jako środka transportu, będą kosztami uzyskania przychodu.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Katalog wyłączeń w art. 23 nie zawiera zapisu uniemożliwiającego zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków transportu. Można więc przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Aby konkretny wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów należy ocenić czy ma on związek z prowadzoną działalnością oraz możliwością osiągnięcia przychodu. W przypadku wydatków związanych z zakupem samolotu ultralekkiego (a w konsekwencji amortyzacja środka trwałego), obiektywnie przyczynią się do osiągnięcia przychodów z prowadzonej działalności. Istnieje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy planowanymi wydatkami na zakup samolotu a celem, czyli osiągnięciem przychodów. Tryb i charakter prowadzonej działalności gospodarczej wymaga szybkiego przemieszczania się z uwagi na obsługę inwestycji prowadzonych na terenie całego kraju.
Także częste podróże służbowe wymuszają konieczność sprawnego poruszania się. Wnioskodawca, jako osoba posiadająca niezbędne uprawnie do nadzoru wykonywanych projektów, jest zmuszony do częstych oraz długich podróży w celu kontroli prowadzonych prac w wielu miejscach w kraju. Koszt nabycia samolotu ultralekkiego jest porównywalny z kosztem nabycia nowego samochodu, a korzyści niewspółmierne. W przypadku awarii, nagłych zdarzeń losowych, otworzenia ofert, itp. sytuacji zyskiwany będzie czas oraz zmniejszone straty. Decyzja o zakupie samolotu została podyktowana specyfiką działalności oraz koniecznością usprawnienia logistyki.
Będzie więc to wydatek celowy, usprawniający działalność firmy oraz przyczyni się do osiągnięcia przychodów. Wszystkie ww. powody świadczą o braku przeciwwskazań, aby samolot ultralekki amortyzować wg 14% stawki w skali roku oraz żeby odpisy te stanowiły koszty uzyskania przychodów. Ponadto kolejnym warunkiem zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu jest poprawne udokumentowanie wydatku. Nabycie wewnątrzwspólnotowe zostanie potwierdzone fakturą VAT, wystawioną przez kontrahenta z Czech, posiadającego NIP unijny. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż tut. Organ podatkowy dokonał oceny prawnej stanowiska Wnioskodawcy w zakresie objętym zadanym przez niego pytaniem. Tut. organ, w ramach postępowania uregulowanego w Rozdziale 1a Ordynacji podatkowej, dokonał wyłącznie interpretacji mającego w sprawie zastosowanie przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Istotą analizowanego przepisu jest związek przyczynowy między wydatkiem, a zaistnieniem przychodu (źródłem przychodu).
Natomiast faktyczne zarachowanie danego wydatku, jako kosztu, mieści się w obszarze stanu faktycznego sprawy, nie zaś w zakresie wykładni prawa materialnego art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydając interpretację indywidualną, organ podatkowy jedynie przedstawia swój pogląd dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego. Nadanie interpretacji formy pisemnej nie zmienia charakteru samej interpretacji – nie staje się ona aktem stosowania prawa.” Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.