INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 26 marca 2014 r. (data wpływu 31 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z najmu nieruchomości - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 31 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z najmu nieruchomości. W wniosku zostało przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim z osobą będącą współwłaścicielem nieruchomości. W budynku tym małżonka Wnioskodawcy wynajmuje odpłatnie lokale mieszkalne i użytkowe osobom trzecim. Nie prowadzi jednak działalności gospodarczej. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. W ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę ze swoją małżonką, na podstawie której będzie on uprawniony do dysponowania nieruchomością w części należącej do małżonki i odpłatnego wynajmowania nieruchomości. Po zawarciu umowy, małżonka wnioskodawcy zaprzestanie wynajmować przedmiotową nieruchomość osobom trzecim, a stroną takich umów stanie się wnioskodawca.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawca dokonując wynajęcia wskazanej nieruchomości na rzecz osób trzecich, będzie mógł rozliczać uzyskany tym tytułem przychód w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, a z rozliczania tego dochodu zwolniona będzie żona Wnioskodawcy? Zdaniem Wnioskodawcy, sytuacja taka jest dopuszczalna w świetle obowiązujących przepisów prawa. Wnioskodawca może zawrzeć umowę ze swoją małżonką, na podstawie której będzie on uprawniony do dysponowania wskazaną nieruchomością (w części należącej do żony wnioskodawcy) w ramach działalności gospodarczej.
Wówczas będzie on uprawniony do rozliczania uzyskiwanego tym sposobem przychodu w ramach działalności gospodarczej, stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z przedmiotowym przepisem za przychód z działalności gospodarczej uznaje się również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Jeśli więc Wnioskodawca będzie użytkował wskazaną nieruchomość w ramach działalności gospodarczej, zasadne będzie opodatkowanie osiągniętego tym sposobem przychodu w ramach przychodów z działalności gospodarczej.
W przypadku takim, przychodu tego nie będzie wówczas zobligowana rozliczać żona Wnioskodawcy. Nie będzie ona bowiem stroną umowy najmu i nie będzie uzyskiwać dochodów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52 i 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 6 tego przepisu: pozarolnicza działalność gospodarcza, najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
Sposób opodatkowania dochodów z najmu zależy od tego czy najem ten stanowi pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, czy też stanowi odrębne źródło przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 6 tej ustawy.
Stosownie do art. 5a pkt 6 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez pozarolniczą działalność gospodarczą rozumie się działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.
U. z 1964 r., Nr 9, poz. 59 z póżn. zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nie objęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. W świetle art. 43 § 1 ww. Kodeksu oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną.
Cechą charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, iż niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa). Ponadto żaden z małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego. Jak wynika z treści wniosku Wnioskodawca jest wraz z żoną jest współwłaścicielem nieruchomości. W chwili obecnej najem lokali mieszkalnych oraz użytkowych dokonywany jest przez nie prowadzącą działalności gospodarczej żonę Wnioskodawcy. Wnioskodawca zamierza wynajmować przedmiotową nieruchomość w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.
A zatem uzyskany z tego tytułu przychód winien zostać opodatkowany wg zasad właściwych dla tego źródła przychodów. W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 cyt. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Odnosząc powołane powyżej przepisy do przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że kwota uzyskana z najmu nieruchomości, stanowiącej współwłasność małżeńską, wykorzystywana przez Pana w działalności gospodarczej stanowi w całości Pana przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w cytowanym art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jednocześnie należy zaznaczyć, że interpretacja indywidualna wywiera skutek wyłącznie w stosunku do tego podmiotu, do którego jest skierowana. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.