prosto w prawo Dla profesjonalistów

Interpretacja indywidualna z 26 września 2007 r., IPPB1/415-40/07-2/ES

Interpretacja indywidualnaInterpretacja aktualnaDyrektor Izby Skarbowej w Warszawie·26 września 2007 r.

Wydatki poniesione przez wnioskodawcę związane z zakupem strojów i kosmetyków do charakteryzacji służące realizacji umowy stanowić będą koszt uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

Powołane przepisy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.

U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 17.07.2007 r. (data wpływu 27.07.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup strojów i kosmetyków - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE W dniu 27.07.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup strojów i kosmetyków. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w ramach której została podpisana umowa, zgodnie z którą jest zobowiązana do wykonywania następujących czynności: udział w zdjęciach do filmów reklamowych, udział w sesji fotograficznej, udział w działaniach PR – wywiady związane z promowaniem marki, konferencje prasowe, spotkania z dziennikarzami, imprezy promocyjne, w tym konferencje handlowe i akcje handlowe oraz promowanie marki klienta w mediach. Wnioskodawca ma zapewnione kostiumy do filmów reklamowych i sesji zdjęciowych. Kostiumy do pozostałych ww. działań zapewnia sobie we własnym zakresie.

Aby należycie wykonać działania objęte umową ponosi koszty na zakup strojów i kosmetyków do charakteryzacji wykorzystywanych podczas konferencji handlowych i występów publicznych, związanych z wykonywaniem niniejszej umowy. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy do kosztów uzyskania przychodu można zaliczyć wydatki na zakup strojów i kosmetyków do charakteryzacji wykorzystywanych podczas sesji zdjęciowych i występów publicznych związanych z wykonywaniem niniejszej umowy?

Zdaniem wnioskodawcy do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć wydatki na zakup strojów i kosmetyków do charakteryzacji wykorzystywanych podczas sesji zdjęciowych i występów publicznych związanych z wykonywaniem niniejszej umowy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W powołanym wyżej przepisie ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie, jakie konkretne wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Wskazuje jedynie, że aby określony koszt mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu: musi pozostawać w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą; nie może być wymieniony w katalogu wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów (art. 23 ust. 1 ustawy); musi być udokumentowany w sposób nie budzący wątpliwości, tj. stosownie do postanowień zawartych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

Zwrot „w celu” użyty w ww. przepisie oznacza, że aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągniętym przychodem musi zachodzić związek przyczynowy - poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. W przypadku źródła przychodów, jakim jest prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej można przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

Należy podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii. Z przedstawionego przez podatniczkę stanu faktycznego wynika, iż aby należycie wykonać działania objęte umową ponosi koszty na zakup strojów i kosmetyków do charakteryzacji wykorzystywanych podczas konferencji handlowych i występów publicznych.

Zatem poniesione w tym celu przez podatniczkę wydatki mogą przyczynić się do osiągnięcia, bądź zwiększenia przychodów. W przedstawionym stanie faktycznym wnioskodawca wskazał związek poniesionych wydatków z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Jednocześnie wydatki te nie zostały wymienione przez ustawodawcę w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Biorąc pod uwagę powyższe, wydatki poniesione przez wnioskodawcę związane z zakupem strojów i kosmetyków do charakteryzacji służące realizacji umowy stanowić będą koszt uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.

52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Źródło: EUREKA (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗, pobrane 1.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.