INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 11 kwietnia 2014 r. (data wpływu 14 kwietnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości. W wniosku zostało przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.
W dniu 15 listopada 2004 roku została wydana na rzecz Wnioskodawcy decyzja administracyjna o zwrocie nieruchomości wywłaszczonej i przejętej na rzecz Skarbu Państwa przez Starostę Przedmiotowa decyzja stanowiła podstawę wpisu do księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości gruntowej. Akt własności jaki Wnioskodawca posiada datowany jest na 22 kwietnia 1972 roku i dotyczył ten akt własności gruntu położonego na terenie B., który został zwrócony na podstawie decyzji o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości. Wnioskodawca zamierza zwróconą nieruchomość sprzedać.
Planowana sprzedaż ww. nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej Wnioskodawcy, ponieważ Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż nieruchomości, która została zwrócona Właścicielowi wywłaszczonej nieruchomości, będzie opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. D. U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307 ze zm.)?
Zdaniem Wnioskodawcy, zwrot nieruchomości po wywłaszczeniu na rzecz Właściciela nieruchomości nie stanowi nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec tego przychód z planowanej przez Wnioskodawcę sprzedaży nieruchomości, nie będzie podlegał opodatkowaniu ww. podatkiem. Stosownie do treści art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) poprzedni właściciel lub jego spadkobiercy mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, stosownie do przepisu art. 137, jeżeli stała ona się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu.
Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa sądowo-administracyjnego decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości pełni funkcję restytucyjną tj, przywraca prawo własności nieruchomości jej poprzedniemu właścicielowi lub jego następcom prawnym (dowód: uchwala SN z dnia 25 stycznia 1996 r. sygn. III AZP 31/95). Decyzja o zwrocie powoduje przejście prawa własności na dotychczasowego właściciela (lub jego następców prawnych), jednakże nie kreuje tego prawa; przywraca tylko wcześniej panujące stosunki prawno-rzeczowe.
Przy zwrocie nieruchomości w trybie art. 69 ust. 1 ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości (obecnie odpowiadającej treści art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami) nie mamy do czynienia z przeniesieniem na zasadach ogólnych własności nieruchomości na wywłaszczonego uprzednio właściciela; nie jest to przeniesienie w drodze aktów władczych Skarbu Państwa lub gminy. Zwrot nieruchomości następuje na podstawie decyzji administracyjnej, która (restytuuje) przywraca stronę podmiotową stosunku prawno-rzeczowego odnośnie do wywłaszczonej nieruchomości do stanu sprzed wywłaszczenia.
Nie stanowi więc „nabycia” nieruchomości o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dowód: Uchwała Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 17 grudnia 1996 r. sygn. FPS7/96). W przedmiotowej sprawie decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości jest decyzją restytucyjną, która od chwili uzyskania przymiotu ostateczności zmienia stan prawny nieruchomości powstały po wydaniu decyzji ojej wywłaszczeniu, a to w drodze przywrócenia prawa własności tej nieruchomości bezpośrednio na rzecz Wnioskodawcy.
Oznacza to, że po uprawomocnieniu się decyzji o zwrocie nieruchomości Wnioskodawca stanie się ponownie właścicielem tej nieruchomości zwróconej po wywłaszczeniu i nie podlega ta czynność opodatkowaniu. Nie jest istotne czy sprzedaż zwróconej nieruchomości nastąpi przed czy po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpi jej zwrot (vide ww. uchwala NSA).
Skoro zwrot wywłaszczonej rut:ruchomości nastąpił na rzecz Wnioskodawcy, to czynność ta spowodowała przywrócenie stanu sprzed wywłaszczenia, a więc nie może być utożsamiana z jakąkolwiek formą nabycia w rozumieniu kodeksu cywilnego (w tym art. 924 i 925), Wnioskodawca nadmienia, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycia”. Uprawnienie o zwrot nieruchomości wywłaszczonych nie może być przedmiotem obrotu cywilnoprawnego zarówno jako pojedyncze roszczenie jak i roszczenie wchodzące w skład większej wyodrębnionej masy majątkowej.
Ustawodawca przypisał poprzednim właścicielom uprawnienie o zwrot nieruchomości na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami (art. 136 ust. 3). Wywłaszczenie nieruchomości jest instytucją, za pomocą której państwo wkracza w sferę indywidualnych praw obywateli dla osiągnięcia celów o szczególnej doniosłości publicznej. W drodze decyzji dochodzi m.in. do pozbawienia dotychczasowego właściciela prawa własności nieruchomości, z drugiej zaś strony przejścia prawa własności na rzecz Skarbu Państwa lub gminy. Jednocześnie ustawa zawiera swoistą gwarancję, że wywłaszczona nieruchomość będzie wykorzystywana wyłącznie zgodnie z celem, na który dokonano wywłaszczenia.
Gwarancją tą jest instytucja zwrotu nieruchomości w przypadku, kiedy nieruchomość stała się zbędna z punktu widzenia celu, na jaki dokonano wywłaszczenia. Stosownie zatem do art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Celem zwrotu jest więc przywrócenie stosunków własnościowych sprzed wywłaszczenia.
Decyzja o zwrocie nieruchomości pełni zatem funkcję restytucyjną, przywraca bowiem prawo własności nieruchomości - w tym przypadku następcy prawnemu poprzedniego właściciela. W przypadku zwrotu nieruchomości nie mamy więc do czynienia z kreowaniem prawa własności tylko z jego przywróceniem. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie nie można mówić o przeniesieniu prawa własności na zasadach ogólnych wynikających z przepisów o charakterze cywilnoprawnym, ale jedynie o restytucji (przywróceniu) stanu sprzed wywłaszczenia.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że sprzedaż nieruchomości zwróconej w wyniku uprzedniego wywłaszczenia nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z powodu upływu okresu 5 - ciu lat od momentu jej nabycia na własność. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Wskazać jedynie należy, iż obwieszczeniem Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 stycznia 2012 r. został ogłoszony jednolity tekst ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361). Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn.. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.