INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 01.09.2009 r. (data wpływu 03.09.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży udziału w nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 03.09.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży udziału w nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca wraz z żoną i synem, chce w okresie styczeń-luty 2010 roku, sprzedać lokal użytkowy. Od 2005 roku lokal stanowi współwłasność w 1/2 części wnioskodawcy i jego żony (współwłasność ustawowa majątkowa małżeńska) oraz w 1/2 części ich syna.
Lokal użytkowy był wybudowany w 1994 roku, a następnie na mocy pozwolenia na budowę został przebudowany w 2006 roku. W wymienionym lokalu wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą łącznie ze swoją żoną do 1998 roku, a następnie żona wnioskodawcy prowadziła działalność gospodarczą łącznie z synem wnioskodawcy do końca 2008 roku. Wskazany lokal użytkowy stanowił środek trwały w działalności gospodarczej żony i syna wnioskodawcy do końca 2008 roku. Obecnie lokal jest wynajmowany. Wnioskodawca od kwietnia 2009 roku jest na emeryturze i prowadzi własną działalność gospodarczą nie mającą nic wspólnego z omawianym wyżej lokalem użytkowym.
Żona wnioskodawcy złożyła w dniu 02.04.2009 wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej (za pośrednictwem Pełnomocnika,...) w wymienionej wyżej sprawie, ale udzielona odpowiedź pismem nr IPPB1/415-225/09-4/IF, dotyczyła wyłącznie zastosowania interpretacji przepisów podatkowych dotyczących żony. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy u wnioskodawcy wystąpi przychód wynikający z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości?
Zdaniem Wnioskodawcy, osiągnięty przychód nie będzie stanowił przychodu z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, ponieważ uregulowań tych nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 Ustawy (a zatem m.in. środków trwałych), nawet jeżeli przed zbyciem zostały one wycofane z działalności gospodarczej, a miedzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, upłynęło 6 lat.
Uregulowania powyższe obowiązujące od dnia 1 stycznia 2004 r. oznaczają iż odpłatne zbycie składników majątku wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, a następnie z tej działalności wycofanych, nie jest traktowane jako przychód z działalności gospodarczej, o ile od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu wycofania do dnia zbycia upłynie 6 lat.
Przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stawia przy tym warunku, aby zbycie składników majątku nastąpiło w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej, wymaga jednak, aby sprzedawane rzeczy lub prawa (składniki majątku) były uprzednio wykorzystywane przez sprzedającego w działalności gospodarczej. Wnioskodawca wskazał, iż podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 8 marca 2001 (sygn. akt III RN 81/2000; opubl. w Nettax) oraz organy podatkowe (tak m. in. w postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa- Targówek z dnia 8 lutego 2007 r.; sygn. 1437/ZDD/423/415/HL/2006/2007).
W świetle powyższego, zdaniem wnioskodawcy, przychód u niego nie nastąpi, ponieważ przestał on być wspólnikiem w 1998 roku, a zatem od momentu jego wystąpienia ze spółki, do momentu przewidywanego zbycia lokalu użytkowego minie okres 6 lat. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z zm.) źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
W treści art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca wprowadził wyłączenie zastosowania powyższej regulacji stanowiąc, iż przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat. Stosownie do art. 10 ust 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Zasady ustalania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zostały określone w art. 14 ustawy, który w ust. 1 stanowi, że za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
Natomiast art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących: środkami trwałymi, składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł, wartościami niematerialnymi i prawnymi - ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c.
Z treści przytoczonych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności, jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane, w tym z powodu jej likwidacji. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia nie upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku stanowi przychód z działalności gospodarczej.
Na gruncie niniejszej sprawy, przedmiotem zbycia ma być lokal użytkowy stanowiący współwłasność majątkową małżeńską Wnioskodawcy i jego małżonki (w 1/2 części) oraz ich syna (w 1/2 części). Lokal ten do 1998 roku był wykorzystywany w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę i jego żonę pozarolniczej działalności gospodarczej, a następnie do końca 2008 roku w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez żonę Wnioskodawcy wraz z synem. Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawione zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, że Wnioskodawca z tytułu sprzedaży udziału w przedmiotowej nieruchomości nie uzyska przychodu podlegającego opodatkowaniu.
W odniesieniu do powołanego przez Wnioskodawczynię wyroku oraz postanowienia należy stwierdzić, że orzeczenia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.