INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 30 maja 2014 r. (data wpływu 5 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji przychodów do odpowiedniego źródła przychodów – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 5 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji przychodów do odpowiedniego źródła przychodów.
We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca zwarł umowę ze Stowarzyszeniem (zwane dalej Z. ) o powierzenie, na zasadach przeniesienia powierniczego, służących mu majątkowych praw autorskich do jego utworów m.in. słownych, muzycznych słowno-muzycznych. Z. jest organizacją zbiorowego zarządzania majątkowymi prawami autorskimi na podstawie zezwolenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w zakresie wskazanym w tym zezwoleniu.
Z. zobowiązuje się wykonywać zbiorowy zarząd z zachowaniem należytej staranności, na zasadzie równego traktowania, zgodnie z ustawą o prawie autorskim i prawach pokrewnych, statutem Z. i obowiązującymi w Z. zasadami oraz bez uszczerbku dla autorskich praw osobistych do utworów objętych powierzeniem oraz praw osobistych. Na podstawie ww. umowy powierzenie obejmuje m.in.: wykonywanie publiczne, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie, nadanie, reemitowanie, utrwalenie, zwielokrotnienie na nośnikach, wprowadzenie do obrotu, najem, użyczenie, rozpowszechnianie.
Powierzenie obejmuje także udzielanie licencji i dochodzenie ochrony, a w szczególności: ustalenie wysokości i dochodzenie wynagrodzenia, w tym kontrolę jego prawidłowego naliczania, dochodzenie oraz zabezpieczenie roszczeń związanych z wykonywaniem umów, jak również z naruszaniem praw do utworów objętych Powierzeniem lub związanych z naruszeniem umów o korzystanie z tych utworów, ustalenie zasad naliczania i wysokości oraz dochodzenie roszczeń, także z tytułu korzystania z utworów nie wymagającego zgody twórcy w zakresie, w którym twórcy służy jedynie prawo do wynagrodzenia oraz dochodzenie roszczeń informacyjnych oraz związanych z tym korzystaniem, jak również wniosków zabezpieczających te roszczenia.
Z. pobiera opłaty od faktycznych użytkowników za korzystanie z praw autorskich twórców (Wnioskodawcy) za zasadach określonych w porozumieniach oraz przepisach prawa. Część z uzyskanych kwot przekazuje twórcom (Wnioskodawcy) w formie wynagrodzenia (tantiemy). Otrzymane wynagrodzenia (tantiemy) od Z. Wnioskodawca zamierza opodatkować jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: Czy otrzymane przez Wnioskodawcę od Z. wynagrodzenie tytułem korzystania z praw autorskich może Wnioskodawca zakwalifikować do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zgodnie z art. 5a pkt 6 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: u.p.d.o.f.) zakładając, iż wynagrodzenie to otrzymywać będzie w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej oraz złoży przed Z oświadczenie o takim jego opodatkowaniu?
Czy w przypadku zakwalifikowania otrzymanych wynagrodzeń od Z. jako przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, właściwą stawką podatku VAT od otrzymanych wynagrodzeń będzie stawka 8%? Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1, tj. w zakresie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpowiedź na pytanie nr 2, tj. w zakresie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, zostanie udzielona w odrębnym rozstrzygnięciu.
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (dalej: u.s.d.g.) działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Również art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. zawiera definicję pozarolniczej działalności gospodarczej.
W myśl tego przepisu pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 – 9 u.p.d.o.f. Wnioskodawca, będący twórcą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, chce rozpocząć prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w myśl art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.
Przedmiotem działalności będzie działalność twórcza (artystyczna), korzystanie z osobistych i majątkowych praw autorskich oraz rozporządzanie tymi prawami. A więc nastąpi wykorzystywanie wartości niematerialnych w ramach prowadzonej działalności. Ponadto będzie to działalność nastawiona na uzyskiwanie zarobków (zysków), gdyż na podstawie zawartej umowy z Z Wnioskodawca będzie otrzymywał tantiemy z tytułu korzystania przez osoby trzecie (np. kluby muzyczne) z jego praw autorskich tj. utworów m.in. muzycznych. Wnioskodawca będzie prowadził działalność we własnym imieniu i na własny rachunek.
Ponadto będzie wykorzystywał składniki majątkowe (np. samochód służbowy, wyposażenie, materiały biurowe) do prowadzonej działalności, ponadto utrzymywał kontakty z kontrahentami i Z , a więc działalność jego będzie miała charakter zorganizowany. Natomiast dzięki zamiarowi Wnioskodawcy prowadzenia działalności nieustannie, działalność ta nabiera charakteru ciągłości. Powyższy opis przyszłej działalności gospodarczej oznacza, iż będziemy mieli do czynienia z pozarolniczą działalnością gospodarczą w myśl art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.
Z brzmienia końcowej części art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. – „z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1,2 i 4-9” – nie można wywieść, iż skoro przychody twórców wymienione zostały w art. 18 u.p.d.o.f., jako przychody z praw majątkowych, to automatycznie tego typu działalność nie mieści się w definicji pozarolniczej działalności gospodarczej. Takiej uproszczonej wykładni ww. przepisu nie można stosować, gdyż należy odwołać się do wykładni systemowej.
Odczytanie go w kontekście pozostałych unormowań ustawy dowodzi, iż niektóre czynności wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1,2 i 4-9 mogą być, przy spełnieniu określonych warunków m.in. prowadzenie we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły oraz ponoszenie ryzyka co do rezultatu, uznane również za pozarolniczą działalność gospodarczą. Tak jest np. z najmem, dzierżawą, obrotem prawami majątkowymi, nieruchomościami, zbywaniem rzeczy, czy wykonywaniem czynności przez pełnomocników z urzędu.
Odwołując się do wykładni językowej należy stwierdzić, iż użyty zwrot: „z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 pkt 1,2, i 4-9” oznacza, iż dla oceny, z jakiego źródła pochodzi dany przychód należy najpierw ustalić, czy nie jest on skutkiem działalności zarobkowej, wykonywanej w sposób zorganizowany, ciągły, prowadzonej we własnym imieniu i na własny rachunek. Tylko wówczas, gdy nie można zaliczyć go do tego rodzaju przychodów, to można uznać go za przychód z innego źródła niż pozarolnicza działalność gospodarcza.
W myśl art. 5b ust. 1 u.p.d.o.f. – za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności, są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności, wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. W niniejszym stanie faktycznym Wnioskodawca, na podstawie zawartej umowy z Z. , przenosi powierniczo majątkowe prawa autorskie do jego utworów.
Stosunki między Wnioskodawcą a Z. nie wypełniają w/w warunków. Zakwalifikowanie wykonywania konkretnej czynności do pozarolniczej działalności gospodarczej, bądź do odpłatnego zbycia majątkowych praw autorskich, nastręcza trudności. W art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. precyzyjnie wskazano cechy pozarolniczej działalności gospodarczej. W przypadku możliwości zakwalifikowania danego działania do kilku kategorii źródeł przychodów decydujące znaczenie ma występowanie przesłanek pozarolniczej działalności gospodarczej.
Tak orzekły m.in. NSA w wyroku z 22.09.2011., sygn. akt II FSK 1532/10, NSA w wyroku z 25.02.2011., sygn. akt II FSK 1824/09, WSA w Bydgoszczy w wyroku 5.10.2010., sygn. akt SA/Bd 709/10, WSA w Łodzi w wyroku z 3.11.2010., sygn. SA/Łd 1063/10 NSA w wyroku z 15.10.2010r., sygn. II FSK 704/09, NSA w wyroku z 18.08.2009., sygn. akt II FSK 1303/08, NSA w wyroku z 1.04.2010r., sygn. II FSK 1931/08. Wobec powyższego, wszelkie działania cechujące się fachowością (stałym, nie okazjonalnym, nie amatorskim charakterem), podporządkowaniu regułom opłacalności i zysku, zasadzie racjonalnego gospodarowania, działaniem na własny rachunek, powtarzalnością działań (np. seryjnością, stypizowaniem, ciągłością współpracy) i uczestnictwem w obrocie gospodarczym, należy zakwalifikować do pozarolniczej działalności gospodarczej w myśl art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., a osiągane z tego tytułu przychody należy opodatkować na zasadach przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., a nie jako przychodów ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 7, albo w art. 18 u.p.d.o.f.
Zgodnie z powyższym, jeżeli pozarolnicza działalność gospodarcza Wnioskodawcy (twórcy), polega na korzystaniu z praw autorskich, rozporządzaniu tymi prawami i jest wykonywana zarobkowo, w sposób zorganizowany i ciągły, we własnym imieniu i na własny rachunek, to działalność twórcy będzie miała charakter pozarolniczej działalności gospodarczej.
Jeżeli więc Wnioskodawca (twórca) w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej upoważnia Z do zarządzania prawami autorskimi oraz poboru wynagrodzeń z tytułu korzystania z praw autorskich, to otrzymane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie (tantiemy) od Z. z tego tytułu związane będzie z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, a więc będzie stanowić przychód określony w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Zgodnie z art. 551 ustawy – Kodeks Cywilny, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
Obejmuje ono w szczególności majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne. Takowym majątkowym prawem autorskim jest m.in. utwór muzyczny, a więc jeśli wchodzi on w skład majątku przedsiębiorstwa i jest w nim wykorzystywany do celów gospodarczych, to należy otrzymane z niego wynagrodzenia (tantiemy) zakwalifikować do tego samego źródła przychodów, co przychody uzyskiwane z prowadzonej działalności gospodarczej tzn. do przychodów z art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.
Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 23.10.2012 r., sygn. ITPB1/415-877/12/MR: „majątkowe prawa autorskie, wchodzące w skład majątku twórcy, jako przedsiębiorcy, prowadzącego działalność gospodarczą mogą być wykorzystywane w działalności gospodarczej, gdyż łącznie z innymi składnikami przedsiębiorstwa twórcy służą realizacji określonych działań gospodarczych”.
Jeszcze kilka lat temu organy podatkowe w interpretacjach indywidualnych oraz sądy w swoich orzeczeniach kwalifikowały otrzymane, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wynagrodzenia przez twórców jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej w myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. m.in.: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 30.05.2012 r., sygn. ITPB1/415-276/12/MR, Dyrektor Izby Skarbowe w Katowicach w interpretacji z 10.04.2008 r., sygn. IBPB1/415-35/08/BK, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 21.12.2007 r., sygn. ILPB2/415-189/07-2/PW.
Jednakże od 2013r. linia interpretacyjna organów podatkowych oraz sądów uległa całkowitemu odwróceniu. Zauważyć należy, iż od 2013 r. nie zmieniły się przepisy art. 5a ust. 6, art. 10 ust. 1 pkt 3 i 7, ani art. 18 u.p.d.o.f. Natomiast zmiana stanowiska organów podatkowych oraz sądów, co do zaliczenia przychodów twórców z korzystania praw autorskich do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej została spowodowana jedynie zmianą art. 22 ust. 9 i 9a u.p.d.o.f. ustalającym 50% koszty uzyskania przychodów jedynie ½ kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 u.p.d.o.f.
Od tego czasu organy podatkowe oraz sądy zmieniły wykładnię przepisu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. uznając, iż przychody twórców, nawet uzyskiwane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, należy opodatkować na zasadzie skali podatkowej w myśl art. 10 ust. 1 pkt 2, lub pkt 7, lub art. 18 u.p.d.o.f. Taka zmiana w interpretacjach przepisów podatkowych narusza zasadę praworządności z art. 120 ustawy – Ordynacja Podatkowa, zasadę zaufania do organów podatkowych z art. 121 § 1 ww. ustawy oraz zasadę pewności i stałości przepisów prawa.
W ostatnim czasie Minister Finansów postanowił ujednolicić linię interpretacyjną organów podatkowych oraz sądów w sprawie opodatkowania przychodów twórców osiąganych w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Minister Finansów w dniu 21.11.2013 r. wydał interpretację ogólną, sygn. DD3/033/181/CRS/13/RD-90955/13, w której ostatecznie zakończył niejednolitą linię interpretacyjną organów podatkowych oraz sądów dotyczących kwalifikacji do odpowiedniego źródła przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu przed sądem np. Doradca Podatkowy, Adwokat, Radca Prawny.
Minister Finansów ustalił, iż jeśli pełnomocnik świadczy pomoc z urzędu w ramach wykonywanego zawodu (prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej), to wynagrodzenie otrzymane z tytułu świadczenia tej pomocy należy zakwalifikować do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, mimo, iż w art. 13 pkt 6 u.p.d.o.f. wymienione są te przychody jako pochodzące z działalności wykonywanej osobiście. W dniu 5.03.2014 r. Minister Finansów wydał komunikat pt.: „ Twórcy oraz ich kontrahenci nie muszą korygować PIT”.
Minister Finansów wyjaśnił, iż: „(…) twórcy w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej mogą osiągnąć przychody z majątkowych praw autorskich i wybrać opodatkowanie 19% stawką podatku. (…) nieuzasadnione jest twierdzenie, jakoby ustawa o PIT wykluczała możliwość uzyskiwania przychodów z majątkowych praw autorskich, w tym z tytułu odpłatnego zbycia tych praw, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Obowiązujące przepisy ustawy PIT przewidują bowiem możliwość osiągania przez twórców przychodów z tych praw w ramach działalności gospodarczej.
Na kwalifikację osiąganych przychodów z majątkowych praw autorskich nie miała wpływu nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązująca od 1 stycznia 2013 r. Określiła ona wyłącznie nowe zasady stosowania zryczałtowanych 50% kosztów uzyskania przychodów, tym samym nie odbiera możliwości zaliczania przychodów z majątkowych praw autorskich do przychodów z działalności gospodarczej”. Ponadto Minister Finansów w dniu 15.04.2014 r. uwzględnił w całości wniesioną przez Z. skargę do WSA na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie i zmienił zaskarżoną interpretację wydając nową interpretację o sygn. IPPB1/4160-236/13/14-6/AM.
W nowej interpretacji Minister Finansów ustalił, iż twórca i artysta mają prawo do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na korzystaniu z autorskich praw majątkowych oraz do opodatkowania dochodów z takiej działalności podatkiem liniowym 19% zgodnie z art. 30c u.p.d.o.f. Tym samym zwalnia się Z z obowiązku poboru zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń wypłacanych twórcom (przedsiębiorcom), pod warunkiem uzyskania od nich stosowanych oświadczeń o prowadzeniu działalności gospodarczej, w związku, z którą to wynagrodzenie jest im należne.
Następnie Minister Finansów wydał w dniu 22.05.2014 r. pismo przewodnie do wszystkich Dyrektorów Izb Skarbowych oraz Dyrektorów Urzędów Kontroli Skarbowych. Minister Finansów stwierdził, iż „podatnik uzyskujący przychody z tytułów wymienionych w art. 13 pkt 2-8 u.p.d.o.f. może dla celów podatku dochodowego zaliczyć te przychody do działalności gospodarczej, pod warunkiem, że uzyskuje je w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. i jednoczenie nie zachodzą łącznie przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 u.p.d.o.f.” Minister Finansów powołał się na art. 13 pkt 8 i 9 oraz art. 41 ust. 2 u.p.d.o.f.
W przepisie art. 13 pkt 8 u.p.d.o.f. przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia, lub umowy o dzieło, mimo zaliczania ich do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, należy je zakwalifikować do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, jeśli umowy te zawierane są w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Natomiast art. 13 pkt 9 u.p.d.o.f. zastrzega, iż przychody uzyskane na podstawie umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem , nawet jeżeli są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, to zawsze należy przychody z tych umów zakwalifikować do przychodów z działalności wykonywanej osobiście.
Takie zapisy w powyższych przepisach świadczą o racjonalnym ustawodawcy, który jeśli zamierza konkretne przychody włączyć, lub wyłączyć z możliwości opodatkowania ich na zasadzie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, to wprowadza wprost taki przepis do ustawy. Ponadto art. 41 ust. 2 u.p.d.o.f. mówi, iż płatnik nie jest zobowiązany do poboru zaliczek od należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 2 u.p.d.o.f. (m.in. działalność artystyczna), jeżeli podatnik złoży oświadczenie, że wykonywane przez niego usługi wchodzą w zakres prowadzonej działalności gospodarczej.
Ustawodawca w tym przepisie wyraźnie zostawia twórcy (podatnikowi) prawo wyboru sposobu opodatkowania przychodów z tytułu uzyskiwanego wynagrodzenia z działalności artystycznej, pod warunkiem złożenia stosownego oświadczenia. Minister Finansów w dniu 22.05.2014 r. wydał interpretację ogólną dla sportowców, sygn. DD2/033/30/KBF/14/RD-47426. Stwierdził w niej, iż sportowcy mają możliwość opodatkowania dochodów uzyskiwanych z uprawiania sportu na zasadach określonych dla przychodów osiąganych z pozarolniczej działalności gospodarczej, pod warunkiem, iż wykonują sport w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.
Taki sposób opodatkowania przysługuje sportowcom, mimo, iż przychody z tytułu uprawiania sportu zapisano w art. 13 pkt 2 u.p.d.o.f., jako źródło przychodów z działalności wykonywanej osobiście. Powyższe interpretacje Ministra Finansów, jego komunikat do organów podatkowych oraz uwzględnienie w całości skargi wniesionej do WSA oznaczają zamknięcie okresu niejednolitych interpretacji organów podatkowych oraz orzeczeń sądów w powyższym zagadnieniu.
Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, otrzymane wynagrodzenia (tantiemy) od Z. tytułem korzystania z praw autorskich oraz rozporządzania tymi prawami można zakwalifikować do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej określonych w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., pod warunkiem, iż Wnioskodawca będzie uzyskiwał powyższe wynagrodzenia w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej spełniając przesłanki z art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. i jednocześnie nie spełniając przesłanek z art. 5b ust. 1 u.p.d.o.f.
W takiej sytuacji Z. nie będzie zobowiązany, jako płatnik, do obliczenia, pobrania i wpłacenia do właściwego urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od powyższych wynagrodzeń, pod warunkiem otrzymania od Wnioskodawcy stosownego oświadczenia o rozliczaniu tych wynagrodzeń przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej na podstawie art. 41 ust. 2 u.p.d.o.f. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Krańcowo wskazać należy, że przywołane przez Wnioskodawcę interpretacje, orzeczenia oraz pisma dotyczące przepisów prawa wydane zostały w indywidualnych sprawach i nie mogą być źródłem praw i obowiązków w innych sprawach. Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 roku - Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) źródłami powszechnie obowiązującego prawa w Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.
Z uwagi na powyższe przywołane rozstrzygnięcia nie są wiążące dla tut. Organu podatkowego. Każdą sprawę Organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.