INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 07.09.2009 r. (data wpływu 10.09.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej środka trwałego oraz możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zapłaconych odsetek –jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 10.09.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych zakresie ustalenia wartości początkowej środka trwałego oraz możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zapłaconych odsetek. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca wykonuje zawód adwokata prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą Kancelaria Prawna XXXi. Z tego tytułu Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT.
Małżonka Podatnika obecnie jest zatrudniona na umowę o pracę i nie prowadzi działalności gospodarczej (nie jest także podatnikiem podatku VAT). Podatnik wspólnie z małżonką mają zamiar zakupić lokal użytkowy (przedmiotem umowy będzie również zakup udziału we współwłasności nieruchomości gruntowej oraz we współwłasności części budynku przeznaczonych do wspólnego korzystania przez wszystkich współwłaścicieli), w którym będzie znajdowała się kancelaria adwokacka Wnioskodawcy („lokal użytkowy). Lokal użytkowy zostanie wprowadzony do rejestru środków trwałych Wnioskodawcy i będzie w całości wykorzystywany w działalności gospodarczej Wnioskodawcy.
Wnioskodawca z małżonką będą współwłaścicielami lokalu użytkowego na zasadzie wspólności majątkowej. Środki na zakup lokalu użytkowego będą pochodziły w części z majątku wspólnego małżonków (tzw. wkład własny), a w pozostałej części zakup lokalu zostanie sfinansowany z zaciągniętej wspólnie przez Wnioskodawcę i małżonkę - pożyczki hipotecznej, albo - zaciągniętego wspólnie przez Wnioskodawcę i małżonkę - kredytu bankowego na zakup lokalu użytkowego. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Czy prawidłowe jest stanowisko, iż w świetle art. 106 ustawy o VAT w zw. z § 6 - 7 Rozporządzenia MF w sprawie wystawiania faktur, w opisanym powyżej stanie faktycznym faktura dokumentująca sprzedaż lokalu użytkowego jako nabywców powinna wskazywać faktycznych nabywców tj. Podatnika i małżonkę, przy czym w przypadku nabycia lokalu użytkowego na zasadzie współwłasności majątkowej małżeńskiej w fakturze nie należy rozbijać ceny i podatku VAT odrębnie na część ceny i podatku VAT przypadającą na Podatnika odrębnie na część ceny i podatku VAT przypadającą na małżonkę?
Czy prawidłowe jest stanowisko iż w świetle art. 86 ustawy o VAT, w opisanym powyżej stanie faktycznym - tj. w przypadku zakupu Lokalu użytkowego przez oboje małżonków pozostających we wspólności majątkowej, gdy tylko Podatnik jest podatnikiem podatku VAT, a zakupiony Lokal użytkowy będzie w całości wykorzystywany w działalności gospodarczej Podatnika - Podatnikowi przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego w fakturze dokumentującej zakup Lokalu użytkowego?
Czy prawidłowe jest stanowisko, iż w świetle art. 22 w zw. z art. 23 i 22g ustawy o PIT w sytuacji, gdy Podatnik w całości będzie wykorzystywał Lokal użytkowy w swojej działalności gospodarczej (lokal użytkowy będzie stanowił środek trwały w jego działalności) cała kwota odsetek od kredytu udzielonego Wnioskodawcy i jego małżonkowi na zakup lokalu użytkowego (albo od pożyczki hipotecznej faktycznie przeznaczonej na zakup lokalu użytkowego) pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami z pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawcy - a zatem odsetki te zapłacone od momentu przekazania środka trwałego do używania będą stanowiły po stronie Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu?
Czy prawidłowe jest stanowisko, iż w świetle art. 22g ustawy o PIT na poczet wartości początkowej środka trwałego w postaci lokalu użytkowego należy zaliczyć całą zapłaconą cenę za lokal użytkowy powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania (w tym odsetki od kredytu albo pożyczki hipotecznej zapłacone do dnia przekazania środka trwałego do używania)? Odpowiedź na pytanie trzecie i czwarte w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych jest przedmiotem niniejszej interpretacji. Wniosek dotyczący pytania pierwszego i drugiego został rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną.
Odnośnie pytania trzeciego Wnioskodawcy uważa iż, stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o PIT „kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów łub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23”.
W katalogu wydatków, których nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów, zawartych w art. 23 cytowanej wyżej ustawy wymienione zostały m.in.: naliczone, lecz niezapłacone odsetki albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów) - ust. 1 pkt 32 w/w ustawy, odsetki, prowizje i różnice kursowe od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji - ust. 1 pkt 33 w/w ustawy.
Biorąc zatem pod uwagę treść przytoczonych regulacji prawnych oraz przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić iż opłacane odsetki od kredytu udzielonego na zakup lokalu użytkowego pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami z pozarolniczej działalności gospodarczej - a zatem od momentu przekazania środka trwałego do używania stanowią koszt uzyskania przychodu. W tym przypadku fakt, że kredyt zostanie zaciągnięty przez Wnioskodawcę i jego małżonkę jest bez znaczenia.
W zakresie pytania oznaczonego Nr 4 Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż stosownie do art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia, przy czym w myśl art. 22g ust. 3 ustawy o PIT „za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek prowizji) oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku”. Jednocześnie, gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową ustała się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika we własności tego składnika majątku. Zasada ta jednakże (art. 22g ust.11 w/w ustawy) nie ma zastosowania do składników majątku stanowiących wspólność majątkową małżonków, chyba że małżonkowie wykorzystują składnik majątku w działalności gospodarczej prowadzonej odrębnie.
Wobec powyższego, w niniejszej sprawie prawidłowe jest stanowisko, iż na poczet wartości początkowej środka trwałego w postaci lokalu użytkowego Wnioskodawca zaliczy całą zapłaconą cenę za lokal użytkowy powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania. Na potwierdzenie własnego stanowiska Wnioskodawca powołuje się na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Tczewie z dnia 17 stycznia 2006 r. wydanym w sprawie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego znak: PDI/415-24/05/06. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1Maja 10, 09-402 Płock.