INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15.01.2010 r. (data wpływu 19.01.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie rozliczenia kosztów uzyskania przychodów – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 19.01.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie rozliczenia kosztów uzyskania przychodów. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która zamierza rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej (świadczenie pomocy prawnej w ramach indywidualnej kancelarii adwokackiej). Na cele prowadzonej działalności gospodarczej zamierza przeznaczyć część pomieszczeń w domu mieszkalnym (pokój, łazienka) będącym własnością Wnioskodawcy.
Współwłaścicielem domu jest również żona Wnioskodawcy (na zasadach wspólności ustawowej). W związku z powyższym Wnioskodawca będzie ponosił koszty takich usług jak dostawa prądu, gazu i wody, które to media będą służyły również ogrzaniu i oświetleniu itp. pomieszczeń przeznaczonych na cele prowadzonej działalności. Wnioskodawca będzie również ponosił koszty ochrony budynku a więc również pomieszczeń przeznaczonych na cele prowadzonej działalności. Ponadto, na budowę budynku, który częściowo będzie przeznaczony na cele prowadzonej działalności Wnioskodawca zaciągnął kredyt hipoteczny. Ponieważ budynek jest współwłasnością żony (wspólność ustawowa) ona również jest stroną umowy kredytowej.
Na podstawie zawartej z bankiem umowy od kredytu tego Wnioskodawca spłaca odsetki w ustalonej wysokości. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy ponoszone wydatki opisane w stanie faktycznym (tj. woda, prąd, gaz, ochrona, odsetki od kredytu) w części odpowiadającej proporcji pomieszczeń zajmowanych na prowadzenie działalności w stosunku do powierzchni całego budynku będą mogły być uznane za koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 22 ust. 1 updof.
Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z art. 22 ust. 1 updof kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 updof. Nie ulega wątpliwości, że wydatki ponoszone na utrzymanie pomieszczeń przeznaczonych na cele prowadzonej działalności gospodarczej będą kosztem uzyskania przychodu. Wydatki takie niewątpliwie spełniają definicję z art. 22 ust. 1 updof. Prawidłowo utrzymywany lokal kancelarii adwokackiej przyczynia się do osiągania przychodów gdyż w lokalu tym Wnioskodawca zamierza przyjmować klientów wykonywać zlecone przez nich prace.
Dlatego też, wydatki te, w części odpowiadającej stosunkowi powierzchni pomieszczeń przeznaczonych na cele prowadzonej działalności do powierzchni całego budynku, powinny być uznane za koszt uzyskania przychodu. Jednocześnie, w ocenie Wnioskodawcy również wydatki w postaci odsetek od kredytu hipotecznego spełniają definicję kosztu uzyskania przychodu z art. 22 updof.
Skoro bowiem Wnioskodawca zaciągnął kredyt z przeznaczeniem na budowę nieruchomości, która częściowo będzie wykorzystywana na cele prowadzonej działalności gospodarczej to w części, w jakiej nieruchomość ta rzeczywiście służy tym celom, odsetki od takiego kredytu, w dacie ich faktycznej zapłaty, powinny być uznane za koszt uzyskania przychodu. Stanowisko to jest zgodne z utrwalonym poglądem organów podatkowych i sądów administracyjnych.
Jak stwierdził Minister Finansów w piśmie z 19 marca 2003 r. (odpowiedź na interpelację poselską) „Warunkiem uznania za koszty uzyskania przychodów odsetek od kredytu jest fakt ich zapłacenia oraz istnienie związku przyczynowo-skutkowego między kredytem a przychodem z działalności gospodarczej. Istotne dla oceny, czy ponoszone wydatki spełniają kryterium związku z uzyskiwanym przychodem z działalności gospodarczej, jest to, czy składniki majątku nabyto do majątku przedsiębiorstwa (...). (..) decydujące znaczenie dla ustalenia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów ma faktyczne przeznaczenie kredytu, a nie treść umowy kredytowej zawartej z bankiem.
Oznacza to, że nie można odmówić prawa do zaliczenia w koszty zapłaconych odsetek od kredytu zaciągniętego na imię i nazwisko podatnika na cel konsumpcyjny, w sytuacji gdy wykaże on związek pomiędzy poniesionym wydatkiem a uzyskanym przychodem w myśl powołanego art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym. Decydujące znaczenie ma w tym przypadku faktyczne przeznaczenie środków uzyskanych z tytułu zaciągniętego kredytu. Podobne stanowisko zajmują również organy podatkowe np. Urząd Skarbowy Warszawa-Bemowo w interpretacji z 25 kwietnia 2005 r. (sygn.
US.31/DG/415/12/83/EM/2005), który stwierdził, że „odsetki i prowizje od kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego, którego część przeznaczono na prowadzenie działalności gospodarczej przez podatnika (usługi lekarskie), można zaliczyć w koszty działalności gospodarczej w takiej samej części, jaką stanowi powierzchnia przeznaczona na działalność gospodarczą w powierzchni całego lokalu”. Bez znaczenia dla możliwości zaliczenia odsetek do kosztów uzyskania przychodów jest przy tym fakt, że stroną umowy kredytowej jest również moja żona (podobnie NSA w Łodzi, wyrok z 16 maja 1997 r. sygn. I SA/Łd 1221/96).
W ocenie Wnioskodawcy wyżej wymienione argumenty potwierdzają, iż koszty prądu, gazu i wody, ochrony jak również koszty w postaci zapłaconych odsetek będą kosztem uzyskania przychodu w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.